Nala is nu al een aantal maanden knuffelhond bij De Klinkaard, een wooncentrum voor doven en slechthorende met een handicap, dus tijd voor een update 
Nala is intussen heel gekend en geliefd in het centrum en telkens als we binnen komen komen er een aantal nieuwsgierige koppen kijken. Nala krijgt dan veel aandacht en snoepjes. 1 van de bewoners is Ronald, hij zit in een rolstoel en is gek op Nala. eerst was het niet zo handig om der te aaien maar intussen heeft Nala geleerd om voorzichtig haar hoofd op zijn schoot te leggen, tussen zijn benen te staan en rustig met haar voorpoten op de rolstoel te staan zodat Ronald en Nala kunnen knuffelen.
Wesley is ons wandelmaatje, met hem gaan we altijd een wandeling maken. hij probeerde al een paar keer om Nala bij hem te roepen als ze los is maar kon haar aandacht niet krijgen (logisch want ze hoort hem niet). gisteren heb ik er mij mee bezig gehouden om daarop te trainen. ik heb Wesley geleerd om te roepen en dan teken te doen naar Nala om te komen. Nala schrok eerst wel (doven roepen heel luid) maar na dat ik haar dan een paar keer bij me heb geroepen en ze een snoepje kreeg had ze het door. Wesley was helemaal in de wolken toen we terug in het centrum waren want Nala luistert naar hem zonder mijn hulp 
Reageren
