Puppy wanhoop

Dag allemaal, wij hebben sinds vorige week een prachtige pup. Een reutje (australische herder). Hij kwam bij ons toen hij 9,5 week oud was bij een zeer betrouwbare fokker vandaan in Frankrijk (daar wonen wij). 

Wij hebben donderdag onze eerste puppyklas maar toch zou ik daarvoor al wat tips krijgen indien mogelijk. Wij willen het heel graag goed doen maar doen blijkbaar dingen fout. 

Hij is erg vervelend. Hangt voortdurend aan onze broekspijpen, springt tegen ons op (hangt dan aan mouwen en broekzakken) en bijt heel hard in onze tenen. Wij hebben met heel veel geduld dit gedrag genegeerd. Positief gedrag belonen immers en negatief gedrag negeren. Maar het wordt alleen maar erger (ook als wij stokstijf staan en de andere kant opkijken of een leuk speeltje aanbieden gaat hij maar door). Mijn trui is helemaal uitgerekt, in mijn spijkerbroek hoorde ik al wat scheuren en als hij in onze voeten bijt is het bijna niet mogelijk om het te negeren/te bevriezen omdat het ECHT pijn doet. Auw! roepen hebben we ook al meerdere keren geprobeerd. In onze handen bijt hij nog maar heel zachtjes hierdoor. Maar in onze voeten/schoenen/kleding/haar niet.

Sinds gisteren rijdt hij ook tegen onze benen. Hij is nu tien weken. Seksueel zal het niet zijn. Het is erg vervelend. Nee! Foei! maakt geen enkele indruk. Dit gedrag negeren is niet wenselijk las ik op meerdere fora. Verder toont hij niet heel erg dominant gedrag. Hij laat ons altijd voorgaan en gaat regelmatig op zijn rug liggen uit zichzelf. We kunnen ook alles uit zijn bekje halen en alles controleren (pootjes, oortjes etc). 

Hij bijt op alles (ook al hebben we allerlei speeltjes hier liggen maar daar heeft hij hoeveel moeite we ook doen om de speeltjes spannend en speciaal te maken nauwelijks, geen of maar heel kort interesse in), maar ook in de verwarming, in de muur en op de steentjes van ons grindpad.

Wij zijn bang dat we hem overprikkelen of juist vervelen. Maar hij is vaak erg moe als we hem in de bench leggen dus hij zal eerder moe dus overprikkeld zijn. Daardoor doen we wat rustiger aan met hem. Maar nu zijn we toch ook bang dat we hem juist weer vervelen en te weinig uitdagen mentaal. Hij ging al een paar keer zijn staart achterna en ik heb ook gelezen dat dit een teken van verveling is en obsessief kan worden. 

Zoals jullie kunnen lezen: we willen het graag goed doen. De pup niet te veel en niet te weinig aanbieden.Zijn gedrag op het moment is echt heel vervelend en vermoeiend (dit is moeilijk om toe te geven want we zijn ook al helemaal aan hem gehecht en ervan doordrongen dat wij iets fout doen. Maar we weten dus niet wat we fout doen). Heeft iemand hier tips? We horen het heel graag. Alvast hartelijk dank!

Het klinkt alsof de pup mentaal niet genoeg gestimuleerd wordt. Dit is natuurlijk maar een idee daar we dit moeilijk kunnen beoordelen via een forum. Doen jullie leuke spelletjes en dergelijke waarbij de pup ook zijn hersentjes moet 'pijnigen'? Bij dit ras zijn gewone wandelingetjes vaak niet stimulerend genoeg.

Verder is het erg goed dat jullie ook goed in de gaten houden dat hij genoeg rust. Overprikkeling is ook mogelijk maar lijkt me iets minder waarschijnlijk. Vertoont hij dit gedrag ten allen tijde? Bijvoorbeeld ook vlak na het nemen van een dutje en dergelijke?

Beste Sandy, bedankt voor je reactie! Ja hoe dichter op het slaapje hoe vervelender het gedrag wordt. Als hij net wakker is, is hij veel rustiger. En we doen zeker wat mentale spelletjes en oefeningen met hem.

Toen Mikey die leeftijd had liep ik hier serieus met hoge laarzen aan in huis, en die trok ik aan zodra ik 2 voeten uit bed had, onder mijn ochtendjas ;)

Hier was het vooral overprikkeling. Niet dat ze te moe was, maar eerder wat gefrustreerd doordat ze mij niet goed begreep. Zij beet, ik zei (streng) nee, en deze reactie maakte dat ze nog meer ging bijten omdat ze mij niet begreep. Ook wegduwen, weglopen of au zeggen maakte haar juist drukker.

Toen ben ik haar echt iedere keer speeltjes enzo aan gaan bieden als ze beet en pas als ze daarin beet deed ik blij. (Maar ook weer niet te blij, want dan werd ze nog drukker) Dit hielp hier wel goed, alleen ging het niet zo snel. Ook als ze eens uit haarzelf een eigen speeltje pakte ipv iets anders deed ik blij en gezellig en bijna overdreven belonend - andere dingen was negeren of een speeltje aanbieden.

