Golden, super uitgelegd. Het is veel complexer en ook niet uitsluitend Salmonella. Maar ik ga er niet over door, ieder mag er zijn eigen mening over vormen en eten wat die wil (of te eten geven).
Ik put uit eigen ervaring en het hoeft niet te stroken met andere opvattingen, maar heb nooit een zieke hond gehad (wel heel oud geworden). Zo zal iedereen op zijn/ haar manier het beste voor zijn hond doen.
Uiteraard is het niet uitsluitend Salmonella. Maar dat is een discussie die ellenlang gaat duren. Ook ik put vooral uit eigen ervaringen, de literatuur voor handen, risicomanagement informatie etc. maar zeer zeker ook uit fokkerservaringen en adviseringen naar eigenaren toe van zieke honden. Het gaat mij er niet om dat niet iedereen 'het beste' met de hond voor heeft, maar in het kader van het onderwerp van dit topic en nu dan Salmonella, is de leek daar ten onrechte en slecht onderbouwd vatbaar voor. Dat is zonde. Ik hoop overigens dat mijn honden ook erg oud worden, maar die illusie heb ik bij 1 hond niet bepaald. Al schat mijn DA zo in dat ik hierin wel eens verrast zou kunnen worden.
Ooohhh.... Ik hoop van harte dat je ene hond nog heel lang bij je mag zijn. Aan je goede zorg zal het zeker niet liggen.
in rauw vlees kan ook samonella zitten, kan he.
en dat geven we zonder te verblikken en te verblozen aan onze honden, denken we totaal niet aan samonella.
voedingscentrum veiligheid.
Ik kook het vlees ook voor de honden.
Honden komen niets tekort. Als ze vlees krijgen dan nooit rauw (het is niet het enige wat ze krijgen hoor).
en het eitje mag gerust ..rauw.Willemijn, ik begreep wel dat jij het goed bedoelde hoor. Je bezorgdheid en poging goed advies te geven is echt typisch jij. Maar inderdaad...terug naar het ei.
Alles afwijkend van brok is al een verbetering op het geheel naar mijn bescheiden mening. Ik heb in een uiterst geval voor de hond gekookt jaren geleden toen hij een doorgebroken peri-anale fistel had, omdat die van binnenuit ontstaat en de endeldarm en weerstand dan vatbaarder zijn voor infecties. Naar gelang ik mijn hond en zijn leefpatroon goed ken, is volledig koken voor dit dier niet wenselijk. Soms heeft het 'nut', in veel situaties en vooral ervaring is koken naar mijn mening overbodig, maar ik vind niet dat koken per definitie 'slecht' is. Een menu kun je op die wijze opbouwen dat een hond alles binnen krijgt wat nodig is. Dan nog is gestoomd te prefereren boven koken, omdat dit iets minder inboet aan voedingswaarde. Dat enorm veel nutriëntenwaardes en enzymen- en bacteriefunctionalieteit gemist worden, is een feit en zal je bij een volledig gekookt menu moeten supplementeren om de lading te dekken. Ik vind dat hoe verder je van de hond zijn natuur af gaat staan, des te meer problemen creëer je onbewust voor het dier in kwestie.
Voor wie het interessant vindt:
From the desk of Mogens Eliasen, for immediate release This article may be reprinted without further permission when brought in its entirety, including the bio the end. June 05, 2003
(Dit artikel is ook verkrijgbaar als Words.doc)
Geschreven door Mogens Eliasen, 5 juni 2003.
Vertaling: Ignit Bekken.
