Mijn hondje Sofi valt niet meer te redden..

Sinds 5 maanden heb ik mijn hondje Sofi uit Griekenland. Sofi kwam van Rhodos en zat in een asiel in Rhodos met 250 andere honden. Via een stichting heb ik haar naar Nederland laten komen om haar een goed leven te kunnen bieden.    Na 2 maanden in Nederland kwam de eerste complicatie; een kaak ontsteking. Goed te behandelen, niks aan de hand. Daarna kreeg ze last van diarree. We probeerden het onder controle te houden met voer. Dat hielp wel, maar niet goed genoeg.    Een week geleden zag ik dat Sofi bloed bij haar ontlasting had. Ik heb de volgende dag gelijk de dierenarts . Sofi werd opgenomen met de volgende symptomen; Uitdroging, bloed in ontlasting, en mijten. Ik schrok me dood, hoe kon dit nu gebeuren? Had ze iets verkeerds gegeten, heb ik niet goed op haar gelet?    Sofi mocht de volgende dag weer naar huis. Ik was blij, want alles ging weer goed komen! Haar hoofd was een beetje dikker geworden, maar ik dacht dat dat door het vocht kwam. Ze sliep veel, maar dat snapte ik; ze was ziek. Ik ging met een gerust hart slapen.    De volgende ochtend werd ik wakker. Ik liep naar beneden om Sofi uit te laten en haar eten te geven. Ik schrok me een ongeluk toen ik haar zag. Haar gezicht, haar oren, haar benen, álles was dik. Ik heb de dierenarts gebeld en kon langs komen.    Ik had de stichting al op de hoogte gebracht, die dacht aan een ziekte; Ehrlichia. De dierenarts op de hoogte gesteld en die zou er naar kijken. Ondertussen hadden we bloed laten prikken, en dat zou onderzocht worden. Ik kreeg andere medicijnen mee naar huis en mocht de antibiotica.     Sofi at goed, ze vrat gewoon. Ze plaste en haar ontlasting was ook al wat dikker. Ik was blij.    Totdat we vanmiddag een telefoontje kregen van de dierenarts; Sofi haar bloed was alles behalve goed. Het was te dun, er zaten veel te weinig rode en witte bloedlichaampjes in het bloed. Haar enige redding was een bloedtransfusie en een beenmerg transplantatie. Ik ben in tranen uitgebarsten. Mijn lieve Sofi..    Sofi ligt nu bij de dierenarts, ze slaapt daar vannacht. Morgen ochtend kijk ik hoe het met haar gaat, maar het ziet er slecht uit. Zelfs de specialist kon weinig zekerheid bieden.    Ik ben de hele dag al aan het huilen, hoe kan het zijn dat dit lieve beestje toch zo ziek word? Dit beestje dat niks verkeerd doet en alleen maar liefde bij zich draagt.    Morgen kijken we verder, voor nu is er niks wat ik kan doen voor haar. Ik voel me machteloos en schuldig. Ik weet dat ik haar in moet laten slapen, maar ik ben zo egoïstisch om het uit te stellen tot het laatste moment. Ik wil haar nog helemaal niet kwijt, ons leven samen is pas net begonnen. Ik wilde nog zoveel leuke dingen met haar doen. Haar meenemen naar het strand, naar het bos en naar haar broertje die ook in Nederland woont nu. Ik wilde haar op haar oude dag nog verwennen en haar een taart geven op haar eerste verjaardag. Maar het mag niet zo zijn, helaas.    Lieve Sofi, jouw welzijn staat voorop alles. Ik hoop dat je op een fijne tijd bij mij terugkijkt. Ik heb mijn best gedaan, hopelijk hou jij net zoveel van mij als ik van jou. Bedankt voor alles wat je mij gegeven hebt, ik ga je ontzettend missen.. 

Ach Eva wat triest nieuws. Je weet wat je moet doen hé, hoe erg het ook is. 

Jouw kleine schatje , het heeft niet mogen zijn.  Sofi is veel te ziek, hoe graag je het ook anders wilt.....soms begrijpen we het leven niet. Waarom toch ? vraag ik ook dikwijls als ik bedroefd ben. 

Jouw verdriet is immens , ik voel het meisje. Maar je moet het straks lossen. Praat erover, maar los het en geef Sofi rust. 

Een dikke knuffel,en Sofi....vecht niet langer kleintje met je tere lijfje....je hebt nu je rust verdiend.

Sterkte .

Ik wens je heel veel sterkte in de moeilijke tijd die gaat komen maar bedenk wel dat het aan jou te danken is dat het hondje op het laatst nog heeft mogen ervaren hoe het is om in een liefdevolle omgeving te verblijven en met goede zorgen omringt te worden.

 

De liefde die het van jou in die korte tijd dat het bij je was heeft mogen ontvangen maakt dat ze alles wat ze ervoor heeft meegemaakt heeft kunnen vergeten.

 

Sterkte.

Oh wat verschrikkelijk, het leven is zo oneerlijk! Je hebt haar een hele hoop liefde aandacht en een mooie tijd mogen geven. Heel veel sterkte, ik denk aan je!

 

liefs!

Ach wat een verschrikkelijk verhaal...... Wat zal je nu verdrietig zijn..

 

Het is jullie niet gegund.. Jullie gingen nog zo'n mooie tijd tegemoet.. Wat vreselijk voor jullie 

Ik kan je verder geen troost geven ... Ik kan je alleen heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd.. 

Ach wat een drama!!

Vreselijk wat Sofi en jullie is overkomen.

Wat een verdriet......heel, heel veel sterkte..

Veel sterkte, heel triest!

 

Troost je met de gedacht, dat jij van de laatste 5 maanden van haar leven nog een fijne tijd hebt gemaakt.

Al is het veel te kort, toch is dat op zich ook heel mooi en dat neemt ze voor eeuwig met zich mee en van daaruit heeft ze afscheid van het leven genomen.

Jij hebt haar die mooie tijd nog kunnen geven.

 

Aangezien er echt niks meer te doen was, zal ze je ook zeker dankbaar zijn dat je haar lijden hebt laten stoppen. 

Ook zo mag je het best bekijken want zulke beslissingen nemen de baasjes en kan de hond zelf niet doen... 

veel sterkte.

 

Sofi is kort bij je geweest, maar heeft wel de beste zorgen gehad.

 

Een kans die ze in Griekenland nooit had gekregen.