Zullen we weer eens met zijn allen een verhaaltje maken? Je weet wel hoe het gaat: ik maak een beginnetje en iedereen mag aanvullen. Een enkel zinnetje of langer, dat maakt niet uit, als het maar in het verhaal past.
Nu kan het gebeuren dat twee mensen op hetzelfde moment een heel ander vervolg posten. In dat geval telt het vervolg dat als eerste geplaatst is door het forum. Heb je net een heel mooi zinnetje geschreven en merk je na het plaatsen dat iemand je net voor is geweest? Jammer, maar haal dan wel je tekst weg en vervang deze door *TE LAAT*. Anders gaat het zo door elkaar lopen allemaal.
Goed, eerst maar een beginnetje dus. Komt ie:
Het verhaal van Syl.
Sylvester, een kleine, zwart-witte collie, had het de eerste weken van zijn leventje best naar zijn zin. Hij was geboren in een warm nest met nog vier broertjes en zusjes, waar hij heerlijk mee kon spelen en ravotten. Als ze moegespeeld waren, was daar altijd de zorgzame aanwezigheid van zijn moeder met haar warme, romige melk.
En dan de mensen. Syl leerde ze al gauw vertrouwen en van ze houden. Van hun vriendelijke stemmen, hun zachte, strelende handen en de rustige manier waarop ze hem lieten kennismaken met heel die vreemde buitenwereld. Ja, Syl vermaakte zich prima. Tot op een dag...


Reageren















