Kan ik me voorstellen.
Mijn oudste was 8 toen de jongste als pup kwam.
De oudste vond alles goed wat de pup deed, zijn
brokken opeten, zijn water opdrinken, zijn dentasticks
inpikken, hem overal bijten, hij gromde wel, maar
de pup trok zich daar niets van aan.
Totaan de 7,8 maanden van mijn jongste.
Op het hondenspeelveld waar ik elke week met ze kom,
was een behoorlijke aanvaring door een balletje.
Vanaf dat moment was het geregeld raak.
Doordat ik veel luisterde naar alle mogelijke bazen,
die allemaal een bepaalde goedbedoelde mening hadden,
deed ik toch het een en ander fout, omdat elke baas een andere situatie meemaakte en dat als advies meegaf. De een zei laten vechten, de therapeut zei
me ze uit elkaar te houden, totdat hij ze gezien had.
Omdat het jacks zijn en die niet loslaten.
Om een lang verhaal kort te houden, ik heb een gt
ingeschakeld die aan huis kwam kijken en ik wilde
dat ik dat eerder had gedaan.
De gedragstherapeut meldde mij bv. dat een leek,
en dat ben ik zelf dus ook, niet het verschil kan
zien tussen een strijd op leven en dood, of een vechtpartij waarbij de rangorde bepaalt wordt.
Elke situatie is anders, en advies kunnen we hier niet geven,omdat we uw honden niet kennen en ook niet
zien hoe ze met elkaar omgaan.
Ik wil u niet ontmoedigen, maar weet wel dat er hulp
te vinden is, zodat u uw beide maatjes in huis
kunt houden en waarbij beiden weten waaraan ze toe zijn. En er rust in huis is.