Hallo MT,
Zorg dat Fientje goed wordt uitgelaten en dat zij weet dat jij haar verdedigt en andersom niet nodig is. Dan kan ze bij angst altijd achter jou (figuurlijke) brede rug gaan staan. Dan heeft zij niet meer de noodzaak te reageren als jullie onderweg andere honden tegen komen. Simpel gezegd, denk Fientje dan bij een bedreiging “jij bent de baas, los jij het effe op.” Zorg er ook voor dat je letterlijk voorop loopt of voor haar staat als er andere aankomen. Een bange blaf is herkenbaar aan de hoge toon. Hoe hoger hoe angstiger.
Als een van onze drie teckels aanslaat, is het afhankelijk van de intensiteit of de rest ook begint te blaffen. In beide gevallen beloon ik door goedzo te zeggen. Dit omdat er op gewezen wordt dat er iemand nadert en dat is normaal gedrag. Na 4 of 5 keer blaffen roep ik klaar, op de manier van nu weet ik het wel. Als dit niet helpt roep ik klaar op de manier van, en nu is het over. Hierna volgt indien nodig klaar op een geirriteerde manier. Als ook dit niet helpt klinkt klaar toch echt iets meer als een Duitse officier die zijn troepen toe spreekt. In het uitzonderlijke geval dat er ook dan nog iemand door blijft gaan, loop ik zwijgend naar de hond steek mijn nek uit naar zijn hoofd en staar hem enkel in zijn ogen tot hij zijn ogen wegdraait.
Belangrijk is dat de honden niet naar de deur gaan. Of als ze daar al zijn, de gang verlaten als jij naar de voordeur loopt. Ook moet je je absoluut niets aantrekken van de tijd die hiervoor nodig is. Het is niet het doel de visite zo snel mogelijk binnen te laten. Het doel is dat de honden luisteren en stoppen met blaffen. Jij bent de baas, jij bepaalt de spelregels en dit geld ook voor je visite die buiten staat te wachten. Je kunt ook een briefje bij de deur hangen.
Dat een teckel nog een of twee keer boep roept (een half ingeslikte blaf) is omdat een teckel nu eenmaal toch vindt dat hij het laatste woord moet hebben. :)
Hoop dat hier iets aan hebt om verder te komen.