Het is vandaag een jaar geleden dat Punk ingeslapen werd. Sommigen van jullie kunnen het je ongetwijfeld nog herinneren. Het voelt als gisteren, ik herinner me alles nog, maar het voelt ook als een eeuw geleden. Mijn leven is sindsdien zo veranderd, vooral positief, wel, dat ik denk dat Punk op een wolkje hierboven de boel zit te regisseren en mij wat geluk toegestuurd heeft.
Ik denk nog iedere dag aan haar, Punk was zo onwijs bijzonder. Mijn leermeester(es) in het leven, mijn allerbeste maatje. Vergeten zullen we haar nooit.. 
februari 2013
februari 2013
juli 2013
15 september 2013, tijdens een HP-wandeling
En uit de oude doos..
Toen ik Punk net geadopteerd had in 2005
2005
Onze laatste kerst samen
Omdat ik destijds alles op wilde schrijven om het later nog eens terug te lezen, heb ik het hele verhaal omtrent Punk's ziekte en dood online gezet op mijn blog. Zo nu en dan heb ik er veel troost aan. Mijn blog is openbaar, maar wordt niet meer bijgehouden. Voor de geïnteresseerden.. http://punkcosmic.blogspot.nl/2013/09/rust-zacht-lieve-punk.html
Reageren
Wat bijzonder om die oude foto's te zien! Ik baal zo dat wij na Punks dood pas echt vriendinnetjes zijn geworden, had haar graag leren kennen 
Ze was een hele bijzondere dame! En ze wordt NOOIT vergeten
Wat heb je je blog mooi bijgehouden, Pauline....prachtig.
Punk was een speciale hond en het is vast een trieste dag voor je...maar ze is vast enorm gelukkig in de Hondenhemel....
Vergeten zal je haar nooit 
Ik vind het jammer dat ik Punk nooit heb kunnen ontmoeten, en tóch voelt het alsof ik haar kende...
Heel veel sterkte vandaag Pauline
Sterkte Pauline, alles op schrift zetten is nooit slecht, om terug te lezen, om troost te zoeken, herinneringen ophalen of gewoon van je af te zetten even! Denk aan de mooie tijd die jullie samen hebben gehad en aan alles wst jullie van elkaar geleerd hebben
Ik vind het ook wel jammer dat zo weinig HPers Punk nog kennen. Ze is twee keer mee geweest naar een HP-wandeling, maar was toen ik lid werd natuurlijk al behoorlijk oud.
Ik vond het zo raar, toen ze net overleden was, dat de meeste HPers mij kenden als Pauline en Cosmic, want met Cosmic kwam ik naar alle wandelingen. Terwijl ik me echt Pauline en Punk voelde, want Cosmic, tja, die was nieuw.. Dat was (nog) niet "mijn" hond..
Ach je hebt het verhaal zo mooi beschreven van jou en Punk. Op mijn pagina: mooie herinneringen.... zo mooi en zo vertederend. Lieve Punk. Wat een mooi beestje. ....
Heel veel sterkte
Jeetje... Een jaar geleden al weer... Vreemd, ik kon me nooit een Pauline voorstellen zonder Punk toen.... Wel 'virtueel' en op HP natuurlijk...
Sterkte deze dag, Punk was bijzonder voor je en dat zal ze ook voor altijd blijven..
Ze was een mooie dame.
Ze wordt nooit vergeten.
Ik kan helaas de blog niet lezen.
Alweer een jaar geleden... Een prachtige hond!
Heel veel sterkte vandaag Pauline!
Heel veel sterkte.
Je blog is voor mij helaas ook niet te lezen, misschien later. Een bijzondere dag denk ik, zeker na je laatste droom. Wat gaat zo'n jaar dan hard hé.
Jouw Punk zijn sterfdag, mijn Yamalle haar verjaardag, ze is er ook al 7weken en 2 dagen niet meer...
Ik hoop binnen een jaar even positief te kunnen terugdenken zoals jij in je openingspost doet.
Alsnog sterkte toegewenst.
Lieve groet.
