Kanker + braken + jeuk

Bij onze hond Trixie (bijna 9 jaar) is onlangs een tumor vastgesteld, nadat ze regelmatig braakte, sterk vermagerde en er bloed in haar stoelgang zat. Het bleek jammergenoeg een kwaadaardige tumor (adenocarcinoom) in de dunne darm. De tumor werd gedeeltelijk succesvol verwijderd, maar wegens te dicht bij de maag (duodenum) kon er niet genoeg marge weggehaald worden, waardoor uitzaaiingen helaas niet tegen te houden zijn.

Op het moment van de operatie (9 september) werden nog geen uitzaaiingen vastgesteld, al is dat geen garantie dat er geen zijn. Een chemokuur is mogelijk om haar leven eventueel iets te rekken, maar in overleg met de dierenarts hebben we besloten om dit niet te doen, aangezien dit, zeker voor Trixie, enorm stresserend zou zijn en we haar dat willen besparen in haar nog veel te korte leven.

Bijkomend probleem is een allergie die zorgt voor snot en vooral veel jeuk. Dit heeft een hele historie, te lang om hier uit te leggen, maar uiteindelijk hebben we haar na verschillende bloedtesten en voedingssoorten jarenlang op Prednisolon moeten zetten.

I.v.m. het herstel van haar operatie en de kanker werd de Prednisolon sedert enkele weken stopgezet. Ondertussen begint zoals verwacht de jeuk meer en meer terug te komen. Eén medicijn (waarvan de naam me ontglipt, is momenteel in bestelling) heeft een licht anti-tumorale werking en mag absoluut niet met Prednisolon gecombineerd worden.

Mocht de jeuk niet meer houdbaar zijn zullen we hiermee toch opnieuw beginnen, maar enkel in uiterste nood (levenskwaliteit boven levensduur...).

Daarnaast is het probleem van braken nog steeds niet helemaal opgelost. Voor de operatie was de tumor duidelijk de oorzaak, zo goed als alle voeding kwam er terug uit. Sinds dat de tumor verwijderd werd, is het braken véél geminderd (nog af en toe, misschien te wijten aan een resem medicijnen ten gevolge van de operatie). Maar sinds gisteren braakt ze terug alles uit. Ik weet niet of dit het gevolg is van de operatie, de medicijnen (waaronder 2 soorten anti-biotica) ten gevolge van haar operatie, of door de kanker zelf? We geven haar nu Primperan.

Qua voeding krijgt ze kippewit, kalkoen, yoghurt, rijst, hill's maag & darm sparende brokken (lichte voeding dus) in combinatie met wat hill's a/d (voor een goed herstel van de operatie).

Normaal geven we haar ook hill's hypo-allergene brokken en af en toe wat groenten, maar dat is voor nu te zwaar.

Excuses voor de lange uitleg, maar ik kon het niet korter formuleren.

Naast het advies van onze (goede) dierenartsen, staan we open voor tips wat betreft jeukbestrijding, kanker afremmen, braken verminderen... Samengevat, hoe kunnen we haar korte leven nog zo goed mogelijk maken.

Zo las ik de laatste dagen bijvoorbeeld over natuurlijke geneesmiddelen voor dieren, haaienleverolie,... en vraag ik me af of er mensen met ervaringen in gelijkaardige situaties zitten. Ik heb heel veel vertrouwen in onze dierenartsen, maar ben wel benieuwd naar eventuele ervaringen met dergelijke zaken.

Als afsluiter toch nog wat positiefs: ondanks al het bovenstaande is Trixie tot op vandaag nog steeds actief, speels, heeft een goede eetlust (al laten we haar maag nu even rusten i.v.m. het braken), en lijkt ze geen pijn te hebben.

Alvast bedankt!

Allereerst; wat erg dat jullie hond zo ernstig ziek is, of in ieder geval een ernstige ziekte bij zich draagt.

Ik zou toch echt zeker willen weten dat er niet ergens een afsluiting zit.

Braken put zo ontzettend uit

En hoe krijg je extra's er in als veel er weer uit komt.

Misschien een echo laten maken?

