Hallo iedereen,
ik plaatste al 2 vragen zonder ons eerst even voor te stellen, geen goed begin dacht ik zo...
Daarom dus een korte voorstelling van Xena, ons kleine wondertje uit het asiel.
Xena is geboren op 15 januari 2014 in het asiel te Gent, samen met haar 3 broertjes die jammer genoeg de bevalling niet hebben overleefd... Dus was Xena ons kleine wondertje toen we haar gingen ophalen als ze net 3 maanden was.
Ze is een Staffordshire, met wel wat pit, maar wij waren ervan overtuigd dat we haar een fantastische thuis konen bieden!
Het was natuurlijk in het begin wennen met het kleine mormeltje in huis, want we hebben nog een hoop andere huisdieren waarmee het moest klikken. De poes van de buren die haar melk dagelijks komt halen, onze 2 ganzen, 30 cavia's, 2 konijnen, kikkers & salamanders maar deze zitten allemaal buiten, binnen zijn de degoe's & chinchilla's misschien een groter probleem dachten we, maar dat lukte vrijwel meteen.
Al was Xena duidelijk jaloers als de aandacht even naar de andere beestjes ging :-)
Ze werd thuis onmiddellijk verwend door mijn dochter en nog meer door mijn man die haar direct een hondenhok maakte in de tuin, en een bench voor binnen... Maar dat was geen succes, Xena wil los lopen...
Aangezien ik altijd bij haar ben is ze redelijk aanhankelijk aan mij geworden, ze gaat ook overal mee naartoe... Ze ligt graag te zonnen boven op mij in de hangmat, of gaat mee zwemmen sinds kort...
Al was er duidelijk iets niet helemaal in orde met Xena, we vonden niet de geschikte voeding voor haar.
We kochten 5 of 6 verschillende puppyvoeding maar er was geen enkele die ze graag at. Toch gaf ze regelmatig over en had meestal diarree. We maakten een afspraak bij de dierenarts omdat ze redelijk wat was afgevallen...
De DA was niet al te behulpzaam en luisterde amper naar onze klachten, ze hebben ze haar iets gegeven voor misselijkheid en ontwormd voor de 2de keer, we kregen pilletjes mee tegen het braken en dat was het. Maar amper 2 maand later was het terug helemaal mis! Ze hielt niets van voeding binnen en had diarree, ze dronk ook enorm veel en we eisten een bloed en urineonderzoek!
Maar op de uitslag was niemand van ons voorbereid! De diagnose was chronisch nierfalen, bloedarmoede, eiwit in urine, bloedstollingsprobleem, cyste naast haar slechte nier die al voor 3/4 was versleten!! We konden het allemaal niet goed snappen, het werd allemaal zo snel gezegd dat wij aan de grond stonden genageld vol ongeloof! Dat moest een vergissing zijn, Xena was amper 7 maanden oud!! Hoe kon haar nier nu versleten zijn?
Het is allemaal nog geen 2 weken geleden, en voel mij er zo machteloos tegen... Voorlopig gaat het nu goed, maar dat kan in een dag omslaan natuurlijk. We willen haar een zo goed mogelijk leven geven, maar we weten amper hoe we het moeten doen! DA heeft het meermaals over euthanasie, maar die is volgens ons niet goed bij zijn hoofd! Het gaat je allemaal hopen geld kosten voor weinig of geen resultaat zegt hij!
Maar ze voelt haar helemaal niet slecht, ze gaat wandelen, speelt buiten, zwemt met ons, haalt kattenkwaad uit, sta te springen rond etenstijd, kwispelt wild met haar staartje als mijn man van zijn werk komt,... Wat het ons dan kost speelt geen rol (bij wijze van spreken), daar vinden we wel iets op als het moet, maar haar nu al opgeven, daar is geen denken aan... :-)
Reageren
