Okkie

Mensen uit frankrijk kochten een aantal jaren geleden hier een gossepupje ,van toen bijna 9 weken oud want eerder mogen ze hier niet weg ,
Zo nu en dan hadden we contact en kreeg ik leuke foto's ,
Vorig jaar stond er op onze site nog twee gossenpups van bijna 6 maanden ,eentje vertrok er naar duitsland en de laatste was onze okkie na verschillende malen heen en weer gemaild te hebben en nog meer foto's gestuurd te hebben vonden zij hem prachtig en werd de afspraak gemaakt om te komen kijken ,ik vertelde dat okkie verlegen was wat vaker voorkomt bij dit ras ,hun andere gos is daarintegen erg vrij van karakter ,ik vertelde dat de aanpassing lang zou duren maar ze wilde hem graag hebben ,vijf juni kwam de heer des huizes die ook nog elders in nederland een woning had hem ophalen ,okkie was toen net 6 maanden geweest ,na alles uitgelegd te hebben en een tas met zijn eigen spullen en voer voor de eerste tijd vertrok de gelukkig nieuwe eigenaar ,savonds kreeg ik een foto toegezonden van een relaxt wandelende okkie aan de lange lijn ,ik had gezegd hem voorlopig niet los te laten ,er moest eerst een band opgebouwd zijn en dat kan bij gossen even duren ,
twee dagen later sávonds laat kreeg ik een overstuurse vrouw uit frankrijk aan de telefoon okkie was weggelopen met een lange lijn aan hem en aan de lijn zat een stukje ijzer wat natuurlijk bij elke stap rinkelde , ik zei wat ze allemaal in moesten schakelen en ben de volgende ochtend na weer contact gehad te hebben met de moeder en zus van okkie gaan helpen zoeken ,toen wij na ruim 2 uur rijden net aan het zoeken waren kreeg meneer een telefoontje okkie zat in het asiel hij was smiddags uitgeput gevonden in een greppel ,wij dolgelukkig en we togen met zijn allen naar het asiel ,waar we een zeer apathiesche okkie aantroffen die zich wel liet aanhalen maar verders kon er alleen een kwispeltje af toen hij zijn zusje zag ,
Okiie ging mee en wij gingen wer terug naar huis ,de volgende dag belde ik hoe het met hem ging maar ik kreeg geen gehoor ,daarna savonds nogmaals geprobeerd en toen gemaild ,de volgende dag kreeg ik antwoord hij was al in frankrijk en om mij niet ongerust te maken had hij niets gezegd ,De reis was goed verlopen okkie had gedronken en lag nu te slapen hij reageerde wat lauw op de andere gos ,
In de weken die volgde kreeg ik dan weer goede berichten ,dan weer berichten dat hij angstig was vooral voor honden en mensen wat ik zeer vreemd vond ondertussen was er een gedragsspecialist ingeschakeld werd hij meegegeven aan mensen die daar in pension waren daarbij trok hij zijn kop uit de band en keerde snel terug naar huis ,ik weer uitleggen dat ze het rustig aan moesten pakken en hem niet aan vreemde mee moest geven ,toen weer een mail dat hij weer zo bang was ik heb toen gezegd breng hem alsjeblieft terug dit is geen leven voor hem maar ineens dan ging het weer goed ze wisten waar het aan lag hij verbeterde en was ontzettend lief met de kinderen (zijn al mijn honden overigens) goed ik kreeg weer hoop ,maar toen weer een mail dat hij in een zware onwersbui de benen genomen had , het goot en onweerde de halve nacht ze waren aan het zoeken en ik had het niet meer , ik zei waarschijnlijk komt hij toch naar jullie huis toegelopen maar denk er over na en als hij terug is breng hem alsjeblieft terug ,