Mijn gevoel, ook sterk ingegeven door eigen ervaring, gaat sterk uit naar het hervatten van het geven van de prednison, maar wat een moeilijke afweging....

Maar mijn eerste ingeving is, is de weg voor voedsel wel vrij.

Als dat zo is, kan kan je verder gaan handelen, zo niet wordt het een heel ander verhaal.

Poeh....moeilijk....ik leef met jullie mee, heel veel sterkte.

Krijgt je hond al een maagbeschermer zoals omprazole? 

Bedankt voor de reacties.

Ondertussen toch nog eens geprobeerd met wat kip en brokken, maar ligt er alweer uit.

Nu begint ze er toch wel flauwer uit te zien.

Ik kan redelijk zeker zeggen dat er niks meer in de weg zit. Een echo werd gemaakt, enkele dagen later werd de tumor (die wél in de weg zat) verwijderd en het braakprobleem leek de eerste week zo goed als opgelost.

Sinds de operatie kreeg ze 2 x per dag Zantac maagbeschermer (waarvan morgen de laatste keer zal zijn), en tot enkele dagen geleden ook 2 x per dag riopan (al is het me niet duidelijk wat dit precies deed).

Als het braken morgen niet ophoudt informeer ik natuurlijk bij de dierenarts.

Er zijn krachtiger jeukonderdrukkers en antiemetica. 

Apoquel en cerenia. 

Bedankt voor de suggesties, maar omdat ze blijft braken houden we het voorlopig op aanraden van de dierenarts op een combinatie van primperan, zantac en opnieuw riopan.

Die Apoquel ziet er veelbelovend uit, maar is zo te zien pas volgend jaar verkrijgbaar in België.

Ik heb ervaring met de haaienpillen. Kiara krijgt momenteel immunomatrix en varimune (ik denk dat je deze bedoelt met haaienlever? ) en mijn ervaringen zijn goed. In februari kreeg ze de diagnose lymfeklierkanker,  met een verwachte levensduur van 3 weken tot 7 maanden. Inmiddels is het bijna oktober en beginnen we dus aan maand 8. Kiara doet het super goed en ziet er gezond uit, de dierenarts kan het zelf niet geloven dat ze er ook nog zo gezond uitziet. Veel sterkte de komende tijd.

In nederland volgens mij alleen via dermatologen. Je kan kijken of het via die weg te krijgen is. 

Het vaak aanbieden van kleine maaltijden kan helpen om de maag te ontzien. 

Roosje; cortisone (prednison) onderdrukt geen kanker, zeker niet; het onderdrukt je natural killer cells(eigen natuurlijke afweer).(je lichaam denkt dat alles 'safe' is, zodat het in de luren wordt gelegd. wel ondervangt het bij kanker vele bijwerkingen als eenmaal de kanker al zover gevorderd is. (lichaam kalmeren)

daarom maskeert cortisone vaak kanker.....

http://www.efiow.be/weet_wat_je_neemt/cortisone

Het verhelpt de bijwerkingen van bijv. chemo, maar op de kanker als zodanig heeft het geen effect.

Gevaar is dat als je met prednison start (je weet nog niet wat je mankeert)  dat je de afweerreactie van het lichaam op de kanker, onderdrukt.

het heeft zijn nut bij het verlichten van de symptomen, maar pakt de oorzaak niet aan.

Het verlicht de symptomen, maar doet niks aan de oorzaak.

Cortisone iis wel een redmiddel, in vele opzichten; status astmaticus,  allergie. ...

Het geeft het lichaam even een time out in het 'vechten', maar neemt de oorsprong van het vechten niet weg.

In levensbedreigende situaties, zoals bij een acute astma-aanval, zorgt het voor meer 'adem', maar de oorzaak van die aanval is niet weg.

Bij kanker,  vele symptomen; Cortisone onderdrukt deze.

Cortisone is de rolls royce in symptomatische behandeling.

Ik ervaar prednison zowel als een zegen als een straf.

Zelf vond ik het een vreselijk middel, maar soms de enige oplossing.

Maar mn hond zou ik het nooit (meer) geven.

