Vanochtend was ik in de keuken bezig toen ik Senna in de kamer heel zachtjes hoorde piepen.
Tja..baasje is weg vandaag, en aangezien ze dat niet leuk vind dacht ik dat ze een beetje lag te mopperen daarover.
Geen aandacht voor haar dus, maar even later komt ze de keuken ingelopen, drukt haar kop tegen mijn been en piept weer. Het kwijl liep uit haar mond...niks voor Senna, die kwijlt nooit, dus ik schrok wel even.
Amélie begon als een dolle om haar heen te dansen, dus ik vond het toch wel tijd om even mijn aandacht te richten op ons meissie.
Weer die kop met kracht tegen mijn been, en toen ik door de knieën ging, ging haar bek open en legt ze héél voorzichtig een jong musje in mijn schoot! Ach gossie...uit de kachel waarschijnlijk....het arme beestje was helemaal angstig en gestrest en lag trillend en kletsnat van het kwijl op mijn rok.
Beetje drooggemaakt, en buiten tussen de struiken gezet. Nu maar hopen dat hij het redt! Senna bewaakt 'm, is niet van haar plek te krijgen, maar ze heeft me wederom verbaasd met haar ontzettend zachte en lieve karakter! Superhondje!!
Reageren