Wie heeft er wel eens gezien dat een wolf zijn potje kookt bij het kampvuur? Wanneer we voedingsmiddelen verhitten, wordt de chemische samenstelling daarvan drastisch veranderd. Mensen koken hun eten omdat we voeding eten waar we biologisch niet op ingesteld zijn. We kunnen geen rauw vlees verteren – wel gekookt vlees… Honden zijn carnivoren. Ze zijn ingesteld op de vertering van rauw vlees – en ze kunnen niet zo goed overweg met gekookt eten…
De chemische spijsvertering
Eiwitten zijn grote moleculen – combinaties van duizenden atomen. Ze zijn zo groot dat ze niet door de semi-doordringbare darmwand heen kunnen om opgenomen te worden in de bloedbaan. Ze moeten eerst afgebroken worden tot kleinere moleculen, soms zelfs tot de kleinste bouwsteentjes van eiwitten – de aminozuren (ongeveer 10-100 atomen). Zo ver gaat het verteringsproces echter vaker niet dan wel. Het lichaam is niet in staat om alles op te bouwen uit aminozuren. De "eiwitfracties" die geproduceerd worden tijdens het spijsverteringsproces zijn dan ook een heel goed en passend "compromis" tussen de hele eiwitmoleculen (die te groot en te gecompliceerd zijn voor gebruik) en enkelvoudige aminozuren (die daar te klein voor zijn).
Elke diersoort heeft zijn eigen unieke "eiwitfracties" (meestal een paar honderd atomen). Ze vormen een delicate balans tussen de voedingsstoffen die het lichaam nodig heeft en goed kan benutten, en de specifieke chemie die de enzymen in de maag leveren wanneer ze toegang krijgen tot het natuurlijke voedsel.
Je kunt je een voorstelling maken van een enzym als een "handje" dat een stukje van de grote eiwitmolecule pakt en afbreekt. Dit stukje is nu een "eiwitfractie" geworden met een unieke chemische structuur. Het enzym gaat hier mee door tot er geen stukjes meer aan de eiwitmolecule zitten, die hij kan pakken.
Er zijn duizenden verschillende enzymen. Elk van ze is uniek. Elk van ze valt een bepaald gedeelte van een eiwitmolecule aan.
Elk enzym moet eerst vinden wat bij hem past om het van de grote eiwitmolecule te kunnen "afbreken". Alle enzymen samen breken alle eiwitten af tot "eiwitfracties" die klein genoeg zijn om opgenomen en getransporteerd te kunnen worden door het bloed. Deze fracties zijn bijzonder uniek en passen precies bij wat het lichaam nodig heeft. Elk enzym produceert zijn eigen "fractie" van een adequate voedselbron. Als de voedselbron niet correct is, kan hij ook niets produceren, zelfs al lijkt het alsof de voeding "alle fundamentele voedingsstoffen" bevat in de vorm van alle juiste aminozuren…
Verhitting van eiwitten – afbraak van de structuur
Het enzymatische afbraakproces lijkt een beetje op wat er gebeurt wanneer je eiwitten verhit. De algemene betekenis van hitte is "het aanleveren van moleculaire energie". Deze energie wordt door de eiwitmoleculen opgenomen door te bewegen. Ze trillen en draaien. Hoe meer hitte, hoe sneller ze bewegen.
Welnu, wanneer je begint te schudden en te draaien met een grote "lompe" moleculaire structuur zoals een eiwit, dan valt hij in stukken uit elkaar. Letterlijk. Wanneer je die stukken laat afkoelen, hergroeperen ze zich niet, omdat ze van elkaar gescheiden zijn… vandaar de onherstelbare, structurele verandering door het koken.
Veel van de stukjes die ontstaan bij verhitting, zijn nu klein genoeg om door de darmwand heen te dringen zodat ze worden opgenomen in het bloed. Andere bevatten nog delen die op juiste manier verder bewerkt kunnen worden door enkele van de enzymen, in ieder geval gedeeltelijk. Er kunnen zelfs nog stukjes zijn die identiek zijn aan degene die gemaakt werden door de enzymen toen alleen zij aan het werk waren – maar dat is een uitzondering…
Het lichaam zal tot op zekere hoogte best nog wel gebruik kunnen maken van al deze fracties. Het zal ook best wel in staat zijn om een manier te vinden om deze "andere" fracties te benutten. Het zou echter wel wat stress kunnen veroorzaken…
Het probleem is dat een mengsel van eiwitfracties die geproduceerd zijn door het koken met eiwitfracties die geproduceerd zijn bij de enzymatische vertering, NIET hetzelfde is dan wat er geproduceerd wordt door alleen de enzymen…
Het is gedocumenteerd dat er een aantal vitale bestanddelen ontbreken (minstens 30 bekende chemische "eiwitfracties", ook wel "missing links" genoemd, zijn van vitaal belang voor honden, zoals vitamines voor jou en mij – en deze "missing links" zijn niet aanwezig in met hitte bewerkt vlees.)