Een jaar kan zo ontzettend hard gaan. En wat is er veel veranderd sindsdien.. Ik heb een (vrijwillig) baantje gevonden, een nieuwe woning, een partner.. Punk zou trots op me zijn, denk ik 
Punk is echt mijn rots in de branding geweest. Soms vind ik het fijn om te bedenken dat ze me losgelaten heeft op het moment dat ik het voortaan op eigen benen moest kunnen..
Mijn blog werkt voor mij gewoon, werkt ie voor niemand? Misschien heb ik iets verkeerd ingesteld.
Punk is echt mijn rots in de branding geweest. Soms vind ik het fijn om te bedenken dat ze me losgelaten heeft op het moment dat ik het voortaan op eigen benen moest kunnen..Mijn blog werkt voor mij gewoon, werkt ie voor niemand? Misschien heb ik iets verkeerd ingesteld. "
Een rots in de branding...ik snap wat je bedoelt. Als engelen bestaan, dan zijn ze harig en lopen op 4 voeten.
Je blog is enkel toegankelijk voor eenieder die is uitgenodigd. Zal aan je instellingen liggen 
Een rots in de branding...ik snap wat je bedoelt. Als engelen bestaan, dan zijn ze harig en lopen op 4 voeten.
Je blog is enkel toegankelijk voor eenieder die is uitgenodigd. Zal aan je instellingen liggen "
Thanks, Hein! Nu moet ie leesbaar zijn voor iedereen
Thanks, Hein! Nu moet ie leesbaar zijn voor iedereen
"Jaaaa! Dank je dat je t met ons wilt delen.
Heel veel sterke vandaag
Sterkte Pauline.
Veel sterkte Pauline .Zo gaat er jaar na jaar voorbij bij mij is het al 4jaar en ik denk er nog iedere dag aan...
Heel veel sterkte Pauline!
Jeetje alweer een jaar geleden...
Ik kan het me nog goed herinneren. Vooral het verdriet wat sprak uit je berichtjes uit die tijd.
Ik denk dat je trots mag zijn op jezelf wat je allemaal hebt bereikt in het afgelopen jaar. Ik denk dat Punk daar zeker van aan de basis heeft gezeten.
Ik kan het me nog goed herinneren. Vooral het verdriet wat sprak uit je berichtjes uit die tijd.
Ik denk dat je trots mag zijn op jezelf wat je allemaal hebt bereikt in het afgelopen jaar. Ik denk dat Punk daar zeker van aan de basis heeft gezeten.
"
Het was inderdaad echt een hele verdrietige periode in mijn leven.. Maar nu kijk ik terug met fijne herinneringen. En soms heb ik momenten waarop ik er echt nog om kan janken, en dan vraagt mijn vriend wat er is. "Ik mis Punk". Zomaar ineens. Ik kom haar hier in huis ook veel tegen, er zijn veel foto's en gedenktekens aan Punk, ondanks dat ze dit huis nooit gekend heeft.
Ik herinner me alle verhalen over Punk nog heel goed!
De filmpjes, de grappige avonturen, haar prachtige 'old and wise' shoot.
Je was heel bang voor het naderende einde.. en plots werd je er toch zo enorm door overvallen.
Juist toen je hele leven zo instabiel en onzeker was, verloor je ook nog eens je hartsvriendin.
Je hebt het heel zwaar gehad en je pijn was haast voelbaar.
En nu is het alweer een jaar geleden?!
Tijd is zo een vreemd iets...
De filmpjes, de grappige avonturen, haar prachtige 'old and wise' shoot.
Je was heel bang voor het naderende einde.. en plots werd je er toch zo enorm door overvallen.
Juist toen je hele leven zo instabiel en onzeker was, verloor je ook nog eens je hartsvriendin.
Je hebt het heel zwaar gehad en je pijn was haast voelbaar.
En nu is het alweer een jaar geleden?!
Tijd is zo een vreemd iets... "
Mijn moeder zegt dat ze het verdriet in mijn ogen zag, in die periode.
Overigens ook niet een heel charmante foto, hihi. Wat niet aan de fotograaf lag!
Cosmic had het ook niet gemakkelijk in die periode.
Lees ook
- Registreren
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Gratis registreren