Hoi hoi,
Oeps, kom ook weer ff laat het topic tegen.
Wel, ik ben 29 jaartjes en voor ik verder ga wil ik heel graag Cella wel ff feliciteren met haar verjaardag. las net dat ze jarig was gisteren. 3 dikke kussen Cella.
Wel, ikzelf werk voor de VDAB in België, dat is de vlaamse dienst voor arbeidsbemiddeling. Klinkt mooi hé. Maar wie me hier al een beetje kent weet dat ik graag wat lach wel hier komt het: ik ben daar poetsvrouw, hihi, maar wel eentje met een bediendencontract. Vind ik altijd lollig. Als ze me dat vragen dan zeg ik meestal " ik ben bediende bij de VDAB", Amai zeggen ze dan, chique job, "jaja, zeg ik dan, ben de poetsvrouw, moet wel proper zijn hé, hahaha. Kan het niet laten.
Nee, heel raar eigenlijk. Heb helaas door omstandigheden niet de mogelijkheid gehad om verder te studeren en dan moet je verder natuurlijk, ach, ben nog niet te oud natuurlijk. Wel had ik al sinds mijn 12de gezegd: " ik ga naar het buitenland en dan ga ik bij het leger". Dat heb ik gedaan ook, ben een jaar in Mallorca gaan wonen en werken natuurlijk, een prachtig jaar echt waar. Toen terug thuis ben ik mijn examens gaan doen voor het leger, jeeee om gek van te worden. psychotechnische testen (om te zien of je normaal bent, jajaja, je gaat er abnormaal van buiten ja), sporttesten, medische testen en ja hoor BIBI mocht beginnen. Helaas moest ik een operatie krijgen (die pijn had ik netjes verzwegen) Alles bekeken had ik 6 weken tussen mijn entree bij het leger en mijn operatie, krap dus maar het moest. Dus, operatie gehad (knieschijf moest goedgeplaatst en kraakbeen verwijderd)
Na 2 weken kon ik erop stappen (moest wel) Na 3 weken ben ik beginnen trainen en na 6 weken was ik binnen bij het leger, ik had het gehaald. Heb het 3jaar en half gedaan, met mijn apepakje aan. Jee, wat is dat voor een secte. De opleiding oké, dat is het leger nog zoals je het leger verwacht, hard, streng en onrechtvaardig maar o zo plezant, daar ging ik voor. Maar na de opleiding kom je op je werkplaats en dan is het gedaan, de kilo's vliegen eraan, je doet niks meer en zelfs je hersenen vragen zich af wat ze in die schedel van je zitten te doen van verveling.
Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik ermee kapte, ik werd daar gek. 24 uren werken en als je geluk had 3 dagen thuis, jaja, meer niet als wel 3 dagen thuis, mijn bioritme naar de maan en mijn goesting al helemaal.
Dan ben ik begonnen in een rusthuis, werkte bij dementerende bejaarden, deed ik echt heel graag maar kon betere uren en meer verdienen bij de VDAB, oké, het is poetsen maar ik doe het graag. Veel mensen snappen het niet, maar ik ben nu moe van werken, bij het leger was ik moe van niks doen en daar kon ik niet mee om, ik moet bezig zijn, anders wordt ik gek. Ik heb cursussen gevolgd, verschillende computerprogramma's, maar heb niet het diploma, dus kom ik niet aan de bak, moet me daar bij neerleggen, voorlopig toch. Niet altijd even makkelijk maar je moet verder.
Groetjes van ons