Nu er wat afstand komt van het 1e heftige verdriet voelen wij ons enorm bevoorrecht deze prachtige en ook bijzondere hond bij ons te mogen hebben gehad.
Hij was ook nog doof (dankzij wat hem allemaal was aangedaan) en dat dwong ons tot intensieve communicatie -van beide kanten- , hij heeft ons geleerd wat een hond ook kan zijn, hij viel niet binnen normale patronen, hij ging volledig uit van zichzelf en was in die zin totaal niet van zijn stuk te krijgen, ik heb hem nooit van iets zien schrikken.
En toch had hij zijn "zwakke"plekken, danzij een gebrekkige en deels ook foutieve socialisatie, we hebben zoveel moeten leren, helemaal terug naar nul geschakeld in het besef dat we dus met deze hond eigenlijk opeens maar heel weinig van honden wisten (niet helemaal waar, maar hier zat zoveel kracht in, mentaal en fysiek, dat het wel zo voelde)
We zijn onze trainer heel erg dankbaar die ons elke keer coachte, tot het laatst toe.
Maar ook Arjen van Alphen van de roedelmethode, niet dat wij blinde fan zijn van de methode -overal is wel iets voor of tegen- maar wat maakte hij voor ons zichtbaar hoe Gorby in elkaar stak en wat Gorby nodig had, zijn laatste advies was "geef hem liefde, zoek fysiek contact met hem, knuffel en kroel, laat hem vooral "voelen" wie je bent", was goud waard. En verder was het totaal consequent zijn, 1x niet, en je had een groot probleem.
En hij liet ons zien wat geur voor een hond is, zeker een hond die niet horen kan.
Heel bijzonder was onze reis, en nog meer bijzonder om te zien dat Gorby ons op zeker moment durfde te gaan geloven, in ons geloofde, ons vertrouwde.
Hij had nog zoveel plannen, zn agenda stond al vol, maar helaas heeft dat niet zo mogen zijn, hij is er zomaar tussenuit geplukt. En er komt bij ons een zekere berustiging tot stand.
Het meeleven, ook in onze directe woonomgeving -ondanks dat Gorby echt geen gezellige aai hond was- is enorm, verbazingwekkend gewoon, maar iedereen blijkt hem te kennen en op iedereen heeft hij indruk gemaakt.
Wij inmiddels weten dat we niet goed zonder hond kunnen leven, en heel misschien komt er al op korte termijn een nieuwe herplaatser bij ons wonen (we gaan het ons zelf natuurlijk niet te makkelijk maken) we hopen dat dat allemaal doorgaat, want we verheugen ons erop een nieuwe hondenvriend te maken.
Gorby zal er niet minder om gemist worden, maar wij denken dat hij goedkeurend knikt daar bij die regenboog, en er vrede mee heeft.
3 doggies
....ik kan het amper geloven ondanks dat ik van jou wist dat nog niks zeker was. De tijd gaat veel te snel....
Wanneer ? Dat voel je zelf het beste aan en dan zal er volgens mij ook zeker die goedkeurende knik zijn.
