De geperste brok zinkt in water terwijl de geëxpandeerde brok blijft drijven. Dat kan je makkelijk thuis testen met een glas water en een scheut azijn boots je de maagsappen na. Je gooit er wat brokjes in en kijkt wat er gebeurt. De drijvende geëxpandeerde brok is door de maag moeilijk te "kneden" en je ziet dan ook vaak nog hele onverteerde brokken terug als een brokken hond een keer over z'n nek gaat. Kijk ook eens naar de ontlasting, deze is vaak sterk gekleurd en ruikt ook overdreven. Dit wordt veroorzaakt door de toegevoegde kleur-, geur-, en smaakstoffen.
De geperste brokken doen het hier veel beter die zinken netjes naar de bodem van het glas en zo ook in de maag. De maag kan deze goed "kneden" , ze vallen mede daardoor makkelijker uit elkaar met als gevolg dat er een oppervlakte vergroting ontstaat die gunstig voor het verteringsproces is. Dit is belangrijk want let wel het verteren moet voornamelijk in de maag gebeuren omdat de carnivoor zo'n kort darmgestel heeft.
wisten jullie dit???













