Het is WEER zover. Hoe vaak ik mijn vriend ook vraag goed op te letten, heeft hij weer niet goed opgelet en toen is Aston van de bank gesprongen toen ik thuis kwam, van een meter als het niet hoger is, want het was de zijleuning dit keer en hij sprong ook nog eens ver. En ik zit hier nu, WEER me zorgen te maken over zijn kleine pootjes. Elke dag is het weer iets. Ik wil een rustig, stabiel en VEILIGE thuissituatie creeren voor Aston maar het lukt niet.
Straks kom ik bij de DA en dan zegt ie dat er iets is met zijn pootjes en dan is het mijn schuld. Er is elke dag weer iets om me zorgen over te maken en mijn vriend snapt niet hoe kwetsbaar zo'n klein mannetje is.


Reageren













