Alleen blijven

Zorg dat hij zeker van tijd tot tijd kan spelen, en mentaal word uitgedaagd voor hij terug in de bench moet. 

Als hij jankt zou ik hem laten janken. Pas als die stopt kan je hem er terug uithalen. Jij zegt altijd wanneer iets begint en wanneer het eindigt. Zo is het toch bij mij altijd geweest. Dat telt ook voor meerdere dingen. (pootjes drogen, oren kuisen, kammen, wassen/drogen, spelen,...)

Gebruik de bench als kussen. Dus als je nog een ander kussen hebt liggen, neem die weg. De bench is iets goed, iets positief.

Probeer te trainen zodat hij in de bench blijft liggen met het deurtje open. Train daarop, neem meer en meer afstand. Zodat hij in de bench blijft terwijl jij de kamer uit kan.

Daarna probeer je het met gesloten deur.

Verleng de tijd van je afwezigheid.

Slaapt hij overdag ook wel eens in de bench? En heb je er iets van een deken op liggen? Wat voor piepen is het en hoe gedraagd hij zich? Paniekerig of meer zeurend/dwingend

Mijn hond is nu twee jaar dus ik ben die tijd ook nog niet zolang voorbij.

Een aantal dingen hoe ik het aangepakt heb; 

Probeer om te beginnen van de bench een leuk plekje te maken met een fijn kussen/mandje waar je hond graag inligt.

Ik heb er ook altijd een drinkbakje in en had dit vanaf dag 1.

Geef ook de maaltijden in de bench, geef je een tussendoortje dan ook in de bench.

Als hij er zelf in gaat zitten/liggen; belonen! 

Heb je ook iets uit het nest? Ik had in het begin een handdoek met de nestgeur in de bench.

Die heeft er een hele tijd ingelegen (tot ze er een keer op geplast had...).

Of een t-shirt dat jij zelf gedragen hebt kan ook helpen.

Verder misschien een paar duurzame speeltjes erin die niet al te makkelijk kapot te maken zijn en eventueel een knuffel, die was hier in het begin ook wel een beetje een troost.

Waar heb je de bench staan? Huiskamer of ergens anders? Ook dat maakt vaak verschil.

Ik heb een dekentje tegen de achterkant en erbovenop, zo lijkt het iets minder een 'kooi'.

Dat is misschien eerder voor mijn eigen gevoel, maar goed, dat straal je ook uit op je hond en dat voelt hij ook aan.

Verder je pup nooit in de bench zetten, altijd zelf laten gaan.

Anders gaat hij het als straf zien, en dan bereik je net het tegenovergestelde.

Dus ook nooit de bench gebruiken als hij iets fout doet of als straf.

Leer het commando 'bench' aan en dan kan hij er zelf in als jij het zegt en dan belonen, altijd (de eerste maanden toch).

Eerst inderdaad deurtje openlaten, vervolgens een keer dicht en meteen weer open. Weer een stapje verder ga jij een stukje weg met het deurtje dicht, kom je meteen weer terug. En zo bouw je dat telkens op. Zonder piepen, anders ga je te snel en neem je weer een stapje terug tot het goed gaat.

Ja, dat gaat traag en is erg omslachtig, maar je merkt vanzelf hoe snel je kan gaan.

Bij de ene hond kan je snel gaan of een paar stappen overslaan, bij de ander moet je steeds een paar stapjes opnieuw doen.

Probeer eens een Kong met iets lekkers zodat hij bezig is bij je vertrek. Ook dat helpt vaak. Dan is hij bezig en ziet hij je vaak niet eens vertrekken. 

Heb je al geprobeerd de bench af te dekken met een dekentje?

Voorkant dus (uiteraard zijkanten vrijlaten voor verluchting).

Dat hielp hier echt goed voor het gepiep als pup.

Dan zijn de prikkels meteen een stuk minder en kon ik hier tenminste de nodige rust geven.

