Ervaringen gezocht.

Ik geloof dat ik zelf ook maar even niet daarheen ging, net zolang tot het kwartje valt.

Misschien niet aardig, maar Dribbel moedwillig ziek maken is dat al helemaal niet.

Ben je er dan soms niet bij ofzo, wanneer hij dat doet, want ik denk dat je hem geen enkele gelegenheid meer moet geven.

Bij ons in vriendenkring / familie weet iedereen dat Santa behoorlijk allergisch is, en ik heb altijd gezegd, de eerste die ik hem wat zie geven kan vertrekken.

Hier zijn duizenden euro's inmiddels gespendeerd aan medicatie, voer en het hele pakket.

Ik ben dolbij met waar we inmiddels zijn.

No way dat iemand expres dat gaat verstieren.

Ik,lees dit net. Wens jouw Dribbel beterschap.

Je weet nu al wel dat ik niet zo geloof in hollistische geneeskunde. 

Maar ja er zijn ook gevallen die wél daarmee gebaat zijn.

Ik wens je het zekers toe Roosje. 

Hier ging het precies op dezelfde manier.. Ik hoop voor je dat het kwartje snel valt! 

Misschien kan je hem proberen uit te leggen dat hij het vroeger ook echt niet geaccepteerd zou hebben als een ander jou iets zou hebben gegeven waar je ziek van zou worden.

Hij ziet niet in dat Dribbel ziek word van hapjes die elke andere hond ook gewoon kan eten (in zijn optiek)..., maar stel dat jij allergisch zou zijn geweest als kind en de buurvrouw zou jou moedwillig elke keer toch dat toestoppen waar jij niet tegen kan "want haar kinderen kunnen er ook gewoon tegen"..., dan had hij dat toch ook niet gepikt als hij vervolgens met een ziek en ellendig kind bij de huisarts zou zitten.

Ik zou het echt niet pikken van m'n vader..., die van mij vraagt gelukkig altijd of ze wat mogen (en hier mogen ze alles van 'opa en oma' want de dames zijn niet allergisch of iets)..., maar had dat niet zo geweest, had ik de eerst volgende DA rekening bij hem gedeponeerd..., en elke volgende 

Ohhh ik zou ook laaiend zijn en vragen of ze even een uitdraai kunnen sturen van de conclusie..mee naar paps met de rekening 

Zo paps je mag de snoepjes betalen!

Mijn ene oppas deed het ook.(ik heb hem alleen maar een droog toastje gegeven??..

.ja maar dat is graan

ohh is dat graan..ja daar krijgt hij jeuk van )

Nu weet ze het wel..mijn snoep of een paar balletjes rauw rundergehakt zonder kruiden als zelf iets wil verzinnen

Ze zegt het ook tegen iedereen in haar omgeving ...gelukkig(oude mensen geven graag snackjes)

ze is zich inmiddels bewust dat Jeff de inhoud van mijn spaarrekening is

Jeff heeft weer jeuk

Een uitdraai van de conclussie is een slimme!! Ik moet ze morgen toch even bellen omdat er in het poeder een natuurlijk aroma zit. Dat kan rund of kip zijn, dus dat moet ik even weten. Maar ik zal dan gelijk vragen of ze dat stukje van het dossier naar mij kunnen mailen :)

"  
 
Een uitdraai van de conclussie is een slimme!! Ik moet ze morgen toch even bellen omdat er in het poeder een natuurlijk aroma zit. Dat kan rund of kip zijn, dus dat moet ik even weten. Maar ik zal dan gelijk vragen of ze dat stukje van het dossier naar mij kunnen mailen "

Roosje

 Ja denk dat als je paps niet van de zachte weg is je beter  eerlijk en zeer duidelijk kan zijn over oorzaak en gevolg..

Pap ..als je je hier niet aan houd zijn rekeningen voor jou en kom ik zo min mogelijk met haar en dus minder bij jou

Ik heb mijn geld hard  nodig voor belangrijker dingen!

Nou ja zeg!!

Helemaal gelijk heb je! Te gek voor woorden dat hij gewoon weigert rekening te houden met wat Jij wil, Drib is en blijft jouw hond..

Aah Roosje, wat rot voor je. Vaders blijven volwassen dochters soms nog steeds als kind zien

Natuurlijk heb je gelijk en moet je er iets aan doen maar wat vervelend. Misschien dat je moeder je vader beter kan bereiken?

Verder wens ik je beterschap met je bijzondere hond.

eens met s@nt@

je vader moet maar eens leren dat hij niet overal overheen kan wandelen

Misschien moet je je vader vertellen dat hij jouw hond aan het mishandelen is door hem willens en wetens ziek te maken met zijn gevoer.

Ik snap dat sowieso al nooit van mensen die te pas en te onpas met brokjes en ander etenswaar rond lopen te strooien. Ik vind dat je het een de eigenaar eerst moet vragen of de hond wat mag hebben. Mijn "allergie" tegen dit soort mensen komt wsl. ook voort uit het kennen van honden met erge voedselallergieën maar ik zou van mijn eigen honden ook geen schooibakken willen laten maken.

Liefde gaat niet alleen maar door de maag. Als mensen van honden houden kunnen ze ook even met het dier gaan knuffelen, spelen, wandelen, zoekspelletjes doen etc., etc.