Als ze na 3x een speeltje aanbieden/afleiden bleef terugkomen om te bijten was het de bench in - met wat lekkers, niet als straf - om even te rusten. Vaak viel ze dan ook snel in slaap :)

Wat hier ook hielp was bijvoorbeeld wat brokjes in een (oude) handdoek verstoppen en haar dan laten zoeken. Dit is geestelijk ook uitdagend, maar zonder het hiepere wat ontstaat bij spelen/rennen.

Of bij bijten wat oefeningen als zit of af. Niet te moeilijk, want het is juist de bedoeling dat de kans van slagen zo groot mogelijk is, zodat je dat gedrag kunt belonen.

En jullie doen niets fout hoor, het klinkt voor mij gewoon als een lekkere pup :) En het kost soms even wat tijd om de juiste balans tussen rust en activiteit te vinden, maar dat maakt het juist ook weer leuk toch ;)

Succes!

Gr. Alexandra 

Black was ook een echte bijter als pup

Zo erg dat je dacht dat het niet over zou gaan.

Het enige wat we elke keer gedaan hebben, is z'n eigen bot of speeltje geven.

Of gewoon weglopen.

Tientallen keer per dag.

Het gedrag is vanzelf uitgedoofd gelukkig.

Het is nu eenmaal helaas echt puppygedrag en de één heeft het meer dan de ander.

Herken eigenlijk alles wat je zegt.

Is ook wel deels normaal voor een pup en gaat echt wel over.

Ook staart achterna gaan bv, hier ook wel een aantal keer gedaan als pup.

Hij moet natuurlijk nog alles ontdekken, ook die staart en waar die heen gaat.

Je merkt vanzelf wel of het té wordt maar vaak gaat het vanzelf over met ouder worden.

Ik had ook overal gaatjes in, heel vervelend wel.

Nu bijt ze nergens meer in, echt nergens, dus het gaat wel zeker over en het hoort gewoon een beetje bij het pup zijn ook.

Auw roepen is zeker al goed, dan leert ze ook wanneer ze te ver gaat.

Want pups kennen hun eigen kracht nog niet.

Speeltjes aanbieden ook. Je hond weet ook niet dat jij verwacht dat hij dan een speeltje neemt en dat die speeltjes 'van hem' zijn. Ook dat moet je hem leren.

Ook bijten in de muren en dergelijk, moet je leren dat dat niet mag, je hond weet dat niet zomaar. Hij denkt dat het wel kan. Het duurt een tijd voor je hond weet wat jij als not done beschouwd en wat niet.

Omdat je ook het rijden noemt, klinkt mij dat toch als overprikkeling hoor.

Zeker als je zegt dat het erger wordt als hij een tijdje wakker is.

Ik weet niet of je een bench gebruikt, maar ik deed hier een paar uur wakker en vervolgens paar uur in de bench, paar uur wakker, paar uur bench, enz...

Was hier echt nodig anders had ik ook zo'n pup waar niks mee te doen is.

Nu een beetje heeft elke pup dat en dat is ook heel normaal.

Maar als je er echt niks meer mee kan, is het misschien toch allemaal wat veel?

Bedankt allemaal, we hebben heel veel aan jullie berichten. Het gaf en geeft ons echt weer nieuwe energie om toch gewoon door te gaan met waar we mee bezig waren. En niet "in paniek" te raken over bepaald gedrag. Als je weet waar iets vandaan komt, kun je vaak beter met bepaald gedrag omgaan. Een beetje overprikkeld was hij denken wij namelijk wel. Maar zoals Alexandra zei misschien niet door wandelen maar doordat hij ons niet altijd begreep. We hebben dus fysiek weer iets meer met hem gedaan maar de "opdrachten" weer even heel simpel gelaten en weer heel erg blij gereageerd als hij ging zitten wanneer wij hier om vroegen. Doordat we er een beetje doorheen zaten gisteren (ook door wat slaapgebrek, vast wel herkenbaar!) werden we ook iets minder rechtlijnig en iets minder blij maar we hebben alles weer opgepakt met nieuwe energie en veel optimisme en we hadden echt een heel erg goede middag met hem. We houden nu goed bij hoe lang hij wakker is en zetten hem op tijd in de bench. Het zal vast met ups and downs gaan de komende tijd maar dan lees ik deze pagina op het forum gewoon weer. Fijn dat het bijten etc bij jullie honden overging en ook gewoon een fase is. Dank, nogmaals! 

Zeker niet in paniek raken ;)

Juist jullie begrip en geduld zal duizend keer dubbel worden terugbetaald straks, want je pup krijgt nu ook al het goede voorbeeld voor hoe hij later met jonge onstuimige pups om kan gaan. En dit blijft echt hangen.

