wielerterroristen

de lente is weer in het land en de wielerterroristen komen weer uit hun winterslaap. wij hebben ze vandaag 2 keer gespot... 1 groepje van 2 op de dijk in Boom die pas belde toen ze al achter me waren en vlak daarna zei dat ik mijn honden (die al behoorlijk naast mij liepen) bij me moest houden om dan meteen met opzet tegen Kira aan te rijden. het was maar zachtjes maar dat komt vooral omdat Kira niet reageert op fietsers en niet makkelijk in paniek raakt. ze was wel erg geschrokken maar ze heeft niets en gelukkig schrok ze daarna niet van andere fietsers. de 2 keer was een enkeling in het provinciaal recreatiedomein de schorre... de beste man vond dat wij onze kinderen moesten kort houden (hallo, kinderen mogen toch ergens lekker rennen en spelen) en ipv dan even te remmen raasde hij tussen de kinderen door maar vriendlief (die wat achter liep) was deze keer voorbereid en deed een onverwachte beweging met de lege buggy... moest hij wel remmen en uitwijken. ik begrijp dat wielrenners ook hun sport willen uitoefenen maar ook zij moeten hun aan verkeers- en veiligheidsregels houden en helaas is respect voor anderen ook vaak ver zoek.

Hier ook  Gisteren aan het joggen met sky als ik net achter mij een bel hoor. Moest helemaal de graskant in om hem te ontwijken. Vrijdag aan het wandelen met een vriendin en er komt een ouder koppel af op de fiets. Beiden sporen breed en rijden bijna tegen de hond van mijn vriendin aan. Maica draait haar hoofd naar de fiets zonder enige intentie. Roept de man: Eeeela, stommen hond!! Nee zegt zijn vrouw: Stoeme vrouw,man: Nee twas die stomme hond!! Wat is er toch aan de hand met de mensen van tegenwoordig 

Shauni, dat is niet iets van nu, het is iets wat jaarlijks terugkomt 

Ik heb voornamelijk last van die wielerterroristen als we te paard zijn.

Die wielrenners/moutainbikers komen over de ruiterpaden, en dat is vreselijk irritant.

De meesten hebben geen bel, de paarden schrikken soms als die fietsers ineens opduiken.

En daar zijn ze dan weer pissig over, terwijl ze zelf op een ruiterpad gaan fietsen.

Ik vind het dan ook ware terroristen te fiets.

Alles moet voor hun wijken.

Op zondag zorg ik ervoor om voor elf uur naar het bos geweest te zijn.

Het maakt daarna niet uit waar je loopt: van voetpad, karrepad, hazenpaadje of gewoon kriskras tussen de bomen: overal schieten die net iets te dikke midlife-crisisjes in veel te strakke truitjes op bijelkaar getankte airmiles ATB's je voorbij.

De enige plek waar je ze niet tegen komt is op het fietspad.

Maar ja, als ik daar ga lopen loop ik de volstrekt legitieme fietsers weer voor de wielen.

Er is hier wel een bos waar ze niet meer mogen komen (Norg), maar daar mag de hond ook niet los.

Dus dat schiet niet op.

Oh bij jullie is het nog erger gesteld... ik loop alleen als het regent op verharde paden. en het lukt me bijzonder goed om ze op deze manier te ontwijken. mountainbikers zijn traag, dat merk ik wel als die aankomen.

ik kan best wel wat hebben (ikweet dat hier heel wat wielrenners rijden dus ben ik er op voorbereid) en de honden ook (je kan ze zelfs met de brommer voorbij rijden) maar wat ik niet kan hebben is dat ze opmerkingen tegen me maken en die wielrenner die opzettelijk tegen Kira reed kon ik wel van zijn fiets sleuren... die kreeg de huid vol! 

best dan dat je haar aan fietsers laat wennen en gaat trainen met lopers.

" Je zou het bij de gemeente of beheerder van de weg/bos kunnen rapporteren. Motorrijders mogen wegens overlast ook al niet meer op sommige plekken komen. En ik heb ook al gehoord dat dat voor wielrenners geldt op sommige stukken.

Er wordt pas wat aan gedaan als er geklaagd wordt.

Kijk, ik ga ook niet in het weekend bij mooi weer op de dijk lopen. Of naar het bos. Maar soms rijden ze inderdaad op de plekken die jij juist uitzoekt om ze te ontlopen. Op voetpaden, en andere plekken waar ze gewoon níet horen. "

Wilma en Dobby

 ik kan gaan klagen maar dat zal weinig uitmaken aangezien de gemeente net veel aandacht schenkt aan het uitbreiden van fietsroutes en er een mega brug in het domein achter ons komt dat nog meer fietstoerisme moet aantrekken  

Aaah, de wielrenners! Ik heb er een béétje een hekel aan 

Hoe meer het er zijn, hoe hufteriger ze zich gedragen. Bel zit er niet eens op, als je geluk hebt stoten ze een Neanderthaler-kreet uit, helaas wél pas als hun voorwiel zowat tussen je bilnaad staat...

