Vanavond ben ik met de hondjes weer even langs de oma van m'n man geweest. Zij is gek op onze honden en de honden zijn gek op haar. Zodra we al haar straat in rijden, kan Tibbe niet meer stilzitten van de zenuwen. Hij moet zo snel mogelijk die auto uit en weet precies het huis te vinden!
Altijd als we er zijn, lopen de honden mee naar de keuken. Ook vanavond vroeg ze; "Ik heb koekjes voor de honden gehaald, ze mogen er wel één hè?" "Tuurlijk", zei ik. Ondertussen ging ik de tafel dekken voor het eten. "Ze vinden het weer heerlijk hoor" riep ze vanuit de keuken.
Later op de avond vond ik Finch steeds stiller worden. Hij is de eerste maanden van z'n leven erg ziek geweest en ik zie daarom direct aan hem als er wat mis is. Het was duidelijk dat Finch buikpijn had.
"Wat gek", zei ik, "ze hebben nog helemaal niks gegeten, behalve vanmorgen z'n eigen brokken. Ik snap niet waar die buikpijn vandoor komt. Heeft hij misschien veel koekjes van u gehad, oma?" "Nee hoor", zei ze, "Ieder één grote en die andere hebben ze met z'n drieën gedeeld".
Ik vond het nogal vreemd.. wat voor grote koeken had ze dan? "Vandaag had ik grote spritsen van de vers-afdeling van de AH vandaan, helaas redde ik het niet om langs bakkerij Landsaat te gaan. Bij de banketbakkerij vinden ze de gevulde koeken erg lekker, maar de spritsen gaan er ook goed in hoor. Verkade zijn ze trouwens ook gek op".
Wat blijkt; oma haalt speciaal (grote!!) koeken bij de banketbakkerij voor de honden! En ik maar denken dat ze hondenkoekjes krijgen!!!
Ik heb haar eerder in de supermarkt laten zien welke koekjes ze mogen hebben. Thuis krijgen ze nooit van dat soort graankoekjes, maar voor die enkele keer bij oma vond ik dat niet zo erg. Ik zet volgende keer wel zelf een bak hondensoepjes neer..


Reageren





Zei ze nog dat ze blij was dat ze niet als hondje was geboren, hahaha. Ook al zo'n schatje.
