Hoi HP'ers,
zoals in mijn vorige topic was ik naar Fuertventura geweest.
En daar, zie je Cantor, hij ligt tegen een muurtje in de brandende zon te hijgen en te kwijlen,
we vroegen of hij een lieverd was, en dat was zo.
Hij was alleen doodongelukkig, en wilde daar weg.
We gingen met hem wandelen, en hij bleef bij de auto staan en wou met ons mee, dit was hartverscheurend, en we wisten dat dit echt onze hond zou worden.
Dus vroegen we of hij nog te adopteren was. Maar helaas waren we net te laat en was er een ander gezin voor ons. Tot dat we gister gebeld werden en hoorden dat het niet goed klikte met de andere hond.
Dus hebben we er voor gekozen om Cantor bij ons een kans te geven, hij heeft al zo veel meegemaakt, eerst een heel lang bij een Spaans gezin, toen een half jaar aan een ketting gelegen, toen naar het dodingsstation, toen naar een opvang, toen naar een Nederlands gezin, en nu moet hij toch wel rust hebben deze lieve vent van 8 jaar.![]()
Ik houd jullie op de hoogte!


Reageren






