Baarmoederontsteking ervaringen advies etc

Hallo,

Wij hebben een 9jarige topfitte mechel teef genaamd Honey. Na een slechte start is ze op haar 3e vanuit het asiel bij ons gekomen, waar ze sindsdien eigenlijk altijd fit, gezond en gelukkig is geweest. Nooit niks gemankeerd en wordt nog regelmatig op een jaar of 3 of 4 geschat tijdens wandelingen. Rond 17 aug heeft ze een paar dagen diarree gekregen. Flink dun en heel vaak, maar verder was ze gewoon happy, geen koorts, at en dronk goed, enz... Op de 20ste toch maar ff bij de DA diarstop gehaald en na een pil of 2 was ze er eigenlijk ook meteen weer vanaf.

Nu werd ze een paar dagen geleden ineens loops (was ze in mei nog geweest en dus eigenlijk wat vroeg maar op zich niks vreemds) maar waar ze normaal maar een paar druppeltjes per dag verliest in haar loopsheid, was het nou anders. De hal leek wel een bloedbad naar dat ze daar een half uurtje was geweest. Maar wederom, eet goed, drinkt goed, geen koorts, geen dikke of harde buik, happy as always (zie filmpje van paar dagen geleden)...

Maar vanavond toch maar naar het inloopspreekuur van de dierenarts gegaan. Echo gemaakt waarop niks te zien was, maar wel antibiotica meegekregen met waarschuwing voor baarmoederontsteking en bijkomende operatie. We kijken het ff aan, maar zodra ik ook maar iets denk te zien veranderen, gaan we terug. Ik wil gewoon geen risico nemen....



Maar nou mijn vraag.... Ik weet niet zoveel over baarmoeder-ontsteking behalve het medische verhaal vwb diagnose, antibiotica kuren, operatie, enz.

Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaring als baasjes en dan met name met situaties zoals deze.

Een grotere hond, nog wel fit maar toch op leeftijd... (Tot nu toe) geen merkbare symptomen behalve het zwaardere vloeien (trouwens zonder pus of klontjes, alleen rode vloeistof zoals normaal).

Ik lees niet veel wat me hoop geeft vwb de antibiotica, maar misschien zijn er hier wel mensen bij wie dat gewoon voldoende was en maak ik me zorgen om niks?
En de operatie? Waar moet ik rekening mee houden? Hoe reageren ze erop? Hoe lang duurde het herstel en waren er (al dan niet blijvende) bijverschijnselen of veranderingen?

En voordat ik het advies krijg vraag dit aan je dierenarts. Dat ga ik ook nog doen, maar voor nu lijkt er iig nog geen haast te zijn en ik ben graag voorbereid. En ik merk bij zoekopdrachten uit interesse naar de kijk van de baasjes, dat ik vooral stuit op horrorverhalen over verkeerde of te late diagnoses en dat soort zaken. Dat is in dit geval denk ik niet echt van toepassing...

Alvast bedankt!!!!
Gielske

PS. En voor wie benieuwd zijn naar ons. Hier een filmpje van afgelopen donderdag (dus terwijl dit allemaal al gaande was) van mij en Honey in een park hier in Oss. Zoals je kunt zien, niet echt stereotype zieke hond...
http://youtu.be/nMuQQu0nRfo

Ik heb er zelf geen ervaring mee.
Ik hoop dat je snel reactie krijgt van mensen met ervaring op dit vlak.
Filmpje kijk ik morgen vanaf de pc.

Dat doe ik zeker. Ook voel ik regelmatig de buik (net zo goed om te controleren of ze het toe blijft laten als om te kijken of ik echt iets voel) maar ja... Tot nu toe is er eigenlijk behalve het heviger loops zijn eigenlijk niks wat echt op bm ontsteking duidt... Maar van de andere kant, laat ik haar misschien liever opereren als ze fit is zoals nu dan wanneer ze bv zoals zaza ineens hard achteruit is gegaan...

Gelukkig is ze af en toe net een chihuahua en gek op kleding (met carnaval en wk/ek standaard verkleed en ze staat te springen als ze die dingen uit de kast ziet komen). Dus voor nu loopt ze in een rompertje om de grootste bende op te vangen... Of kan dat juist nadelig zijn omdat het weer meer kan gaan ontsteken of zo???

Bij Drib was het veel vloeien en stinken. Zij werd direct geopereerd.

