Honden leven in het nu, maar..

Hoi allemaal,

Ik weet dat honden in het nu leven.
Maar als je gaat nadenken, is dat opzich ook wel vreemd. Want hoe leer je, je hond dan eigenlijk iets aan?
Ik bedoel ik kan gisteren de hond bijvoorbeeld "zit" leren. Dan snapt hij zit dus koekje, maar hoe onthoud de hond dit dan, als hij in het nu leeft?
Of denkt hij zit koekje, niet zit heb ik dan geleerd koekje..

Nu ik toch zo aan het denken ben geslagen...
Hoe onthoud de hond dan, deze persoon vind ik wel leuk en deze niet, of minder?
en dan niet deze is leuk omdat ik hier ooit eens een koekje van kreeg...

Kan wel zijn o deze is leuk, want die heeft een hond die ook mijn maatje is..

Ben benieuwd naar jullie antwoorden!
Groetjes,

Lavina

we leven allemaal "in het nu" 

honden bezitten, evenals alle andere dieren inclusief de mens, het vermogen om te leren en informatie te onthouden. ze hebben dus ook een geheugen. dat is evolutionair handig. bv. om te onthouden waar je je prooi of je autosleutels hebt bewaard 

Ze staan er niet bij stil dat ze ooit beter zagen, hun gewrichten soepeler waren. Ze ooit een moeder hadden die voor ze zorgde. Natuurlijk hebben ook honden een geheugen maar door het ontbreken van intelligentie zo als we dat bij een mens kennen denken en rederen honden niet zoals wij dat doen. Ze denken niet na over consequenties zoals wij. Leven van dag tot dag en moment tot moment. Door patronen en bepaalde opdrachten te herhalen kun je ze wel vanalles leren natuurlijk.

Ik denk dat een hond ervaart , maar niet leert. 

" kom er bij, met wat lekkers. hahahaha het is zaterdagavond toch ? "

willemijn, baasje van bamse .

 In Winschoten misschien.

De rest van het land is het nog vrijdag.

Ik denk dat je "in het nu leven" verkeerd interpreteert. Kleine kinderen leven ook in het nu, maar leren even goed dingen of vinden dingen lekker. Maar ze kunnen zich niet herinneren dat ze ooit niet konden lopen, of dat ze gisteren dit of dat hebben gegeten enzovoorts. Ze kunnen ook niet bedenken "o nee, volgende week gaat het baasje lang weg".

Honden hebben een geheugen en kunnen dingen leren. Die van mij weten feilloos dat plekje waar ze gisteren om 3 weken geleden een konijn zagen. En ze kennen trucjes. 

De vraag is of honden met een mooi woord een 'episodisch geheugen' hebben, maw vertellen honden verhalen, maken ze een 'verhaal' om op die manier dingen te begrijpen. Dat weet ik niet. Ik heb ervaren dat ze in bepaalde mate de consequenties van hun eigen handelen kunnen zien. Maar wat gaat er in het (woordeloze) gesprek om dat Shad en Spot hebben als de ene wel mee mocht en de andere niet. Het is meer dan 'hallo ben jij er ook weer' maar wat ze vertellen....

http://www.patriciamcconnell.com/theotherendoftheleash/can-dogs-tell-stories-the-question

" Ik denk dat een hond ervaart , maar niet leert.  "

Anny en Lance

Dan vraag ik mij toch af hoe jij Lance zindelijk gekregen hebt... 

Honden leren inderdaad wel degelijk. Obi heeft mij toen ie nog heel jong was verschillende keren de deur zien opendoen. En nu doet hij het dus zelf ook... Hij heeft me gewoon gekopieerd door verschillende keren te kijken wat er nou gebeurde. En ja hoor hij probeert de sleutels ook wel eens maar dat snapt ie toch nét niet. 

