Onze Speedy is blind, doof en dement. De dames waren wakker en ik maakte daarom snel hun eten klaar (voordat ze weer gingen slapen, tsja oude dames slapen veel). Toen ik met de etensbak binnenkwam bleek dat Speedy alweer lag te slapen.
Ik stond te twijfelen wat ik moest doen, wakker maken of niet? Tessa stond ondertussen om me heen te dansen dat ze wilde eten en daar kwam het...
ik zag het neusje van Speedy heen en weer gaan en datzelfde neusje maakte onze hoogbejaarde dame wakker! Daar ging de neus de lucht in en ze wilde het geurspoor gaan volgen, eenmaal de mand uit was ze het spoor weer helemaal bijster en wist ze het niet meer. Ze kon de etensbak niet vinden, dus ik was haar blindegeleidehulpje.
Maar wat was dit bijzonder om mee te mogen maken, vanochtend was ik nog zo verdrietig om alles wat Speedy niet meer kan en nu laat ze me zien wat ze nog wel heel goed kan. Echt een lichtpunt vandaag, dankjewel Speedy!!


Reageren

