Gisteren zat Herman opeens gefascineerd uit het raam te kijken. Omdat hij niet zo stabiel zat op de bankleuning (daar zit hij nooit), heb ik hem maar in de brede vensterbank gezet, op zijn mandje. Maar wat boeide hem nou zo? Juist: de vuilniswagen. Toen die klaar was moest Herman ook gelijk weer uit het raam. Wat is het toch een lieverd.
Reageren
Zo te zien was het heel interessant, maar niet dusdanig dat ze er onrustig van werd. 
