Even Voorstellen: Diablo

Hai allemaal,

Ik ben Jessica, 20 jaar en het trotse baasje van een prachtige Amerikaanse Stafford (reu): Diablo. Hij is geboren op 26-04-2013 en woont sinds December 2013 bij mij en mijn vriend. Wij zijn inmiddels al de 3e eigenaar (helaas). Hij heeft in zijn jonge leventje al best wat meegemaakt. Van de eerste eigenaar, waar hij niet kon opschieten met de hond die zij al hadden (lag aan de oudere hond), naar een druk gezin waarvan de ouders uit elkaar gingen. En zo is hij nu bij ons terecht gekomen. Thank god :D! Qua opvoeding zijn we al best een eind gekomen (zeker voor mensen die op zich vrij weinig tot geen ervaring met honden hebben), hij leert snel en graag! Het is een speelse dondersteen en wanneer hij zin heeft om je uit te dagen dan zal je het bezuren ook :'). 4 weken geleden hebben we hem laten castreren, omdat de hormonen niet meer te houden waren, if you catch my drift.. Gelukkig gaat het nu allemaal beter en merk ik aan hem dat hij ook wat meer rust in zijn lijfje heeft.

Ik zal vast zo nu en dan om tips vragen, ik wil natuurlijk wel het beste baasje zijn wat meneertje kan hebben :). Ik kijk uit naar een leuke en leerzame tijd op dit forum!

Groetjes,

Jessica (en een pootje van Diablo) :)

Van harte welkom Jessica met knappe man Diablo ♥

Welkom!! 

Wat is Diablo prachtig om te zien!!

Welkom op het Forum hoop dat je er veel van opsteekt :D (ik leer nog elke dag :P)

Diablo is een prachthond om te zien :D

Bedankt allemaal! Altijd leuk om te horen dat mensen je hond mooi vinden, hihi. Geeft me een trots gevoel. Vanbinnen is hij net zo mooi als van buiten :P. Eind van de zomer willen we gehoorzaamheidstraining met hem gaan doen. Iemand daar ervaring mee en eventueel tips voor me?

Welkom Jessica!

er zijn hier op het forum verschillende baasjes met een staff, je zult ze vast nog horen!

Dankjewel! Altijd fijn als er mensen zijn met hetzelfde ras. De amstaff schijnt een moeilijk ras te zijn (?), zelf heb ik dat (nog) niet specifiek vernomen. :p

welkom mooie hond

Welkom, mooie hond is Diablo zeg . 

Hmm ik was dus ineens uitgelogd, de laatste reactie was in ieder geval van mij :p

Het is inderdaad een eigenschap waar weinig mensen voor zullen kiezen. Ons is hij min of meer in de schoot geworpen, ik wilde het beestje zo graag een goed thuis geven, hierdoor heb ik me vooraf ook niet laten informeren over het ras. Ik zal eens verder informatie zoeken over de hondintolerantie, maar ik hoop dat hij het niet ontwikkelt, hij is nu juist zo lief en speels met andere hondjes!

oh super, bedankt voor de tip. Ga ik zo gelijk doen! Eerst even met de doggy wandelen haha.

Intolerantie naar andere honden komt bij dit ras veel voor. Het kan zijn dat ie nu nog leuk speelt maar dat kan zomaar over zijn, ik heb het zelf meegemaakt met mijn reu, die kon van het ene op het andere moment niet meer met andere honden toen hij 2 jaar oud was (begon te intimideren d.m.v grommen blaffen, eerst alleen kleine honden en daarna ook grotere). Hij is nu bijna 3 en kan met een enkele hond spelen maar ik moet altijd goed opletten (hij loopt nu dus ook niet meer los als er vreemde honden in de buurt zijn). Het probleem is dat ze een vrij kort lontje hebben en dus snel van leuk spelen naar vechten kunnen gaan. Spelen is vaak geen spelen maar machtsvertoning en testen wie de sterkste is. Er zijn uitzonderingen maar ik zou altijd goed opletten als je hond met een andere hond speelt  (vooral bij hetzelfde ras).

Mick kan je het wel beter vertellen en uitleggen dus als je vragen hebt zou ik inderdaad even contact met hem opnemen .

Dankjewel! We laten hem opzich niet vaak los. Eigenlijk alleen als we naar een speelveldje hier in de buurt gaan, om even lekker met een balletje te gooien. Een tijd geleden zijn we naar een groot bos gegaan met hem en daar heeft hij het grootste stuk losgelopen. We kwamen toen een andere Amstaff tegen (teefje) en dit was juist de leukste speelpartij van zijn leven! Hij liet alles van het teefje toe en ze hebben zeker 20 minuten alleen maar achter elkaar aan gerend en gespeeld. Ik heb gehoord dat Amstaffs onderling veel herrie maken bij het spelen, maar dit heb ik toen helemaal niet ondervonden. Ik heb Mick inmiddels een pb'tje gestuurd, dus het is even afwachten. Ik hoop ontzettend dat Diablo niet hondintolerant wordt. Mede ook omdat mijn ouders een Jack Russell hebben, die hij wel vaker zal zien..