Mijn hond was als pup erg snel overprikkeld en erg druk.

Dus ik deed echt; paar uur wakker, paar uur verplicht slapen in de bench die eerste weken.

Was hier echt heel erg nodig want ze had hier geen stop meer anders en had ik een onhandelbare hond die zo druk was dat ik er niks meer mee kon.

Maar dat moet je voor elke hond uiteraard apart bekijken.

Radio zachtjes aan wil ook helpen soms.

En verder; geef het tijd.

Je pup is elf weken, nog erg jong.

Ik heb hier geleerd dat heel veel dingen vanzelf goedkomen,  maar je moet het tijd geven en niet alles te snel willen bereiken want dan raak je enkel gefrustreerd.

Mila is nu twee jaar en blijft perfect 8 u alleen.

Momenteel gaat het weer even wat minder door een verhuis, maar op zich blijft ze perfect alleen zonder iets binnen te doen en zonder iets stuk te doen.

Met veel oefenen en geduld kan je dat dus echt wel bereiken.

In het begin kon ze nog geen minuut alleen zijn.

Dit is maar hoe ik het ongeveer heb aangepakt, je doet natuurlijk wat je zelf wil 

Mooi hondje heb je trouwens!

Succes!! 

Ik kreeg mijn pup met 12 weken in huis met verlatingsangst. Kon niet eens naar de wc. Ik dacht dat het nooit over zou gaan maar heb voor mij de manier gevonden.

Ik heb de hond in de bench gedaan en een bakje met snoepjes voor de bench neer gezet. Ik ben naar de gang gelopen deur open en dicht gedaan en gelijk weer terug en snoepje gegeven. Dat net zolang doen tot dat de hond rustig blijft (en alleen snoepje geven als de hond ook daadwerkelijk stil was) Vervolgens dat uitbreiden. Dus de deur open naar buiten stappen deur dicht en vervolgens gelijk weer naar binnen met de sleutel. Het is een kwestie van vertrouwen en de hond moet leren dat je weer terug komt. Ik vond het zelf een moeilijk proces en heel frustrerend. Maar je moet echt rustig aan doen en geduld hebben. Positief belonen als hij dan ook daadwerkelijk stil is geweest. 

Hoe doe je zelf op het moment dat je bij hem weg gaat? 

Mijn hond heeft het ook gehad, en bij haar was het vooral paniek omdat ze niet wist waar ik heen ging, en of ik nog wel terug zou komen.

Ik zorgde dan dat ze ergens mee bezig was, en ging dan zonder er veel aandacht aan te geven de deur uit (op advies van anderen deed ik het zo) maar dit bleek voor mijn hond niet de juiste manier, omdat ze dan juist in paniek raakte. 

Ik ben toen 'wacht' gaan oefenen, met een stopteken met mijn hand.  Eerst gewoon terwijl ik in zicht bleef, en dan steeds een beetje verder, tot ik uit zicht was. Dan even de deur uit en meteen weer terug. Tot ze door kreeg dat het 'wacht' teken betekende dat ik weg ging, En belangrijk ook weer terug kwam.  

Ik doe het nog steeds zo, ook laat ik juist wel door een vast ritme van jas aantrekken, tandenpoetsen enz zien dat ik weg ga, zodat ze er op voorbereid is, nu nog moet ik niet zomaar de deur uit rennen, omdat ze dan gewoon niet weet of ik nog terug kom.  

Ik zou ook proberen hem te vertellen waar je naartoe gaat, 'Ik ga nu even de andere hondjes ophalen, en dan blijf jij even hier in de bus wachten, over drie minuten ben ik weer terug'  mijn ervaring is dat dit echt helpt. 

Het is even zoeken wat het best voor jou hond werkt, want dat kan net even weer iets anders zijn dan je geleerd krijgt, Succes!