Waarom sommige honden allergieën krijgen van gekookt vlees…
Er worden ook bestanddelen gegenereerd die niet passen bij het metabolisme van het lichaam maar ze zijn klein genoeg om opgenomen te worden in het bloed… Het zouden wel eens allergenen kunnen zijn!
Dit risico is vooral groter geworden omdat er bij verhitting veel "eiwitfracties" voortgebracht worden die identiek zijn – en daarom in grote aantallen voorkomen. "Groot" in vergelijking met wat het lichaam aan kan op het gebied van de verwerking van inadequate eiwitten. Er is niet veel voor nodig om de drempel van het immuun systeem wat betreft "reden tot zorg" te overschrijden – en je maakt een allergische uitbraak mee als resultaat van het voeren van gekookt vlees, hetgeen in werkelijkheid niets anders is dan een overdreven reactie van het immuun systeem op een vreemde stof waar het op geen enkele andere manier mee om kan gaan…
Stolling
Er is nog een groot verschil tussen rauw en gekookt. Veel eiwitten zullen bij verhitting niet alleen in kleine stukjes uit elkaar vallen, maar deze kleine stukjes zullen zich in bepaalde gevallen ook hergroeperen en een stof vormen die op een plastic polymeer lijkt. Er is nog een groot verschil tussen rauw en gekookt. Zo wordt het originele eiwit getransformeerd tot een andere grote molecule die al dan niet gemakkelijk aangepakt kan worden door de enzymen.
Iets dergelijks kan ook gebeuren bij het drogen.
De klassieke voorbeelden zijn eigeel en bloed. Eigeel stolt bij verhitting en wordt een vaste stof die nog steeds veel van de originele bouwelementen van het rauwe eigeel bevat, maar niet allemaal. Daar komt nog bij dat de structuur helemaal veranderd is door de polymerisatie, en er is geen enkele mogelijkheid om het originele eigeel ooit nog terug te krijgen…
Idem dito bij bloed, behalve dat hier de stolling veroorzaakt wordt door een gecombineerde uitwerking van het drogen en het contact met de zuurstof in de lucht. Zoals moeders wel weten, wordt een bloedvlek niet vloeibaar wanneer je water toevoegt…
Het gecombineerde effect van dit alles
Afbraak door verhitting heeft ook wel wat positieve effecten: het vergemakkelijkt bepaalde onderdelen van het verteringsproces en het vereist minder werk van de enzymen omdat het kookproces al een deel van hun werk deed bij de afbraak van de grote eiwitmoleculen in de voeding. Maar de prijs die betaald wordt is een tol op de beschikbare voedingsstoffen en de creatie van bepaalde voedingsstoffen die helemaal geen adequaat voedsel zijn…
Voor mensen die niet geschapen zijn als carnivoren en vlees willen eten is dit goed nieuws – hierdoor kunnen wij vlees eten! Maar voor een hond die geschapen is om rauw voedsel te eten, is het ronduit desastreus.
Stolling alleen al maakt duidelijk waarom bepaalde voedingsstoffen "verdwijnen" wanneer je het eten kookt. Maar beide processen werken er aan mee. Persoonlijk denk ik dat de combinatie van beide het totale effect tot stand brengt. De conclusie ligt voor de hand: kook geen eten voor je hond!
Mogens Eliasen
-------------------------------------------
Mogens Eliasen draagt de wetenschappelijke titel Mag. Scient in de Chemie van de Århus Universiteit in Denemarken en hij heeft 30+ jaar ervaring met honden, hondenbezitters, hondentrainers en holistische dierenartsen als begeleider en ontwikkelaar van educatieve methoden, en in het houden van lezingen. Hij geeft een gratis nieuwsbrief uit, "The Peeing Post", met tips en adviezen waar allerhande problemen aan de orde komen, maar vooral training, gedragsproblemen, voeding en gezondheidszorg. Stuur een mailtje naar [email protected] voor meer info over Mogens Eliasen en voor links naar andere artikelen die hij heeft gepubliceerd.