En dan nog boos worden ook 

Zomer 2012 is dat hier dus mis gegaan. Ik had Mellow net zo ver dat ze ging zitten als er een fietser aankwam (= snoepje!), heeft best wat training gekost, maar het ging goed. Ik was trots op haar. Tot dat moment dus...

Zonder enig signaal stoven er zeker 20 langs, waar ze héél erg van is geschrokken. Resultaat: niet meer durven lopen in de wijk en een gruwelijke hekel aan snelle fietsers, dus uitvallen tot en met. Inmiddels gaat het weer redelijk,  mits genoeg afstand. 

Overigens zijn er ook fatsoenlijke wielrenners, al zijn het er maar héél weinig.

Soms kan er zelfs een bedankje af omdat ik opzij ga 

Helaas blijft het gros in de categorie 'aso' vallen...

Hier is het een wekelijks irritant terug kerend iets word er dus ook echt helemaal niet goed van ook al eens een topic over gehad. Hier met z'n allen op de weg maar aan de kant gaan ho maar. En ook al zijn er her en der fietspaden .... die zien zij blijkbaar niet ( of willen ze niet zien ) 

waarom ze met 3 / 4 of meer man naast elkaar moeten blijven rijden. En over de zondagen nog maar niet te spreken. Laatst nog op voet / fietspad geloof ik want er stond nergens een bord. Nu reed er dan eindelijk 1 erop maar dacht je dat ie nog aan de kant ging voor ons, we kregen nog niet eens de kant om even opzij te gaan en dan boos naar ons ... dit is een fietspad ... huh??? waar moet een moeder met kinderwagen dan lopen op de straat ofzo ?????? 

En dan vinden ze het soms gek als er een groep aan gereden wordt ..... en daarbij ze mogen alleen als groep op de straat als het een bepaald aantal heeft en er een volgwagen erbij is maar geloof dat ze die regel ook nog niet kennen. 

Ik wielren zelf ook wel eens, en ik heb ook vaak een beetje een hekel aan ze :D vooral in groepen idd. Probeer zelf altijd zo netjes mogelijk te rijden, maar ik rij dan ook in mn eentje of met zn tweeen. Die groepsmentaliteit maakt het lullig volgens mij.

Waar ik altijd heel goed voor uitkijk zijn de mountainbikers hier in het bos. Die komen echt met een enorme rot gang je aan alle kanten voorbij.

Ze hebben geen bel op hun fiets, dus als je geluk hebt schreeuwen ze al ruim van te voren dat ze er aan komen, tja.. en dan moet je maar zorgen dat je heel snel de hond bij je hebt.

Maar het is wel een bos voor ìedereen. Er wandelen ook gezinnetjes ( voor al in het weekend ) je kind zal maar lekker aan het hobbelen zijn in het bos..

We hadden als hondenbezitters met zijn allen geklaagd over de mountainbikers in bos A.

Daar mochten de honden altijd los, maar er mocht ook gebiked worden.

Uiteindelijk besluit:

Biken verboden én honden aan de lijn ivm overige wandelaars.

Gevolg:

Bikers en honden hebben zich verplaatst naar bos B, waar beide nog toegestaan zijn.

Netto resultaat:

Nul komma nihil.

Hebben wielrenners dan een bel?
Hier in Kalmthout alvast niet. Dan moet je zelf maar uitkijken of ze er aan komen.
Ik heb er geen problemen mee om even met mijn honden aan de kant te gaan als er een fietser langst komt, maar ik wil niet constant over mijn schouder moeten zien of er misschien iemand voorbij komt. Dat is toch net iets te vermoeiend...

En ja regels en wetten lap ik soms ook aan mijn laars maar ik doe wel mijn best om niet voor overlast te zorgen.

Over het algemeen heb ik meer last van andere mensen met een hond (nog minder manieren) dan van fietsers.

Maar toegegeven ik woon aan de Schelde en als het mooi weer is, hèhè dan is het wat.

Kan je soms maar best in de graskant gaan staan als je je leven niet wil riskeren en mag je lachen als ze mekaar verwittigen in het peleton "OPGEPAST TEGENLIGGER".

Zoals met alles zijn er goeie en slechte in. Er zijn er die enorm rekening houden en er zijn die denken dat de weg enkel van hun is.

Vooral de overload is vervelend in de zomer. Je moet bijna een andere route nemen omdat het er zoveel zijn.

En die snelheid, ze zijn er direct, heb je net omgekeken en er was niemand en tada daar komen ze aangevlogen haha.

Maar de andere kant van de medaille is er ook. Zo laten mensen soms hun hond maar lopen ook als ze niet los mogen en slaan de fietsers bijna op hun gezicht omdat er plots een hond oversteekt. Tja daar zou ik zelf ook niet echt om kunnen lachen.