Zeker niet om zijn leven te rekken.

Het is in feite vooral een "maskerings" middel, maar dan wel 1 met enorme bijwerkingen.

Maar zoiets wel of niet geven, is natuurlijk heel persoonlijk.

on topic:

Ik hoop en wens voor TS dat de hond toch de voeding weer wil gaan opnemen en jullie met elkaar nog een goede tijd hebben.

Wat de hond eet maakt nu niks meer uit, als ze maar eet en het binnenhoudt.

Heel veel sterkte TS, ik leef met je mee.

Roosje; kanker lokt ontstekingsreacties uit die pijn geven,  daar tegen kan het helpen.

Kalmeert lichamelijke aanvalsreacties, denk aan jeuk,  roodheid, oedeem, zwelling, allergie,  bronchospasmen,.....

Korte tijd gebruikt is het perfect.

Bij langer gebruik moet je heel voorzichtig zijn en altijd langzaam afbouwen.  Addison. 

Glucocorticoide

Buffel hump

Moon face

Vetafzetting.

Huidatrofie

Nu ken ik de diagnose niet bij Rex, maar zoals het in zijn geval zou aangewend worden, moet je het zien als een extreem grondige wel steroïdale nsaid.

" Nu ken ik de diagnose niet bij Rex, maar zoals het in zijn geval zou aangewend worden, moet je het zien als een extreem grondige wel steroïdale nsaid. "

Kiki, Wodan

Ik pb je ff. Ik vind het intressant, maar we gaan wel offtopic ;)

Excuses voor de late reactie, en dank voor de vele antwoorden!

Het braken is ondertussen even gestopt na, zoals hier al vermeld, enkele pillen Cerenia (nu gestopt) en voorlopig nog steeds een gemiddelde dosis primperan.

Jeuk blijft een probleem, het is vroeger al erger geweest, maar ze begint er meer en meer last van te krijgen.

Oplossen via voeding lijkt me nu te moeilijk. De discussies lijken me allemaal heel interessant, maar aangezien ze jammergenoeg maar een korte termijn meer heeft, en zeer gevoelige maag/darmen heeft, wens ik liever niet meer zwaar te experimenteren met haar voeding.

Ondertussen proberen we de symptomen te bestrijden i.p.v. de oorzaak, door een jeukstillende creme, aaien, afleiding... Indien het te erg wordt zullen we uiteindelijk toch terug op cortisone overschakelen, maar dit mag helaas niet gecombineerd worden met haar kanker-remmende medicatie.

Ik zou proberen of jouw dierenarts, via een specialist, toch aan apoquel kan komen. Desnoods in Nederland. 

Fijn dat het braken gestopt is. 

Ik heb geen tips voor Trixie. Wat een moeilijke situatie. Ik kan me heel goed voorstellen dat je geen grote veranderingen durft door te voeren nu. Heel veel sterkte wens ik jullie in dit proces.

Het zijn allemaal keuzes die je moet maken.

Het behandelen van enkel de symptomen zal alleen maar meer symptomen tot uiting laten komen, want je stopt het proces niet, maar wel de (mildere) symptomen. Dat betekend dat het lijf een andere (ergere) weg gaat zoeken om het tot uiting te laten komen (ff simpel omschreven).

Mijn keuze zou denk ik zijn het voor de hond zo comfortabel mogelijk te maken.

Weegt het stoppen van de cortisonen en de gevolgen daar van, op tegen het licht kanker remmend medicijn?

Alleen jullie kunnen als baasjes dat bepalen.

Met voeding zou ik ook niet meer gaan wisselen, ze heeft al zoveel te verduren gehad in haar maag en darmen. De gel die genoemd wordt is misschien wel het aankaarten bij de dierenarts waard.

Maar nogmaals, in gegeven uit ervaring, ging ik voor levens kwaliteit niet voor kwantiteit.

De hond telt geen weken of maanden, maar laat zien of de dag van vandaag de moeite waard is geleefd te worden.

Ik wens je heel veel sterkte en hopelijk kunnen jullie de hond nog een poosje op een fijne manier bij jullie houden.