Sorry dat het wat duurde maar ik vind me maar zielig met mijn verdriet . Ik heb het nog elke dag heeeeeeel moeilijk en denk altijd maar kon ik hem maar terug halen want ik mis mijn kapoen enorm hard. Ik weet dat ik niet alleen ben en dat er nog zijn in mijn situatie maar....
Dian , bedankt voor je uitleg het lijkt me het meest waarschijnlijke .
Sorry dat het wat duurde maar ik vind me maar zielig met mijn verdriet . Ik heb het nog elke dag heeeeeeel moeilijk en denk altijd maar kon ik hem maar terug halen want ik mis mijn kapoen enorm hard. Ik weet dat ik niet alleen ben en dat er nog zijn in mijn situatie maar....
Dian , bedankt voor je uitleg het lijkt me het meest waarschijnlijke .
Heej Kitty,
Hier hetzelfde verhaal.. Ik ben blij dat jij hetzeflde hebt want ik wil mensen er niet mee lastig blijven vallen.. Maar jij moet momenteel hetzelfde doorstaan.
Hoe kom jij door de dagen heen?
Plus onze hondjes zijn allebei door een ongeluk om het leven gekomen ik denk dat de acceptatie voor ons extra moeilijk maakt.. Niet van ziekte of ouderdom maar gewoon een stom ontzettend onterecht ongeluk
Ongeacht leeftijd of oorzaak, je hond moeten afgeven doet veel verdriet. Het zou maar abnormaal zijn als je niets voelde.
Je bent met je hond naar de DA geweest en je vertrouwde op zijn oordeel. Daar hoef je je niet schuldig over te voelen. Een inwendige bloeding is niet zomaar te zien, al had je DA daar misschien rekening mee moeten houden. Spijtig genoeg is het te laat en hoeveel steun en begrip je hier ook krijgt, jij zit daar thuis wel met het grote gemis en verdriet. Veel sterkte en schrijf het hier maar van je af.
Heel erg,ik kan het weten,heb heel mijn leven honden gehad,en ook eentje door vergiftiging verloren, maar een ander lief hondje nemen verzacht wel het gemis en pijn.Sterkte
Reageren
