Hallo iedereen,
ik heb een pup van 5 maand ondertussen en zijn onzekerheid begint problematisch te worden, weg willen lopen van al het onbekende, zichzelf in gevaar brengen door naar huis te willen lopen, geen contact willen zoeken met andere honden (oke da's geen probleem maar het is alsof hij bang is).
Schrik op straat en ik heb hem nu al anderhalve maand en neem hem OVERAL mee, en ik woon in het centrum, hij komt elke dag in contact met druk verkeerd, vreemde mensen etc.
Het verschilt van dag tot dag, er zijn dagen dat het allemaal geen probleem is, er zijn dagen dat hij tegen de muur opduikt uit schrik dat een vreemde aan hem zou komen.
Nu moeten jullie weten, het is een terriër en die horen stoer, stevig, moedig, etc. te zijn maar dat is hij enkel in huis of in de huizen waar hij al geweest is.
Hij geeft ook verschillende signalen dat hij onzeker is plast waar we het kunnen zien voor onze neus, hij geeuwt enorm veel, hij likt z'n neus zéér veel, etc.
Ik zie mijn hond doodgraag en ik ben voor een terriër gegaan omdat dit stoere honden zijn die levendig zijn en van niks schrik hebben, maar dit is meer een nerveus schoothondje dan een stoere terriër.
Ik wil er veel werk in steken maar ik wil ook resultaat, als ik straks met hem op sportevenementen participeer en hij heeft schrik van alles dan is dit gewoonweg onmogelijk.
Ik twijfel niet aan onze band, hij zoekt me altijd op, wijkt geen seconde van mijn zijde, maar het is alsof de schrik groter is dan zijn drang om bij mij te zijn.
De laatste tijd wandelt hij ook niet eens meer goed aan de lijn, en was het maar 'trekken' dat ik daar mee bedoelde, neen hoor, ik mag meneer voorttrekken want zolang hij de omgeving kent en weet hoe hij naar huis moet dan blokkeert hij en wil terug lopen, als hij de omgeving niet kent dan is het geen probleem.
Zijn asociaal gedrag naar andere honden toe snap ik niet want hij heeft gans z'n leven tussen verschillende andere honden gezeten, etc.
Ik doe echt mijn uiterste best om hem alles te laten onderzoeken, om hem overal mee te nemen, op de bus is het bv heerlijk, hij laat zich niet horen, kruipt bij me op de schoot en ligt te slapen, geen interesse in andere dingen, maar als het op wandelen aankomt.....
Dit is gewoon niet oké en zo hoort een terriër niet te zijn, hij is nu al anderhalve maand bij me, hij gaat al anderhalve maand overal mee, en dit is niet goed.
Verder merk ik dat hij een verlatingsangst aan het ontwikkelen is, piepen als ik 1 second de kamer uitga, als ik 'm in z'n bench doe is alles goed, maar als ik hem in de living laat knapt hij als ik de deur voor z'n neus toe doet, en het is puur uit schrik omdat hij denkt dat ik 'm ga verlaten.


Reageren





"



