Hondenliefde

Ik heb honden altijd al leuk gevonden, maar sinds ik twee jaar v geleden mijn eerste hond kreeg, is het alleen maar beter geworden. Ik ben het liefst de hele dag met de honden bezig en is mijn favoriete onderwerp om over te praten. Soms worden mensen zelfs gek van mij.

Ik ben er mee geboren en opgegroeid.

Toen Femke, mijn vorige Jack russell was overleden besefte ik pas dat ik nog nooit zonder dieren in huis heb geleefd. Ik denk dat ik nooit meer zonder kan.

Mijn vader werkte bij de politie met honden. We hadden altijd een politiehond in de tuin in een kennel. Dit was voor ons verboden terrein, er zitten gewoon gekken tussen die gerust een kinderarmpje zouden pakken. Toch ging ik altijd tegen ze kletsen, en had ik het idee dat ze me wel vertrouwde.

Ook hadden we toen een golden retriever, hij was net iets ouder dan mij. Luisterde niet zomaar naar iedereen maar vanaf mijn 6e mocht ik hem al zelf uitlaten, en wat was hij lief voor mij.

Toen ik een jaar of 12 was mocht ik mijn vader helpen met de diensthonden. Hier waren ook speurhonden bijgekomen. Wat er bij ons zat wisselde veel. Als geleiders op vakantie gaan kunnen ze op het bureau blijven waar verzorgers zijn. Maar de verzorgers durfde niet alle honden uit te laten omdat ze lelijk zouden doen. Die nam mijn vader dus altijd mee naar huis. Vaak zei hij tegen mij, kun jij die uitlaten? Zonder twijfelen pakte ik de honden en ging lopen. Niks aan de hand, sommige sprongen tegen je op maar als je doorliep was er niks aan de hand. Mijn vader zei dan pas achteraf dat hij om z'n rede mee was, maakte een foto en vertelde vol trots op zijn werk dat zijn dochter er zo mee weg liep.

Ook hadden we altijd vaak pups in huis die wanneer ze ouder waren naar amerika gingen. Mijn vader geeft daar ook veel seminars voor hondengeleiders.

Mijn vader woont nu op aruba dus geen dienthonden meer elke dag om me heen. Uiteraard wel als ik daar ben. Maar ik ben onwijs blij met mijn knappe jack, DJ die uit het asiel komt