Pups koppelen commando's en oefeningetjes vaak aan een bepaalde plek. Heel normaal, maar daardoor kan het lijken alsof je pup 'niet luistert'. Een zit met 5 stappen weglopen op de hondenschool gaat mischien met zijn oogjes dicht perfect, maar loop je buiten in het bos waar veel afleiding is (geuren/ nieuwe omgeving/ geluid enz.) dan is het gewoon zitten al iets wat best moeilijk is. Het zitten met stappen weglopen wat normaal heel goed gaat zal in het bos even opnieuw geleerd moeten worden, beginnend met eerst zitten en zo opbouwen naar langer zitten, naar een stapje weg enz..

Probeer niet de "denkfout" te maken dat je pupje iets al kan wat eerder goed ging, maar probeer op iedere nieuwe plek even met kleine stapjes en kleine succesjes tegelijk te werken. Dat is niet alleen voor je pup, maar ook voor jullie veel motiverender en voorkomt een hoop irritatie ;)

En soms gaat het een dagje minder dan haal je even diep adem en morgen weer een dag. Tijd zat en het komt vanzelf goed!

Gr. Alexandra

Hij is pas een weekje bij jullie, dus volgens mij kan hij zich onmogelijk vervelen hoor! Alles is nieuw, en spannend, soms misschien eng (opeens zonder mama en broertjes en zusjes), en hij is nog maar een baby, een dreumes op z'n meest. Kan me jullie onzekerheid goed voorstellen, maar doe het gewoon rustig aan, geef de pup veel rust en leer hem eerst maar eens gewoon dat jullie van hem houden en dat dit zijn nieuwe, veilige thuis is!

Oh, ik weet niet waarom, maar in mijn gedachte was jullie pup al 13 weken.. Sorry!, verkeerd gelezen!

Na 1 weekje inderdaad niet te veel verwachten en lekker werken aan vertrouwen en de rest gewoon lekker simpel houden :).

Gr. Alexandra

En niet alleen dat. Ook alle indrukken, geluiden, omgeving, jullie,... alles is nieuw en ook dat maakt je pup erg moe in het begin.

Tijdens het slapen verwerkt hij al deze dingen dus veel rust is nog heel erg belangrijk.

Verder is het eigenlijk een beetje als een baby, die hebben ook veel slaap nodig en dan met ouder worden steeds minder.

Ook al is het een keer wat eerder dan normaal, als je merkt dat hij zo enorm vervelend wordt, gewoon rust geven. Je zal zien dat hij vaak meteen in slaap valt en nadien weer een heel andere hond is.

Maar jullie doen het goed, al zullen er nog momenten komen dat je denkt 'hij leert het nooit!' maar dat is echt heel normaal. Hebben we allemaal gehad.

En ook terugvalletjes horen erbij, dat het plots weer helemaal niet meer gaat als het eigenlijk wel een tijdje goed ging.

Ik heb ook wel een periode gehad dat ik er niks meer mee kon, en dat ik dacht, waar ben ik toch aan begonnen, dit lukt nooit. Maar ook dat hebben we allemaal wel een keer. Binnen een jaar ga je zien dat het al veel beter gaat en je de moeilijkste tijd hebt gehad. En binnen 2 jaar heb je een volwassen hond die goed naar je luistert, als je er maar genoeg moeite voor wil doen, en dat doen jullie wel dus komt helemaal goed! 

De puppytijd is best een mooie tijd, die nooit meer terugkomt. Maar langs de andere kant ook soms wel best een vervelende tijd omdat je heel erg veel tijd aan je hond moet besteden en ze soms wel eens heel erg irritant kunnen zijn. Maar geniet toch ook maar een beetje van het feit dat hij nog pup is, want voor je het weet is hij groot.

Als ik nu puppyfoto's zie van mijn hond, zou ik soms best willen dat ik nog even terugkon naar de puppytijd 

Zo veel dank allen voor jullie nuttige en aardige reacties! Jullie hebben ons enorm geholpen! 

Sluit nu aub je pup niet iedere keer op on de bench als hij aandacht vraagt .

Hij ontdekt nu dat hij tandjes heeft om te bijten, hij ontdekt alles in deze grote wereld.....dat mag ook. Het hoort bij zijn socialisatie. 

Keer je van hem af als hij zich opdringt, en als hij echt aanhoudt ...geef hem dan een lekkere kluif als afleiding en om erop te kauwen. Verleg zijn aandacht. Het is nog zo een jonkie.......

Puppies plassen in huis, bijten en knagen in huis, dit is maar een periode in hun ontwikkeling hoor.  Speel veel met hem, maar beindig jij altijd de speelperiode, dán kan je hem verplichtte rust geven , als je wilt in de bench. Of meteen in zijn mandje leren blijven. 

Als je het enkele malen dwingend zegt en erbij iets lekkers geeft, valt hij zo dan ook wel in slaap. 

En die naalden van tandjes, kunnen inderdaad echt pijn doen. Zo vlug mogelijk streng berispen en commando NEEN en hem negeren. 

Het is een drukke tijd, maar ik vond het altijd een heel fijne tijd.  Geniet ervan.