zo trots

Hey,

vrijdagavond zijn we naar een canicrosswedstrijd geweest in het Amsterdamse bos. Op zich niet zo bijzonder voor ons. Maar Shadow heeft mij die dag ontzettend verbaast.

Ten eerste moesten we met de trein. Normaal ook geen probleem, en nu ook niet. Maar we kwamen wel bij Schiphol aan dus druk druk druk. De bus vond hij 2 weken geleden nog doodeng toen we terugkwamen van een wedstrijd. Nu stapte hij zo in, ging liggen en stapte weer uit zonder problemen. Stond met open mond te kijken.

Eenmaal daar was meneer bijzonder tolerant naar andere honden toe, zelfs een keer op zijn rug gedraaid.

En wat ik toch wel heel spannend vond is dat Shadow ook met iemand anders is gaan lopen. Nu heeft hij 2 weken geleden voor het eerst met de kids met een 4,5 jarig jongetje gelopen. Maar dat was op de dag zelf besloten, dus niet veel tijd om er overna te denken. Dit keer liep hij met een vriendin van mij.

Super goed gegaan al hield ik bij de start mijn hart vast. Er staken opeens 2 honden over het parcours en Shadow en een van die honden vlogen elkaar bijna in de haren. Gelukkig goed gegaan, en Shadow herpakte zich snel. Dus trots dat hij verder ging en eigenlijk ook trots dat hij met een ander meeging.





Daarna zelf nog gelopen. De korte. Super getrokken. 2e geworden.







En zelfs met het maken van de foto's was hij zo goed als stil. Meer kan ik niet vragen. Of misschien ook wel. Want Shadow heeft op mijn schoot gelegen op de terugweg. Terwijl hij altijd heel erg op zichzelf is. Letterlijk de eerste keer in 2.5 jaar dat hij op schoot is geweest.

Dat wou ik even met jullie delen.

Liefs Naomi

Zo te lezen een fantastische dag geweest met een hoop verassingen

Leuk geschreven! Terecht dat je trots bent hoor!

Bedankt voor de reacties. Zeker een geslaagde dag inderdaad. Helaas wel de laatste wedstrijd geweest, nu zomerstop

Leuk om je een keer in actie te zien. En mooie foto's maak je.

Super leuk! Op naar nog zo fijne ervaringen!
Dikke duim voor jullie beide.