Het is lastig als het er bijna op neer komt dat de moet kiezen tussen je vader en je hond.

Mensen die mij / mijn "gezin" / mijn leven niet respecteren, ook al is het familie, zouden bij mij grote kans maken er bij mij niet meer in te komen.

Roosje, ik weet zeker dat je vader dit niet uit gemenigheid doet. Naar mijn inzien kijkt hij in het algemeen anders tegen dingen aan. Hij begrijpt het niet en dit escaleert in een soort koppigheid (ruzies) naar elkaar toe. Al heb je gelijk en natuurlijk ben JIJ verantwoordelijk voor je hond...toch geloof ik dat je op een geheel andere wijze dit met je vader zou moeten bespreken, meer vanuit je hart ipv boos (ik weet het, je voelt wat je voelt en al helemaal als het om het welzijn van je hond gaat)....maar ik geloof dat jij je vader beter bereikt door puur vanuit je hart aan te spreken (boosheid weg zetten.....even). Als hij hoort en ziet hoe goed jij het bedoelt voor Drib en dat jij ermee zit (echt zorgen erom hebt dat hij ziek is) dan zal hij je vast tegemoet komen, al heeft hij een andere mening (om jou als dochter zijnde). Gaat het hard op hard krijg je een soort van "je snapt er niks van en bekijk het".... 

Je moet helemaal niks hoor maar deze manier zou je eens kunnen proberen. Nu heeft zowel je vader als jij dingen tegen elkaar gezegd terwijl je diep in je hart gewoon om elkaar geeft. Gebruik die liefde die er echt wel is. Hij blijft je vader en jij zijn dochter...en Drib de hond waar die ook om geeft. 

Hallo Roosje,

wat een nare situatie.

met woorden is het je niet gelukt om je vader op andere gedachten te krijgen.

ik zou, geloof ik, een brief gaan schrijven, die aan hem geven en die hij leest waar je bij bent.

ik zou het niet over de alleegie hebben. Ik zou gaan schrijven over wat het met jou doet dat je vader je niet serieus neemt. 

Het gaat dan niet meer om gelijk krijgen maar om een heel ander onderwerp. 

Misschien gaat dat helpen. 

In ieder geval sterkte met deze situatie. Zo kan het immers ook niet doorgaan.

Als je vader echt zo koppig is en niet is over te halen, zou ik het daar gewoon bij laten. Ga zonder Dribbel naar je ouders, en geniet gewoon van de tijd met hun. Als Dribbel niet goed alleen kan zijn, ga dan iets vaker naar je ouders en niet zo lang. Op die manier is Dribbel "veilig" en kun je wel gewoon een leuke band houden met je ouders (want dat is ook niet onbelangrijk!).

Tenminste, dat is hoe IK het zou doen. Wat jij doet is natuurlijk geheel aan jou.

Toen ik mijn hond nam heb ik de belofte gemaakt dat ik altijd voor hem zou zorgen en hem altijd zou beschermen. Ik ben immers de enige die hij heeft die voor hem op kan komen. 

Allemaal goede adviezen!! Bedankt daarvoor.

We hebben ook met een mentaliteits verschil te maken. Hij is echt van de oude orde: "Ik ben de baas!" en daar hoort ook bij dat een bouvier een stoere, sterke hond moet zijn die 100% gezond is (ookal heeft hij er 2 van de 3 op 3 jarige leeftijd weg moeten brengen). Wat hij denkt is waarheid en daar is geen twijfel over mogelijk.

Ik ben meer iemand van "we zijn allemaal gelijk". Respect voor elkaar vind ik belangrijk. En ik heb een enorme achtergrond kennis aan voeding, allergie, ziekten etc. Ik zie dingen die hij niet ziet, doordat ik er meer voor open sta en me er juist uit intresse enorm in verdiep. Bijna al mijn vrije tijd zit daarin (naast het lopen en verzorgen van Dribbel en de andere dieren uiteraard).

We zijn echt 2 totaal verschillende persoonlijkheden met 2 totaal verschillende denk wijzen en daar botst het idd vaak, al komt het van mijn kant uit nooit meer tot een ruzie omdat ik dan bij mezelf denk 'Prima, jouw waarheid is voor jou waarheid en de mijne voor de mijne'.

Wat betreft het voeren heb ik wel altijd op mijn strepen gestaan en ik heb al eens eerder Drib van hem weg gehouden en pas terug laten komen toen hij het opmerkte dat ik Drib van hem weg hield. Toen ging het een paar weken goed.

Verder denk ik eraan om ook te stoppen met behendigheid. Ze strooien in de beginnersgroep voor ons allerlei Frolic brokjes over het veld. Drib word daar heel vrolijk van, maar ik niet, want ik zit met een zieke hond.. Ik heb hier al eens wat over gezegd en toen was het niet waar, maar wat loopt Drib dan uit de tunnel te eten waar de les ervoor een meisje koekjes in gooit zodat haar hond erin gaat?

Bovendien weigert Drib steeds vaker de hoogte sprongen en is voor haar de lol er wel af. Alleen de lol van de trainster zien zit er nog in, maar meer eigenlijk niet.

Ik heb veel gehad aan een klassiek homeopaat.

Ik totaal niets ;)