Mijn hond kon ook gewoon 's nachts in zijn bench slapen en was er geen enkel probleem. Maar denk dat de hond door heeft dat jij weg gaat of dat jij gaat slapen. Ze ruiken of voelen dat. Als je gaat slapen doe je andere handelingen dan als je weg gaat. 

 Zo begon ik inderdaad ook, ik was na 3 weken nog niet verder dan 15 minuten. Toen ik duidelijk tot zo zei, ging het als een speer vooruit en nu vind ze dat juist fijn heb ik het idee

Hij is nog heel jong natuurlijk, en moet nog het vertrouwen krijgen dat je altijd weer bij hem terug komt.  Wanneer ik in een ruimte door iemand word achter gelaten zonder te weten wanneer diegene weer terug komt of diegene uberhaupt nog wel terug komt dan zou ik ook in paniek raken, en misschien al binnen vijf minuten een raam in slaan.  Maar als iemand mij achter laat, en ik weet dat diegene over een half uur weer terug is, dan ga je rustig wachten en een boekje lezen ofzo, zo probeer ik er naar te kijken

Hond in de bench NA wandeling. Dan is hij moe en gaat hij sneller slapen. Piepen negeren. Evt. ga je voor de bench zitten met je rug naar de hond: je bent in de ruimte en je hond ziet je, ruikt je. Je gaat niet weg. Je bent er voor hem, maar hij moet nu slapen..

geduld geduld.

Dan wordt je hond wakker: hey ! jij bent er nog (of alweer) ! Dat is fijn!

en zo kun je vertrouwen opbouwen.

Ik ging pas boodschappen doen NADAT becka gewandeld had, moe was, en in de bench ging slapen. ik wachte tot ze sliep. Ging dan stil weg. Ik kwam binnen 10 - 15 min weer terug. (toch even snel inkopen doen ;-) ) en dan werd ze vaak pas wakker als ik weer door de deur kwam. Heel goed: want ik ben thuis, en hond is wakker...

Het is maar een suggestie.. succes !! Veel oefenen. Piepen negeren, stilte belonen. Geduld, je kan het (en je hondje ook!)

 Ik zei inderdaad ineens tot zo. Deed dat ook als ik de wcdeur voor haar neus dicht deed of even achter het keukenmuurtje verdween terwijl de bench dicht was, dus die link lag er snel

*edit: en in tegenstelling tot wat aangeraden wordt en werd kreeg ze bij mij niks extra lekkers, gewoon de normale botjes die in de kamer lagen, en bouwde ik wel een feestje als ik terug kwam. Nu heeft ze daar alleen nog zin in als ik langer dan een uur weg was

Ik denk geen aandacht geven aan het piepen en wanneer hij 5 min niet gepiept heeft belonen. Jij bepaald dat hij moet slapen of even alleen moet blijven wachten in een Bench. Misschien een sterk karaktertje. 

Ik denk dat je het vertrouwen niet kunt forceren, daar gaat gewoon wat tijd overheen. 

Dat het  s'avonds en s'ochtends geen probleem is is toch al super goed! Dat hebben jullie al samen bereikt.  Het enigste wat je kunt doen, volgens mij, is door blijven oefenen, en zorgen dat hij geen (heel moeilijk haalbaar, dus zo min mogelijk) negatieve ervaringen erin krijgt.  

En misschien kun je met de bus apart oefenen? Echt in ienie minie stapjes.

Het lastige met blaffen en piepen is natuurlijk dat je niet wil dat ie een link gaat leggen tussen piepen en dat jij terug komt.

Volgens mij komt het wel goed hoor! HIj wil gewoon graag bij je zijn

Als je weggaat zal je bepaalde handelingen doen die je bijvoorbeeld 's avonds niet doet, als je gaat slapen. Honden zien dat verschil.

Als ik thuis ben liggen mijn sleutels altijd op tafel. Ik neem die enkel op als ik weg ga, elke hond die ik al had reageerde enthousiast als ik mijn sleutels opnam.