er was wat heen en weer gemail en toen de verlossende mail ,hij stond aan de poort ,iedereen blij en ze zouden beslissen hoe en wat ,na een aantal dagen ging het weer goed en ineens weer mail dat hij pieste van angst zich aldoor bevuilde en dat kon niet als er daar gekookt werd want hij lag het liefst in de keuken en hij zou terug komen ,ik opgelucht en heb gezegd dat hij hier nooit meer weggaat want tussen verlegen en deze angsten daarin kende ik hem totaal niet terug ,ik zei dat ik hoopte dat hij het hier weer herkende en normaal reageerde ,voor zijn vertrek ging hij mee naar races behendigheid en naar de markt ,zij geloofde daar niets van want zoals hij was kon dat echt niet dus ik stuurde foto's waarop hij bij de races bij een kennis van ons die hij zelf niet kon op schoot ging zitten , ja foto's kunnen je fotoshoppen of hoe heet dat werd mij verteld ,
maar goed okkie kwam hier aan schoot angstig uit de auto wel zo angstig als ik hem nooit gezien had , mijn vriend nam de lijn over en ik gaf geld terug en kletste nog wat met meneer ik zei wel dat als hij binnen een maand of twee zijn angsten niet kwijt zou raken hij een spuitje zou krijgen en ik zou hun op de hoogte houden ,
daarop bemoeide ik mij met okkie die me toen vreselijk ging begroeten maaar ik voelde aan hem hij was totaal vervilt ,onder de klitten en ongeveer 10 kilo lichter in gewicht ik heb gemaild dat ze een keurig uitgeborstelde hond kochten hier en ik een verwaarloosde broodmagere terug kocht en daarna werden de mails niet vriendelijk meer ,ze zouden mij bij elke denkbare vereniging en instantie aangeven ,ik wenste ze succes en zei dat ik de viltplakaten op zou sturen naar de club ,dan konden ze daar een sprei van maken of zoiets ,
daarna heb ik gemaild dat ik er mee stopte want dat het niks opschoot ,
okkie gedijde redelijk hij was soms erg angstig van de gekste dingen maar week na week trok hij bij ,heel voorzichtig begonnen we weer hem mee te nemen waar hij vroeger erg waaks was vooral bij de postbode schoot hij nu naar achteren maar ook dat kwam weer bij ,
30 januari is hij verhuisd naar kennissen van mij die al een gos hadden ,mensen in rotterdam wilde hem ook maar dat vond ik te druk voor hem en dit is ideaal ,hij is sterk gehecht aan de vrouw des huizes en de man hoort er zo'n beetje bij ,De reden dat hij toch weer hier weggegaan is is omdat hij zich op een gegeven moment zo sterk waande dat hij begon te vechten in mijn groep en dat werd niet gepikt ,Hij zal nooit een hele dappere hond worden en door vele vervelende berichten over en weer naar frankrijk waren er eigenlijk drie slachtoffers waarvan okkie de grootste was ,Als ik tijd heb ga ik volgende maand hem weer bezoeken ik ben ondertussen al een keer geweest ,hij begroette mij vrolijk maar gong snel bij zijn nieuwe baasje staan ,
Dit is mijn verhaal van okkie en wat jullie ermee doen boeit me niet ,
Ik ben aan niemand iets verschuldigd en zet het alleen neer omdat er wat mensen waren die wilde weten hoe en wat .
De broer in Duitsland daar gaat het ook prima mee en hier wonen zijn vader ,moeder zusje en oma ,allemaal normale gezinshonden dus of okkie een kronkel kreeg door zijn wegloperij in korte tijd of dat hij er voor koos niet bij deze mensen in frankrijk te willen ? ik weet het niet maar gelukkig maakt hij het nu prima .