Bron: Rauwe voeding voor honden ebook
Salmonella komt overigens haast niet voor IN het ei, maar zit dan OP het ei.
salmonella is niet erfelijk, en de eierstokken en dus de eieren worden niet besmet.
dus als je er bang voor bent, zorg dat je de schil goed schoon maakt.
Je hebt zo gelijk, zonnetje. Ik zeg vrijwel altijd 'in ei', sta daar verder nooit zo bij stil. Maar de stront van kippen en donsveren die op de eierschalen achterblijven, kunnen in een zeer uiterst geval e-ven-tu-eel Salmonella veroorzaken. Het vulsel in ei zelf is daartegen beschermd. Continenten zoals de USA reageren hier wat mij betreft erg hysterisch op door eieren te wassen en legkippen die vatbaar kunnen zijn voor Salmonella te vaccineren, wat ook al een tijdje in Europa wordt gedaan.
http://www.foodlog.nl/artikel/waarom-wassen-de-amerikanen-hun-eieren/
Wat hiermee naar mijn bescheiden mening wordt bewerkstelligd is dat de mensheid in zijn algemeenheid enkel maar zwakker wordt gemaakt, door toedoen van 'hysterie' en ongewenste beslissingen om dan maar alles te pasteuriseren. Het zo goedkoop mogelijk massaal ophokken en slechte voeding van dieren doen er ook geen goed aan. Zo is uit diverse onderzoeken bekend dat biologische kippen ten opzichte van bio-industriekippen minder vatbaar zijn voor Salmonella. O.a. kippenvoer is een grote veroorzaker van Salmonella bij de bioindustriekip. Hoe zou dat komen?
Ik vond het voor mezelf wel gerusstellend dat ik best een zacht gekookt eitje kan eten :-)
en wat betreft steont, mijn eigen kippenhok is altijd mooi schoon. Schoon drinkwater, gezonde kippen.
Salmonella enteritidis kan ook aanwezig zijn in het ei. De bacterie is er dan al in gekomen via de eierstokken of eileider van de hen, nog voor de schaal om het ei is gevormd. Op deze wijze kunnen eieren besmet zijn zonder dat de bacterie zelf nog ziekte bij de hen veroorzaakt (wel besmet, niet ziek).
Dat is een hele zeldzame vorm van salmonellabesmetting, komt haast niet voor.
als je productschap. vee en vlees moet geloven. Het kan wel, maar die kans is echt minimaal.
zoals ik eerder zei, salmonella is niet erfelijk, en wordt dus niet via de eieren overgedragen.
Hier staat het goed uitgelegd
http://www.gddiergezondheid.nl/diergezondheid/dierziekten/salmonella-bij-de-kip-algemene-informatie
daar lees je ook dat dieren die besmet zijn met de S.T os S.E. variant 'geruimd' worden.
zodat de salmonella niet via het ei overdraagbaar is.
Wat ik al eerder schreef, over het algemeen komt een besmet ei de voedselketen niet in, dus de hysterie in die zin is ongegrond.
Ik hoef jou niet wijs te maken dat jouw eitje ongezonder is dan het eitje van de supermarkt, he.... Er zit ten eerste al zoveel verschil in smaak.
Wellicht eens een leuk item voor mijn blog, haha.
Sterre heeft eigenlijk maar een keer een ei gehad, met Pasen, maar ze vindt het wel erg lekker !
Eerst verzorgde ze hem de hele dag, overal mee naar toe nemen. Tot ze te wild speelde en het ei brak :(
Paaseitjes... Ja, die lust ie hier ook.
Leuk om te zien! Daar krijgt zo'n ei hier de kans niet voor...dat is hap slik weg...
he leuk, zou het eigenlijk ook eens moeten doen, een heel ei geven aan Bamse, nog nimmer gedaan kijken wat ze er mee zou doen. 
Haha Sterre is eerst erg zorgvuldig met het ei, maar ja kapot? Hap slok weg ei
Reageren
