Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat al gezegd is. Negeer dat soort mensen. Gewoon doorgaan hoe je bezig bent, op een manier die jij zelf prettig vindt en die voor jullie beiden goed werkt.
Er zullen altijd mensen zijn die commentaar hebben, volgens de een ben je te soft, volgens de ander maak je een snoep-automaat van jezelf door met snoepjes te belonen, de ander zegt weer dat je je hond wat meer zijn gang moet laten gaan. Er zijn zoveel 'Echte Kenners'... ![]()
Ook ik ben een periode heel onzeker geweest omdat het gewoon niet goed ging. Ze was enorm bang, viel ontzettend uit naar fietsers.
Stond een keer met iemand uit de wijk te praten die net zoiets zei als jouw buren.
Maar ik zou mijn hond dus écht niet onderbrengen bij iemand onder te brengen wiens honden met slipketting én stroomband lopen en niet meer hebben dan een lijntje van anderhalve meter (en ook niet loslopen).
Mellow is niet perfect, ik ben ook niet perfect. En dat hoeft ook niet.
Juist door hoe ik het doe is het uitvallen naar fietsers voor 95% onder controle (voor de tweede keer
).
Vanmiddag hoefde ik maar te zeggen dat we even aan de kant moesten (en ik moest even hengelen, want ze rook ergens iets en dan hoort ze niet meer zo goed
), ze ging een meter naast het fietspad gelijk zitten. Fietser kwam langs, groette mij, ik kan inmiddels ook terug groeten en Mellow? Die stond op ("knappe hond hoor!") en stak haar neus in de lucht: even ruiken wie er langs is gereden.
Van een hond die toch op zijn minst een been wilde afbijten (zo leek het) ben ik nu dus heel trots op haar. Ja, duurde inderdaad wat langer, heeft wat meer moeite gekost, maar dit is wel een fijnere manier om haar zich te laten gedragen. Er zat max. anderhalve meter tussen haar en de fietser en ze deed niks.


3 doggies

"




