"
ik denk dat het streven bij de opvoeding van je hond moet zijn dat 'ie normaal moet kunnen functioneren in onze maatschappij, zonder overlast voor anderen. veel mensen vinden hun hond sociaal maar ik zie vaak gewoon onbeleefd onopgevoed gedrag
en een hond kan toch prima los lopen en soortgenoten negeren?
ik snap dat nooit zo, die ontzettende behoefte om maar met iedere hond te moeten socializen... jij vliegt toch ook niet iedere wildvreemde om de nek? mensen die jij tegenkomt tijdens wandelen, boodschappen doen, tanken... uiteraard is het beleefd om ze goedemorgen te wensen, maar verder, negeer je die in feite toch ook? "
Om misverstanden te voorkomen, ik heb iedereen een eens of superantwoord gegeven
.
Moos loopt graag los, maar hecht zich steeds meer aan het vaste groepje loslopers, de "groep" inmiddels. Vreemde honden benadert Moos steeds voorzichtiger, waar ik overigens erg blij mee ben.
Ik ben ook geen super sociaal mens
, dus ik vlieg zeker niet zomaar iedereen om zijn nek
.
Het contact met soortgenoten lijkt me zo belangrijk. Dat vind ik ook belangrijk, natuurlijk is hij gehecht aan ons gezin, gelukkig maar.
Aan de riem is Moos een drama, daar oefenen we mee. Zelfs naar bekende honden.
Negeren, aan de riem helemaal eens, daarom. Maar soms lijkt het negeren een belangrijker issue dan het sociaal omgaan met. Puur, omdat omgang met soortgenoten ipv de mens me een grote meerwaarde lijkt.
Angstige honden, ik snap dat ondanks veel inspanningen dit mogelijk niet verandert. Erg jammer, maar helaas is de vroege jeugd, en ervaringen vaak erg bepalend voor het huidige gedrag. Hechtingsproblemen, gebrek aan veiligheid etc, het zijn net mensen...