Hmmm het verhaal krijgt misschien nog een vreemde twist... Ik kom zojuist thuis (te laat om de dierenarts te bellen aangezien het nu niet echt spoed is) en wat denk je? De voor het werk gedweilde vloer is nog helemaal schoon... :-S Geen druppeltje te vinden na ruim 5 uur werken... Ook een gaasje langs de vulva opgehaald en blijft zo goed als schoon. Zou de dierenarts het mis hebben? Paniek om niks? Maar dan blijft het zo dat ze afgelopen dagen veel meer heeft gevloeid dan al haar voorgaande loopsheden bij elkaar.

Morgen ff da bellen en tot die tijd iig door met de antibiotica...

Echo is gisteren gemaakt. Maar niks te zien. Geen donker vlekje te vinden, afgezien van de blaas natuurlijk...

Zou idd mooi zijn, ze moet ze 10 dagen 2x daags hebben en heeft straks dus pas 3e dosis gehad... Wat ik weet van antibiotica kan dat toch eigenlijk niet zo snel. Maar laten we het idd hopen.

Straks verzekering gebeld en omdat baarmoeder een geslachtsorgaan is vergoeden ze de operatie eraan niet (volgens de jongen aan de lijn). Alsof dit te vergelijken is met een normale sterilisatie :-S

Niet dat ik het niet voor honey over heb trouwens... Maar dit soort situaties is juist waar je zo'n verzekering voor hebt dacht ik altijd.

Nationaal spaarfonds (tegenwoordig voort ohra). Maar ik noemde de klantenservice medewerker ook niet voor niks een jongen en geen man. Volgens mij wist hij gewoon niet waar hij het over had. Ik probeerde nog uit te leggen dat het niet een normale sterilisatie betrof en dat honden overlijden als ontstoken baarmoeders niet worden verwijderd. En dat ze bv verwijdering van melkklier tumor ook gewoon vergoeden. Maar hij bleef hangen op dat zinnetje over baarmoeder is geslachtsorgaan en operaties aan geslachtsorganen worden niet vergoed. En ik had weinig zin om de discussie verder met hem aan te gaan, zonder zelf eerst de voorwaarden op te zoeken.

Maar weet nu iig dat als die operatie echt nodig blijkt te zijn, ik nog wel eens wat gedoe kan verwachten...

Ff snel opgezocht... Niet alles gelezen dus ik kan dingen missen...

Niet gedekt zijn de kosten voor:
a. een aandoening aan de voortplantingsorganen inclusief castratie of sterilisatie, ongeacht de indicatie, behoudens hetgeen hierover binnen de aanvullende dekking is opgenomen;

Bij wel gedekt staat oa dit

a. het honorarium van de dierenarts of dierenarts-specialist; b. medisch noodzakelijke behandeling inclusief operaties en narcose, zulks ter beoordeling van de maatschappij;

Onderstaande uitleg van het begrip aandoening ook nog ff gekopieerd...
De aantasting van (een deel van) het lichaam, waardoor dit of dit deel niet of minder functioneert. Dit kan onder andere worden veroorzaakt door: - een bacterie; - een virus; - een schimmel; - een parasiet; - een trauma; - een aangeboren afwijking; - een erfelijke aanleg; - slijtage; - een hormonale afwijking; - een ziekte


Voor hen die boven hun ervaringen hebben gedeeld... Al jullie honden wel allemaal goed hersteld? Of waren er complicaties? Behalve evt meer eten geen rare bijkomende veranderingen?

Doe ik ook wel of anders gewoon grotere woorden gebruiken. Denk dat zo'n jongen als vandaag makkelijk van zijn stuk is als ik over pyometra en operatief verwijderen van geinfecteerd weefsel begin. Al levert het niks op, kan ik iig nog ff lol hebben met het verwarren van het personeel daar

Maar da zal vast ook wel wat tips hebben. Blijf voor nu wel nog geinteresseerd in jullie ervaringen... Maar misschien is dit wel een goede les voor mensen die dit later lezen omdat ze in een zelfde situatie komen...

Zodra je ook maar te horen krijgt dat er kans is dat je huisdier een bepaalde behandeling moet ondergaan. Ga zaken als dekking bij je verzekering meteen preventief na.
Loop je ergens tegenaan, dan kun je er op tijd rekening mee houden. Moet er niet aan denken dat ik de discussie met de maatschappij aan had moeten gaan met in mijn achterhoofd de stress van een doodzieke hond.

