Oh ja....de leeftijd en trainen (even vergeten).
De oudste is onze Billie. Border collie teefje van 7 jaar. Zij mag niet meer trainen omdat ze stressaanvallen krijgt. Haar hou ik thuis bezig met vanalles en nog wat. Zolang ze maar kan nadenken en vaak achter haar apport kan gaan zoeken, is het een heel happy hond.
De volgende in lijn is de maltezer. Zij is eigenlijk meer een gezelschaphondje. Beetje zot in de kop (tja...groot geworden met 2 borders dus wat wil je hé), maar voor de rest zo lui als maar kan zijn. Ze gaat heel graag mee in de auto, maar wandelen of trainen...daar kan je ze absoluut geen plezier mee doen. Zij ligt liever in de zetel of speelt liever in haar eentje. Ze is 5 jaar ondertussen en in die tijd kan ze nog steeds niet op bevel gaan zitten. Rampzalig gewoon, maar het is een heel braaf hondje en ze luistert ook goed. alleen echte bevel kent ze dus niet.
Dan de volgende....mijn langverwachte mechelaar teef. Mijn man wilde eigenlijk geen mechelaar in huis met de kinderen, maar ik heb toch uiteindelijk mijn zin kunnen doordrijven. Zij is 2 jaar geworden in augustus en een hond met een karakter. De beste waker ook die je je kan voorstellen. Met haar doe ik pakwerk en gehoorzaamheid (al is het nu even wat teruggeschroefd met de hopelijk dracht). Ze is een werker in hart en nieren en enkel dat is het een tevreden hond. Enkel maar in een ren zitten is totaal niets voor haar of ze moet haar bezigheid gehad hebben. Het is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.
Dan onze Rocco. Mechelaar reutje van rond de 1.5 jaar. Met hem kan ik niets doen. Hij is als jonge hond heel erg ziek geweest en was op het randje na dood. We hebben hem erdoor gekregen en hij is nu stukken beter, maar hij heeft heel wat gemist door zo ziek te zijn waardoor hij dus neit met de andere honden of kinderen overweg kan en dat is best wel moeilijk. +Hij heeft mijn zoontje van nu 10 jaar 2 keer gehapt (niet doorgebeten) en is sindsdien compleet onbetrouwbaar bij de kinderen. Andere honden daar moet hij ook totaal niets van weten en hij heeft onze jongste kat bijna doodgebeten. Het zou een iedeale waakhond zijn, want hij heeft echt niet veel nodig qua uitdaging, maar het is moeilijk om voor hem een goede thuis te vinden zonder andere dieren of kinderen ,maar ik zie hem heel erg graag en het afscheid zal heel erg moeilijk worden, maar hij heeft gewoon veel te veel stress met de andere honden en de kinderen en zijn gewicht goed blijven houden is dan ook heel erg moeilijk. Voor volwassenen is het een schat van een hond en totaal niet agressief, maar je moet gewoon boven hem staan an ders speelt hij ontzettend met je voeten.
En dan onze Spock. Hij is er gekomen na het plotselinge overlijden van de oudste border. Op 8.5 jarige leeftijd kreeg ze ineens een hartaanval en was het op enkele minuten gedaan met haar. Ik ben er nog altijd kapot van, maar dat kleine mormeltje trekt op zoveel punten zo op haar en heeft me geholpen om het verdriet een beetje een plaatje te geven. Het is een ontzettend lieve hond en heeft zoveel aandacht dat ik er soms versteld van sta. Hij is nog maar 9 maanden, maar ontzettend volwassen in zijng edragingen. Bij hem doe ik gehoorzaamheid en als hij oud genoeg is, wil ik met hem terug de agility in net zoals ik dat met de andere borders een hele tijd gedaan heb. De mechelaar teef mag volgend jaar ook mee en ook met haar wil ik dan gehoorzaamheid gaan doen.
Van het nestje (als het er komt hé) wordt er een reutje gehouden en daar zou ik heel graag ook pakwerk mee gaan doen. Kan hij dat niet aan, doen we gewoon iets anders (gehoorzaamheid en agility dus ook waarschijnlijk), maar dat zullen we moeten zien. Eerst maar eens de echo afwachten