vier jaar

Ik heb dat ook: ik mis mijn maatje al 2 jaar. Het went, maar ik mis hem nog steeds. Daar kunnen de 2 ander honden die ik heb niks aan veranderen. Zij zijn ook lief en leuk. Maar die ene was toch wel heel speciaal.

Vergeten worden ze nooit ik mis mijn Bobby en Billy ook nog elke dag .

Ze zeggen: tijd heelt alle wonden. Maar helemaal genezen zullen ze nooit. Mijn oma, dit jaar 5 jaar overleden en ik mis zo ook nog enorm hard. Queeny,  3 jaar overleden, Mis ik ook nog enorm hard. Ze blijven voor altijd in ons hart!

ze zijn voor altijd met je verweven, en gaan nimmer meer bij je vandaan, dat je nog steeds het moeilijk hebt , je hebt van je sloebertje gehouden, niemand wil zijn maatje toch loslaten en achterlaten, maar er is een tijd van komen en gaan, en dat feit staat vast. als men niet meer aan hen denkt....... hou je herinneringen aan je maatjes vast.

even een schouderklopje voor jou, en een arm om je heen, moeilijk om niet meer je sloebertje te kunnen aaien , knuffelen, in herinnering dan.

Dit soort dagen zijn vaak extra moeilijk omdat er weer allemaal herinneringen boven komen.

Veel sterkte.

Een maatje sluit je in je hart en dat plekje blijft gereserveerd op een bepaalde manier zul je ze altijd herinneren en is er ineens weer een situatie dat je je maatje heel erg mist. Soms lastig maar ik probeer me zelf vooral te realiseren dat dat is om iets goeds immers je was goede maatjes. En helaas hebben ze een korter leven als wijzelf en moet je ze eerder los laten.  

Bibiane, het blijft moeilijk. Heel veel sterkte toegewenst. 3 Juni a.s. is het ook vier jaar geleden dat Luca overleed. De tijd vliegt, maar ze blijven altijd in ons hart !

Voor ons is het nog recenter 19 augustus 2013