Jamie was 2,5 toen ze een bmo had. Ze was al een tijdje sloom maar at ineens niet meer en dat is voor Jamie écht niet normaal. Geen uitvloeiing of stank, een gesloten bmo heet dat geloof ik?
Eerste dierenarts wilde haar nog allemaal rotzooi inspuiten maar dat voelde niet goed. Tweede dierenarts gebeld en daar kon ik gelijk terecht voor de operatie.
Ze werd echt met de minuut zieker, dacht echt dat ze doodging. Wat was dat vreselijk zeg, heeft me wel bang gemaakt. Denk niet dat ik een teef ooit nog intact laat.
Na de operatie was ze zo hersteld, dezelfde dag at ze al weer haha.

 

Dan word het nier vergoed.

Weet je zeker dat je complicaties wilt weten?

De oude hond leek niet goed wakker te worden, maar toen ik (Toen nog kind ) thuis kwam werd ze vrij snel goed wakker.

Dribbel kreeg te kort narcose. Ik zag dat ze wilde bewegen, maar dat niet kon. Ik zei het tegen de da en die zei dat dat niet kon. Ik kreeg een puber met verlatingsangst mee naar huis en ze hadden tijdens de operatie toch nog een 2e dosis gegeven.
Bij thuiskomst bleek dat ze een flinke navelbreuk had. Dat kan door verkeerd hechten of aangeboren zijn. Die da herkende het niet eens. Uiteindelijk moest Drib snel voor een 2e keer onder een dubbele narcose.
Van beide narcoses werd ze enorm misselijk en ze bleef ook vrij lang erg misselijk en spugen.
Vrij snel na de operaties ontwikkelde Drib allerlei allergieën.
Drib had ook een onderhuidse ontsteking opgelopen.

Wat een geweldige foto met die herder en kat op dat paard!!!

Maar straks de dap gebeld. DA die ons vd week had geholpen was er niet, maar assistente heeft een memo liggen dat ik morgen door haar word teruggebeld.

Ik wist niet dat bmo ook dmv bloedonderzoek kan worden aangetoond/uitgesloten. Misschien wel goed idee om het daar morgen ff met haar over te hebben... Bloedwaardes liegen immers zelden en al zou hier geen sprake zijn van een bmo, kan het nog wel een hoop andere dingen aantonen/uitsluiten...

Ze kunnen ontstekingswaarden prikken, maar dat zegt niet altijd wat. Die waardes zijn bijvoorbeeld ook verhoogt bij een (beginnend) griepje.

Met het eerder genoemde rompertje bedoelde ik dat badpak model van medical petshirt. Idd ideaal! Enige keer dat Honey een paar dagen een kraag om moest wist ze er uit te komen in de tijd dat ik aan de balie de da rekening was betalen. Van dat rompertje merkt ze zo weinig dat ze het niet eens probeerde.

En over dat laatste bericht... Heb me nooit zo in bloedonderzoek verdiept en weet niet echt wat er gemeten wordt en zo. Maar begrijp dat afwijkingen in bepaalde eiwitwaardes en witte bloedcellen en derg veel oorzaken kunnen hebben en op zich niet zoveel zeggen. Maar hoe zit dat dan met iets als hormonen? Ik weet nog minder van hormonen dan van bloedonderzoek dus kan er nou echt helemaal naast zitten. Maar zou juist iets als een probleem met de baarmoeder een behoorlijke invloed op de hormonen hebben, of zelfs andersom. Dat wat er ook echt aan de hand is met Honey ergens een uitwerking is van een hormonaal probleem???

Hmm... Als dit allemaal voorbij is, heb ik weer 2 nieuwe onderwerpen om me in te verdiepen... Hormonen & bloedonderzoek/waardes...

vier jaar oud, baarmoeder ontsteking, niet ziek, geen koorts, wat uitvloeiing die ik niet vertrouwde.

antibiotica, 21 dagen daarna, toch geholpen, de antibiotica hielp niet, mij werd verteld dat de baarmoeder meestal een gesloten iets is dat niet altijd de antibiotica helpt. niet ziek geweest , ook daarna niet.

toch laten helpen, omdat de uitvloeiing niet stopte.
arts verzekerde me zolang het eruit komt hoef je niet bang te zijn.. we hebben toch geprobeerd om de baarmoeder toch nog te redden, ging en lukte niet.

geen veranderingen, omdat ze al volwassen was, op negenjarige leeftijd incontinent, een grote zware hond.

 

Op welke waardes doel jij dan?