Vorige week was ook grappig.  Iemand is net tegen me aan 't vertellen dat hij zijn hond nooit los laat veel te gevaarlijk voor de fietsers. Zijn hond liep aan de flexi. Komen er jonge gastjes aan op een skateboard, zijn hond loopt er naartoe, vlak voor hun neus, een jongen moest van zijn skateboard springen anders had hij op de grond gelegen. Ja inderdaad goed bezig hoor meneer.

Maar als we te paard zijn in in het bos, ergeren we ons behalve aan moutainbikers ook aan mensen met loslopende honden op de ruiterpaden. Soms moeten we gewoon een noodstop maken voor die mensen/fietsers/honden.

Dat is eigenlijk zo met alles, dat je je kan irriteren.

Als je zelf fietst zijn auto's irritant bezig. En als je zelf auto rijdt zijn de fietsers weer irritant.

Nederland is gewoon klein en aardig vol dus je moet met z'n allen rekening met elkaar houden om het leuk te houden.

Als nou iedereen dat doet, ook groepen wielrenners, zou het al een stuk beter gaan.

Maar het zal wel een illusie blijven, iedereen wil zijn ding doen, maar je komt elkaar overal tegen.

Het bos waar ik altijd loop is een stukje fietspad, ik kijk dus ook altijd 300 keer om op dat stukje. Omdat ik weet dat fietsers soms/vaak vrij laat bellen en bij een onverwachte fietser valt Mellow uit.

Dus voor ieders gemoedsrust (vooral die van mezelf) kijk ik regelmatig even over mijn schouder.

Ooit liepen we in het Leuvenumse Bos op zo'n hobbelig stuk, met kuilen, plassen, modder. En ineens, vanuit het niets (gevalletje 'beam me up Scotty!'?) was er een mountainbiker naast ons. En die had dus bijna een rij tanden in zijn kuit.

Ja, ik weet dat ik daaraan moet werken en dat doe ik ook, maar als ik niet weet dat zo'n bosvernaggelaar eraan komt, kan ik haar ook niet bij me houden...

Je merkt het ook echt: mooi weer en het is weer stampend vol in het bos met mensen die je de rest van het jaar niet ziet omdat ze in huis verstopt zitten, bij de warme kachel. Wandelaars met wandelschoenen waar het stof nog op zit, fietsers met een grijze fiets van het stof en nog piepende remmen (want moet nog even ingereden worden na 3/4 jaar stilstand).

Geef mij maar een stormachtige herfst, heerlijk! 

Ik bel altijd ruim van tevoren en passeer de wandelaar altijd op ruime afstand (op mijn route van huis naar werk, áls ik fiets).

Overigens lopen veel wandelaars ook aan de verkeerde kant, ik fiets rechts, zij lopen rechts en zo hebben we het niet geleerd op school. Loop je op een pad waar ook verkeer op wielen rijdt, dan moet je áltijd links lopen, zodat je het verkeer ziet aankomen.

In het bos, op dat kleine stukje fietspad, loop ik altijd in het midden van het fietspad (zó breed is het fietspad niet). Maar ik kijk dus vaak om en heb eigenlijk nooit problemen omdat ik fietsers op tijd zie en dan even het gras in ga, waardoor Mellow ook bedacht is op de fietser en 9 van de 10 keer niet uitvalt (alleen na passeren haar neus de lucht inschiet om te ruiken wie er passeerde).

Ik heb nooit zo'n last van de wielrenners eigenlijk. Als ze maar even pingelen dat ze er aan komen, dan heb ik de tijd om alles af te leggen. "LIE DOWN!" alles ligt, en als ze dan voorbij zijn lopen we weer verder. Dan hoor je een stuk of 20 keer: bedankt! dankjewel! geweldig! enz.

Dat doen we heel consequent bij iedere fietser die langskomt, en dan pas doorlopen als wij het zeggen. Als ik de hele roedel mee heb moeten ze echt gaan liggen, Joey is de enige die het concept "fietser" goed snapt en ook uit zichzelf stil staat tot ze voorbij zijn. Voor hem is "wacht" al genoeg. De rest moet dus wel echt even met de buik op de grond :)

Weet je, de liefde moet zo van één kant komen.

Dát is wat me zo tegen staat.

Als ik op een ruiterpad een paard tegenkom moet Elmo naast me zitten tot die gepasseerd is.

Dank is altijd mijn deel.

Kom ik een fietser tegen op het fietspad, hetzelfde, Elmo moet langszij.

Dank is meestal wel mijn deel,maar soms krijg ik ook wel eens de 'vraag' wat ik überhaupt met een hond op het fietspad doe.

Kom ik een jogger tegen op het voetpad, Elmo naast me.

Meestal gaat er wel een duimpje omhoog.

Maar loop ik op een zandpad in het bos, dan nóg moet ík me aanpassen.

Dat wordt me met een venijnige Pingg, "Opgepast!", of "Hé"! duidelijk gemaakt.

IK moet keer op keer opzij, en zelfs op plekken waar ik verwacht geen overlast te veroorzaken wordt dat van me verwacht.