De eerste weken zijn slopend met een nieuwe pup. Geen minuut rust met de zindelijkheidstraining of andere overprikkeling van de pup...
Door die periode moet iedereen door, vrees ik. En als je er dan nog alleen voor staat eigenlijk, omdat de andere leden van het gezin zich er niet mee voor willen inzetten, dan kan ik begrijpen dat je er al praktisch doorzit. 
Bij ons kwam er na 3 weken toch een moment dat de periodes dat we met de pup naar buiten moesten, steeds langer duurder (Oef!), 1 à 3 uur en we ook de signalen goed hadden leren lezen wanneer hij er tussendoor toch uit moest of wanneer hij overprikkeld ging raken. De eerste gewenning voor iedereen is er ook af, waardoor er plaats wordt gemaakt voor routine en rust. Vanaf toen konden wij echt beginnen genieten van de puppytijd.
Nog even doorbijten en gewoon geduldig volhouden met de zindelijkheidstraining (goed belonen met enthousiaste woordjes nadat hij een plasje buiten heeft gedaan, benoem het ook gewoon "gaan we plasje doen?" en uiteindelijk legt hij de link wel hoor en je moet soms lang buiten staan wachten) en probeer overprikkeling voor te zijn, dan kunnen pups hun plas of poep ook niet goed meer ophouden.
Ik zou toch tussenbeide komen om ze te leren om rustiger te spelen (je kan ze gewoon even een paar cm uit elkaar halen of even aanraken, gewoon om uit die "sfeer" te raken, zelf ook rustig zijn, niet geïrriteerd), en ze dan begeleid tonen dat ze gerust mogen verder spelen, enkel minder wild.
Op zich bedoelt grote zus niks kwaad, ze stopt ook goed als hij piept, maar zij weegt wel meer dan 10x zoveel en de kans op blessures bij de pup is dan erg groot bij een te wild spel. Puppies kennen al zeker zelf geen grenzen. Bovendien leert de cocker dan ook enkel dat spelen = altijd wild en het is toch beter dat ze leren dat het ook rustig kan. Onze volwassen hond ging altijd op zijn buik liggen voor de pup om alvast op gelijke hoogte te spelen. Wij hielden alles goed in het oog en deden soms een time out van een halve minuut of minuut om de rust terug te brengen en daarna konden ze verder spelen en ging het er weer rustiger aan toe. De oudste had dit snel door en ging niet meer zo snel mee in het wilde spel van de pup. Nu hebben ze gematigd leren spelen.
Zijn piemel, hapt ze echt of likt ze er enkel aan? Dat doen ze hier ook elkaar schoon houden, maar happen zou ik zeker niet tolereren.
Met een pup in huis, moet je er altijd bij zijn. Ze moeten nog zoveel leren en testen werkelijk alles uit, je moet snel kunnen ingrijpen indien nodig. Die slopende inspanningen die je nu doet in de opvoeding om alles in goede banen te leiden, dat zijn gewoonten die er voor altijd in blijven en waar je nog jaren de vruchten van plukt. Het is het allemaal waard! 
Succes ermee en ondertussen idd gewoon meedutten als de honden ook slapen.