alle reacties gelezen over de Mechelaar
heb nooit een voorkeur of binding gehad (of gevoeld met de herdersoorten en zeker niet met de mechelaar-waren me veel te drukke honden)
Mijn mening is intussen al een 3 tal jaar gewijzigd-
Ben nu al 5 jaar in het bezit van een mechelaar eentje met een zeer groot verhaal en heel grote rugzak.
in 2009 kroop er een klein zielig uitgemergeld vies uitgehongerd verwaarloosd en super bang hondeke onder ons hek doorgekropen, onze boxer vond hem tof en verwelkomde hem.
mijn man gaf het hondeke te eten het bleek wel een veelvraat.
Nagekeken of het gechipt was ,niks gevonden , dierenarts gebeld en afspraak gemaakt alles grondig nagekeken dus zoals vermoed geen chip, geen vaccinaties, niet ontwormd, eerste stap alles doen wat nodig was (uitgenomen chip) gezien we nog niet beslist hadden hem te houden of weg te doen, inmiddels ook de politie gebeld melden we een verloren gezete puppie +-8 weken bij ons was binnengelopen, na bedenkingen wat er met dat hondeke zou gebeuren naar asiel en wachten op een goed baasje, terug de politie gebeld en gemeld we het hondeke gingen houden (BESLISSING WAS GEVALLEN) dus laten chippen en nu aan de grote taak (opvoeden beginnen) totaal geen ervaring met mechelaars maar wou het er toch op wagen het hondeke een kans te geven.
snel puppieles volgen (volgens de methode van martin gaus) ging allemaal best tot zijn 10 maand , begon schijnbewegingen aanvallen naar instructrische en dan viel het verdikt ik met mijn hond niet meer gewenst was (voelde me zo radeloos en bedrogen) instructeur stelde voor mijn hond te herplaatsen zo mogelijk als politie,waak of verdedigingshond aan de man te brengen(was naar zijn mening een hond met karakter stoornissen.
Ben ten rade gegaan bij elie gaus die me ook niet overlaade met positieve reacties(zelfde reactie herplaats je hond.
Daar stond ik dan met een hond van 10 maand wat nu-----heb alles over de vloer gehad van federale politie -bewaking firmas -gewonde politie (niemand had interesse) een tip van een politieagent die zelf met hun honden trainen ben ik in een hondeclub terechtgekomen waar mijn mechelaar terecht kon - 3jaar lang 3xper week intense training heeft hem veel meegegeven (ben spijtig genoeg om medische reden verplicht geweest te stoppen met de training) zijn socialisatie naar ander honden hebben we nooit goed onder de knie gekregen (wij weten dit nu en zijn erg allert als men weet hoe men daar moet mee omgaan lukt dit af en toe wel best)
zijn angst zit nog diep geworteld maar contact met mensen zonder opdringerig te zijn lukt nu best (het is er eentje dat graag zelf dirigeert wie hij graag heeft ja dan nee) boxer is intussen sinds begin mei overleden wat voor max een hele aanpassing vraagt, hangt nu nog meer aan ons vast , geef toe ikzelf vind het een fantastische gast met zijn voor en nadelen zou hem voor niks meer willen missen.
zo ziet men maar men kan en mag geen vooroordelen maken over een ras.
We weten onze max heeft zijn rugzak meegekregen en wij zijn er voor hem die te helpen tillen een stukje lichter te maken "
wat een verhaal!
maar toch met een postieve afloop!
bedankt voor je reactie



Reageren

















