Hallo,
Wij hebben een Rottweiler van bijna 2 jaar.
Hij was erg dominant naar ons toe naar andere honden en naar onze visite toe.
Na overleg met de dierenarts hebben we besloten hem te laten castreren want dit gedrag kon niet langer.
Dit is een ruime 7 maanden geleden gebeurt.
Na de castratie kregen we ineens te maken met een hele andere hond.
Sinds het moment dat we hem ophaalden uit de kliniek en ik hem wilde aaien begon hij te plassen.
Dit gedrag vertoond hij helaas nog steeds,hij is sinds die tijd ook onzindelijk geworden.
Dit gedrag proberen wij te negeren maar het helpt allemaal niet,hij blijft het doen.
We hebben van alles geprobeerd,kauwstaven rookbotten achter laten etc etc, maar niks helpt.We laten hem extra uit voor dat we weggaan maar toch blijft hij onzindelijk.
Het ergste van dit alles is,is dat als hij zijn halsband ziet hij ook al begint te plassen en doorgaat tot hij zijn blaas heeft geleegd.
Wij worden er echt moedeloos van,het duurt nou al zolang.
Iedere dag zoveel keer per dag zijn plas op te moeten ruimen,en het is een rottweiler en het zijn bepaald geen kleine plasjes.( Het laminaat in de gang is helemaal kapot er door,dan nog niet over de geur gesproken )
Hem zonder halsband mee naar buiten nemen is ook geen optie want zodra je de voordeur opent gaat hij op het portiek staan plassen.
Wij hebben al meerdere malen contact opgenomen met de dierenarts met de vraag van 'hoe kan dit?'
Hun antwoord daarop was dat wij een onderdanige hond hebben laten castreren.
Raar antwoord want hun hebben zelf gezien dat hij verre was van onderdanig maar juist gevaarlijk aan het worden was.Hun hebben ons er van overtuigd dat wij hem moesten laten castreren,maar goed dat terzijde.
Ik ben met zijn urine langs gegaan bij de dierenarts en hebben ze gekeken of hij misschien een blaasonsteking had en daarom zo deed.
Maar nee dat had hij niet,wel had hij een klein beetje blaasgruis.We kregen een antibiotica kuur mee en dan moest waarschijnlijk zijn gedrag wel stoppen.
Maar nee hoor,hij blijft aan de gang en hij stopt er ook maar niet mee.
Ondertussen worden wij echt helemaal gek er van,en spoken af en toe de gedachtes door mijn hoofd om hem weg te doen.
Mijn hond vraagt meer energie dan mijn baby en ik kan er zo langzaam aan gewoon niet meer tegen!
Heeft er iemand een idee/tip?








