Het probleem van merken die onderdeel zijn van een groot concern is dat het als "uitlaadklep" gebruikt wordt om van de afvalproducten uit andere productielijnen af te komen.
Dus terwijl de goede stukjes kip in de kippensoep, de frikandellen, de knakworsten en de kipsaté terecht komen, gaan de veren, snavels, voetjes, ingewanden, enzovoorts het hondenvoer in. Dat heet "vlees- en dierlijke bijproducten".
Link Voedsel en Waren Autoriteit over dierlijke bijproducten
"Dierlijke bijproducten (DBP) zijn producten van dierlijke oorsprong die niet voor menselijke consumptie zijn bedoeld. Voorbeelden zijn kadavers, mest en bloed. Eicellen, embryo’s en sperma horen ook tot de dierlijke bijproducten. De producten zijn ingedeeld in 3 categorieën. Deze indeling is gebaseerd op het risico voor de volks- en diergezondheid. Per categorie is bepaald wat er met het product moet gebeuren: vernietiging, omgezet tot brandstof of grondstof voor bijvoorbeeld diervoeder of medicijnen."
Ook leuk, dierlijke bijproducten is ook die bamimaaltijd die niet verkocht wordt in de supermarkt, dat vlees wat bedorven is en "hergebruikt wordt" enzovoorts.
Link hergebruikte voedingsmiddelen als dierlijk bijproduct.
"Voormalige voedingsmiddelen ontstaan in levensmiddelenwinkels en –bedrijven. Als ze producten van dierlijke oorsprong bevatten, worden ze gezien als dierlijke bijproducten. Betreffende bedrijven moeten zich dan houden aan de wettelijke eisen van dierlijke bijproducten."
Kortom, ik koop een brok waarbij op de verpakking staat dat er bijvoorbeeld "lamsvlees" of "kippenbot" in zit. Herkenbare ingrediënten. Niet een vage, gore massa van onbekende herkomst.
Vergeet niet, vroeger gingen honden die bij de dierenarts achtergelaten werden naar de destructie, en van die dieren werd ook nieuwe dierenvoeding gemaakt. Dankzij de BSE crisis is dat voorbij, maar het geeft aan wat een industrie er achter zit.