Nog niet zo lang terug is de vorige bouvier van mijn vader op 14 jarige leeftijd overleden aan een CVA. Mijn vader kon de stilte in huis niet verdragen en zag een bouvier die niet bij zijn oude baasjes konden blijven. Die bouvier wilde hij voor zijn verjaardag.
Afgelopen zondag was het dan zo ver. De bouvier kwam bij hem thuis, met het gezin. Wij waren er ook. Deze bouvier zou niet met andere honden kunnen, maar direct was het koek en ei met Dribbel. Na een korte wandeling waren de 2 al met elkaar aan het spelen :) Andere honden bleek wel degelijk een probleem, maar daar is wel op te trainen.
Hoewel veel info onjuist bleek (oa formaat en leeftijd), was mijn pa direct verkocht aan deze bouvier. Hij heeft hetzelfde karakter als Dribbel, is dezelfde maat en op een paar dagen na dezelfde leeftijd. Hij is een reu (Drib een ex-teef).
Het afscheid van de familie was vreselijk. Een 10 jarig meisje was letterlijk kapot van verdriet, maar ook de ouders en wij zelf hielden het niet droog. Zo zielig...
Ontmoet de ongelooflijke lieve Tinus:


(de voorste is Drib, de achterste is Tinus)
Tinus is overigens de hond van mijn ouders. Zodra hij goed met andere honden om kan gaan, zal ik hem hoogstwaarschijnlijk mee nemen naar groepswandelingen, want hoewel hij niet mijn hond is (en ook niet bij mij woont), heeft hij wel mijn hart gestolen.
Drib vind het duidelijk wel erg jammer dat mijn vader nu geen/zeer weinig aandacht voor haar heeft, dat is het enigste min punt :-(
Tinus zijn staart zou overigens niet gecoupeerd zijn. Hij zou zo geboren zijn.


Reageren