Bedankt voor je uitleg Heleen.

Ach arme
Gelukkig gaat het nu weer goed.

Bedankt dat je dit hier hebt willen opschrijven.

 

Het karakter van okkie is al wat verlegen ,zijn broertje had dat ook maar dat is goed gekomen ,okkie heeft natuurlijk veel meegemaakt ,verhuizing met 6 maanden ,hij kreeg na een dag een andere naam jasper ging hij heten ,twee weken later werd het weer timo ,dan twee x de benen kunnen nemen en dan de toch wel verkeerde aanpak door mensen die verders van goede wil waren ,maar op iedereen af gingen ,nu je zou van minder gestoord worden als gevoelige pup lijkt mij .

 

Dat zeker ,net als hun andere hond willen ze hem voor geen goud meer kwijt gelukkig!

 

Ik zal eens kijken wat er in mijn bestand zit en anders moeten jullie toch echt ff wachten tot ik er heen ga want deze mensen hebben niet eens een computer .

 

Okkie heeft een export pedigree en is uitgeschreven in nederland ,ik heb de papieren aan de nieuwe eigenaar gegeven ,waarschijnlijk liggen die in de kast en hebben ze er niets meer mee gedaan ,is mijn zaak ook niet zo ,ik ben al blij dat het goed gaat .Zelf had ik ook niets met de papieren gedaan omdat ik toen hij terug kwam niet wist hoe dit zou eindigen .zij hebben de zaak okkie op de voet gevolgd en wilde alleen maar okkie hebben ,maar ik wilde eerst kijken of hij wat normaler zou worden ,zoniet dan bleef hij toch hier of zou afgemaakt worden ,zo wel dan kregen hun hem ,en voor degene die nu denken ...heb je hem verkocht? nee hij is met alle papieren en zijn spullen er gratis heen gegaan .
Hierbij zet ik verders een punt achter dit verhaal want het is mijn hond niet meer ,

 

Ik weet niet wat er verder nog voor vraagtekens zijn dan ???
en van mij had je mijn naam geboortedatum en plaats werkzaamheden enz erop mogen zetten hoor ,ik hou van openheid en heb niets te verbergen ,het had zelfs misschien vele vragen gescheeld en de mensen hadden dan niet vanaf augustus zich afgevraagd hoe het met okkie was ?
Hij kreeg zelfs erg goed eten is mij verteld en hij werd bijna dagelijks geborsteld is mij verteld maar ja als je hem dan zo terug zag volledig onder de klitten en 10 kilo lichter in gewicht? Het gewicht kan ook van de stress zijn ,schijnen mensen ook van af te vallen ,maar de vacht ?
Hij vindt borstelen geweldig dat leren wij ze hier al vanaf jongsafaan ,
Ik kan je vertellen dat naarmate de maanden verstreken hij weer in redelijke doen kwam ,was hij zo angstig geweest toen hij weg ging dan had geen haar op mijn hoofd eraan gedacht zo'n zielige hond te plaatsen ,en ik heb veel haar ,
Maar nogmaals het is van beide kanten met de beste bedoelingen gedaan ,het heeft alleen verkeerd uitgepakt helaas ,maar gelukkig duurde deze kwelling voor hem maar een maand of drie .

 

Natuurlijk heb ik contact met de nieuwe eigenaar en dat heb ik al 10 jaar of zo want zo oud is hun eerste gosje ,ik zal het ze nogmaals vertellen van die papieren ,heb dat al eerder gedaan maar als ze het niet doen kan ik ze niet dwingen ,overigens zou okkie er niet aan denken daar weg te lopen hij is erg gefixeerd op de nieuwe eigenaar en zijn nieuwe hondevriendin .

 

Ja lijkt me ook heel mooi ,lees voorafgaande maar even terug ,daar heb ik het al over gehad .

 

Wat bedoel je nu met over de hemelbrug? er zijn daar wel bruggen maar niet in de hemel ,
Het lijkt me na deze zin van jou toch slimmer dat nu ik mijn verhaal gedaan heb er verders geen aandacht meer aan te schenken ,want net wat andere in mijn voorsteltopic zeiden ,er komt geen eind aan en ik vind het ongepast om dit te zeggen .