Dankjewel Ingrid, we doen ons best!

Met bekende honden valt het soms nog wel mee, mijn reu kan nog steeds goed met mijn teef (hij is met haar opgegroeid). Het zijn vaak de onbekende honden waar het mis mee gaat. Wees er gewoon voorzichtig mee .

Vind het wel een knapperd hoor jou Diablo !

Het scheelt dat hij de meeste honden hier in de buurt wel kent. Uiteraard heeft hij wel zo zijn voorkeuren. Ik kan alleen maar hopen dat het goed blijft gaan, en zo niet, dat de intolerantie "meevalt". Ben op zich altijd wel op mijn hoede, voornamelijk voor andere mensen hier in de buurt die amstaffs met liefde over 1 kam scheren..

Dankjewel, ben erg trots op hem!

Die van jou mogen er ook zeker wezen, heb al even zitten spieken haha!

 Ja het is altijd verstandig om goed op te letten, welk ras je ook hebt . Verantwoordelijk met je hond om gaan scheelt al een hele hoop gezeur. 

Bedankt, ben ook erg trots op mijn duo .

Super dat je een herplaatser in huis heb genomen! Heel fijn voor de hond dat ie nu hopelijk zijn huisje heeft gevonden waar ie zal mogen gaan blijven!

Tja moeilijk ras, nou nee ik vind van niet, maar wel een ras waarbij wel van je geacht word dat je je verantwoordelijkheid neemt. Hij is nu nog jong en zijn karakter zal zich nog verder ontwikkelen! Het voordeel dat ie nog jong is is dat ze nog super snel kunnen leren en je hem nog redelijk kan kneden naar hoe jij wenst dat ie in huis is.

We zullen nog wel een aantal pbtjes blijven sturen en dat is prima! Mijn advies is om ook met andere eigenaren te spreken met verstand van deze soort honden. Chleo en Brasco, APBT zijn bv ook eigenaren die heel goed weten wat een stafford/pitbull is en hoe daar verantwoord mee om te gaan. Zij hebben wellicht een iets andere kijk als ik en zo vullen we elkaar denk ik weer goed aan.

Ik wens jou en hond heeft veel plezier met het ontdekken van elkaar. Een echte stafford wil alles voor zijn baas doen en het leukste daaraan is dat je in bijna alle omstandigheden heerlijk actief met ze kunt zijn. Andere honden zullen altijd minder leuk zijn als de baas, zo zijn ze nu eenmaal gefokt, dus doe je hond een plezier en ga lekker samen aan de gang. Aangezien ie een jaar is kan je mooi beginnen met sporten, als je in mijn post geschiedenis kijkt kom je wel een aantal topics tegen waarin ik en anderen allerlei sporten hebben beschreven en uitgelegd en ook hoe daar op verantwoorde wijze mee te beginnen.

Bedankt! We hebben beiden nog veel te leren en dat is soms goed te merken ook. Ik zal zeker een kijkje nemen naar je topics over sporten. Heb er zelf ook al aan zitten denken, meneer heeft nogal veel energie. Het is soms lastig om niet gefrustreerd te raken wanneer hij met een bloedgang over de bank gaat rennen en er een spelletje van maakt wanneer ik hem corrigeer. Ik zal me niet gauw vervelen denk ik zo!

Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik af en toe bang ben om te falen. Dat ik toch niet helemaal juist handel en hem niet precies geef wat een Amstaff nodig heeft, mede door mijn gebrek aan ervaring met en kennis van dit ras. We hebben in ieder geval besloten na de zomer te starten met gehoorzaamheidstraining, denk dat ik hier veel van zal leren. En natuurlijk ook heel fijn dat ik hier op het forum zoveel tips/hulp krijg!

Mijn vriend en ik hebben trouwens ook het vermoeden dat hij ooit (fysiek of verbaal?) mishandeld is geweest. Wanneer hij op zijn plekje ligt/zit en ik loop naar hem toe om hem even een aai te geven en te belonen dat hij zo braaf is, kruipt hij soms volledig ineen alsof ik hem ga slaan. Wij hebben hem nog nooit geslagen, dus ik denk dat dit iets is van een van zijn vorige baasjes? Ik probeer nu zo rustig en duidelijk mogelijk te laten zien dat ik hem alleen maar wil aaien, door heel rustig mijn hand te heffen, hem even te laten snuffelen en hem dan lekker achter zijn oor te kriebelen. Zo ziet hij stap voor stap wat ik ga doen, maar nog kruipt hij vaak in elkaar. Krijg ik dit er nog uit bij hem en moet ik qua "corrigeren" misschien (nog) zachtaardiger te werk gaan? Vind het altijd maar sneu als hij zo bangig reageert :(