Honden leven in het nu.

mensen leven soms niet in het nu. Dan denken ze vooral na over vroeger en gaan daarover piekeren. Hebben ze nu wel of niet een goede keuze gemaakt. Wat vinden die anderen daarvan. Kijk, dat doen honden niet, die kunnen wel leren maar kunnen niet piekeren en hun daden overdenken.

sommigen mensen leven niet in het nu door over de toekomst na te denken. Maken zich zorgen. Dat doen honden ook niet. Een hond is niet bezig met wat er straks gedaan zal gaan worden, of morgen, of hoe het met de vakantie moet.

opvallend is dat in veel ontwikkelingslanden de mensen ook echt in het nu leven. Ze maken al hun geld op, denken niet aan eten morgen dus verbouwen niets, etc. Dat is heel bijzonder. Dat kennen de westerse landen weer niet. 

Westerse mensen zijn vaak bezig met het verleden en de toekomst en weer minder met het nu.

qua gevoel, is een emotie alleen nu. Terugkijkend kan een emotie nu anders ervaren dan toen. Ik hoop dat je het snapt. Dit in het nu andere emoties ervaren over toen, kan een hond ook niet. Een hond is gewoon blij, bang, verdrietig of gefrustreerd.

Ik heb heerlijke single malt whisky gekregen, Willemijn.

Dus vanavond gaan we op het ultieme zaterdagavondgevoel.

Komt Mies Bouwman op TV?

Ohw... Aanlokkelijk. Hier staat de Glenmorangie, Talisker ook heerlijk. Herfst = whisky tijd.

niet te veel want dan gaan we ook in het nu leven (lees 'korsakoff') 

Och, ik herken mezelf nog elke morgen, in de spiegel.

En die mevrouw die elke morgen naast me in bed ligt is ook heel aardig voor me, dus het valt allemaal wel mee, geloof ik.

Toch vind ik dit een beetje, wat zal ik zeggen, bevoogdend klinken? De bosjesmannen in Afrika overleefden in een klimaat waar wij het nog geen dag uithouden, net als de Inuit in Alaska. Soms is goed kijken naar 'primitieve volkeren' erg verhelderend hoe slim ze zijn en hoe economisch ze met natuurlijke hulpbronnen omsprongen. Vaak ging het pas echt mis als het westerse groeimodel er overheen geplakt werd.... 

Honden onthouden dingen , leren dingen , ervaren emoties , ze zijn best slim, ... Moesten honden niet in het verleden kunnen "denken" hoe komt het dan dat ze trauma's krijgen?

Ware woorden wakkere husky.

Off topic :

east is east, and west is west, and never the two shall meet 

Nou, Any, in Singapore lukt het heel aardig, hoor.

Bedankt voor alle antwoorden, ze zijn zeker leerzaam!
Ik ga vanmiddag naar de link kijken, en het boek opzoeken, aangezien ik nu niet super veel tijd heb.

Waarom zouden honden botten ed. begraven als ze geen enkel besef van het straks/de toekomst hebben? Gewoon voor de leuk?.....En dan stuiten ze er ooit weer 'per ongeluk' tegen aan?

Net zoals ik. Toen ik 1 of 2 jaar was, dus ruim voor mijn bewuste herinneringen, zag ik een flatgebouw in de brand staan. Denk aan 11 September, maar dan een lager flatgebouw. Evengoed sprongen mensen hun dood tegemoet...

Ik ben altijd bang geweest van vuur en wist niet waarom. Een aflevering van Bassie en Adriaan waarin hun caravan afbrandde deed me besluiten nooit meer naar Bassie en Adriaan te kijken. Op school bij scheikunde was ik als de dood voor een bunsenbrander. Pas later kwam ik er achter dat ik die brand in dat flatgebouw had gezien en vielen de puzzelstukjes op zijn plaats. Maar ik heb geen herinneringen van het zien van die brand.

Ik denk dat het voor honden net zo is.

Nou niet net doen of je jonger bent dan ik, Willemijn.

Jij weet heel goed wie Mies Bouwman is.

Beter dan ik.

 Of wie een potentiële vijand is. Onthouden lijken ze dus te doen. En soms erg lang. Verhalen genoeg van honden die kilometers lopen, terug naar hun oude baas. Of de hond die jaren dagelijks naar het graf van zijn baasje bleef gaan.