Hond gevonden en weer terug bij baasje:D

Elke dag reis ik met de trein voor school en stage.

Ook vandaag ging ik met de trein. Toen ik net op het station was zag ik een labrador los lopen. Dit vond ik al vreemd maar ik zag mensen heen en weer lopen dus ik dacht dat de hond bij hun hoorde. Toen ik merkte dat dit niet zo was, ben ik de hond gaan roepen en ze kwam meteen. Daarna ben ik naar twee jongens gelopen en vroeg ik of hun de hond kende. Dit bleek helaas niet zo te zijn. Ik vroeg of ze de hond even vast wilde houden (had wel halsband om). Dit wouden ze wel en ik ben naar andere mensen gelopen, maar niemand kende de hond. De trein kwam er aan voor de jongens (en ook voor mij). Ik wilde de hond niet achter laten dus ik heb de dierenambulance gebeld. Binnen 10 minuten waren ze er om de hond op te halen. Ik moest een formulier invullen voor het geval de eigenaar niet gevonden werd, dan kon de hond naar het asiel. De man van de dierenambulance zei dat ze gingen kijken of ze gechipt was (hij had geen apparaat mee) dus dit moest hij ergens anders doen. De man zei wel dat ik vanavond kon bellen om te vragen hoe het met de hond ging en of de hond al terug was bij zijn baasje. Natuurlijk wilde ik dat. Nadat de man weg was had ik weer de trein gemist. Toen ik eenmaal wel in de trein zat werd ik door de dierenambulance gebeld en ze vertelde dat de hond weer bij de eigenaar zat. De baasjes bleken net verhuist te zijn en de hond was verdwaald. Dus ik was helemaal opgelucht

Wat een geluk voor het hondje dat je zo gereageerd hebt,dank je daarvoor

Goed gedaan zeg! Doortastend!

Jij hebt je goede daad voor vandaag gedaan.

Chapeau!!

Wat goed gedaan ! Super.

"

lees ik toch zo graag he, je trein laten gaan voor het opvangen van deze hond, top van je. "

willemijn, baasje van bamse .

 Zou toch eigenlijk normaal moeten zijn? Weggaan kon ik echt niet. Ik weet dan zeker dat ik met een heel lange schuldgevoel zit.

Ach, wat een fijn bericht om te lezen !!

Spijtig van je gemiste trein... Maar dat wordt vlug vergeten :-)  Dat de labrador weer bij z'n baasjes is is heerlijk.  Er had zoveel kunnen gebeuren... een accident... helemaal verloren lopen en omkomen... meegenomen worden door mensen met minder goede bedoelingen...

Kortom :  Heeeeel goed gedaaan van je !  Dikke knuffel !  ;-)

Wat goed zeg! En fijn dat de dierenambulance je heeft gebeld om te melden dat ze weer terug is bij de baasjes. Meestal gebeurt dat niet en blijf je in het onwetende zitten. Eind goed al goed

Super!

Dat maakt me altijd gelukkig zo'n happy ending 

Ik heb wel eens een keer om 2 uur 's nachts een hond in mijn kofferbak geladen en naar de politie gebracht haha. ( weet eigenlijk niet of er in belgie een dierenambulance is )

Ik reed naar huis, en ik zag een zeiknatte zwitserse witte herder over straat lopen.

Het was heel laat en er was niemand , dus ik heb mijn auto toen even op de baan gezwierd en ben uitgestapt om hem te roepen.

Hij kwam meteen dolenthousiast aangelopen.( even hart vast gehouden of ik dat dolenthousiaste niet verwarde met ik kom je opeten.)

Ik heb bij heel de straat aangebeld en niemand deed open, vond het ook zooo zielig om hem daar achter te laten, dus toen heb ik hem maar in de kofferbak geladen haha.

Bij de politie aangekomen werd meteen gekeken of hij een chip had, baasje werd gebeld, en toen zag ik dat het goed was en heb ik hem daar gelaten.

Super lief beest, en nog prachtig ook.

Stiekem heel jammer dat ik hem niet mee kon nemen 

Weer een compleet en gelukkig 'gezinnetje'!

Wij hadden niet lang geleden na een 'vang' actie een hele leuke Husky kruising een nacht te logeren.

Ik zelf ben mijn westie ook een keer een nacht kwijtgeweest.Mijn zoon had zijn vrienden uitgelaten en ik lag al in bed,toen was Bobby blijkbaar ontsnapt en hadden ze het niet gezien.Ik s'morgens naar beneden om half acht kwam ik erachter dat hij niet in zijn mandje lag.Ik mijn zoon uit bed gestuurd en samen gaan zoeken.We konden hem niet vinden,wat een paniek ik zag het al voor me.Maar gelukkig had een stelletje hem gevonden een paar blokken verderop en hadden hem mee naar huis genomen.Ikzelf naar Amevide gebeld en daar had dat stelletje gelukkig ook naar toe gebeld.Die dag dat ze Bobby thuisbrachten is de tweede mooiste dag van mijn leven geweest.Zo dankbaar voor altijd.De tweede omdat mijn dochter een keertje heel even kwijt was op de kermis,in een tel was ze weg,maar gelukkig ook door de juiste mensen bij de politie gebracht.Met Bobby is al 8 jaar geleden ,maar ben het nooit vergeten.Hij is 30 juli overleden en besef weleens dat ik hem 8 jaar extra heb gehad,hij was 16toen hij onverwachts overleed.Maar wat doet het pijn.Daarom is het zo fijn dat er mensen als jij zijn!!!!!!