Ik denk dat het label aan de leiband een kwestie van testen is of het werkt.
Misschien ook wel afhankelijk van de omgeving.
In Sadi's geval vind ik het naast als we trainen ook wel erg handig omdat Sadi te sociaal is nog.
Wij willen dat als Sadi aangehaald word ze eerst de tijd heeft gekregen rustig te worden en op 4 pootjes te staan. Ook al is ze al groot wordt er nog steeds gezegd a maakt niet uit heb zelf ook een hond, of ah is niet erg is toch nog een pup? ja maar wel een pup van 34 kg die nog zwaarder word.
Ik wil dat er alleen een aai knuffel ed. wordt uitgedeeld als ze rustig is. en niet dat juist het niet positieve gedrag beloont word.
Net als met Bamse moet Sadi bij kinderen echt zitten of liggen voor het eerste contact mag plaats vinden anders kan ze in haar enthousiasme toch een kind onbedoeld over hoop stuiteren. Dat willen we niet...
Het sociale aspect vind ik wel erg prettig "net als Anny" door de hond heb je toch contact, zelf maak ik niet makkelijk contact, maar via de hond gebeurt het wel en als het over de hond gaat, gaat het een stuk makkelijk.
Ook Sadi vind aaien op het hoofd niet prettig. Alleen wanneer mensen heel vertrouwd zijn soms maar nog heeft het niet haar voorkeur. Maar kriebel een beetje en ze ligt in notime op haar rug om lekker gekriebeld te worden op borst en buik, als t even kan met de ogen erbij dicht, genieten maar.
Maar ik vind sowieso dat je altijd behoort te vragen of een hond geaaid mag worden of wel geaaid wil worden. En dan nog maak je op afstand contact en wacht je af of de hond dat wel wil. Maar goed zo denk ik erover. En mensen die er zo op afstuiven lopen het risico de verkeerde hond een keer te treffen en gebeten te worden > en wie krijgt er dan de schuld? Dat vind ik het meest schandelijke. Dat dan de hond de schuld krijgt.