Ik had het in het algemeen. Als je een hond bij de fokker vandaan haalt, vraag dan om een "deel van het nest" dit kan een dekentje zijn, krant, wat dan ook, waar de lucht van moeder en broertjes en zusjes nog aanzit. Dan voelt de pup zich vaak vele malen minder alleen.
Mijn hond heb ik vanaf dag 1 geleerd om alleen te zijn. Ik kon toen ook niet anders, woonde nog alleen.
Dit was ook mijn keuze om hem niet in mijn slaapkamer te laten. (heb ik overigens wel geprobeerd, maar ook ik wilde graag slapen, en de katten en hond en ik in dezelfde kamer, om te slapen, nee dit werd 1 groot speelparadijs.... )
Heb er voor gekozen om de hond (die er later bijkwam) in de woonkamer te doen, welke gelegen was naast mijn slaapkamer, hij kon mij dus wel horen. En dit ging echt prima. Even kort gepiept. (minuut of 10)
Vond het ook hartverscheurend hoor, had hem het liefst bij me gehad, maar wilde hem dit niet aanleren. Wat toen een leuk klein pupje was, is nu een Rottweiler van bijna 40 kilo. Moet er niet aan denken dat hij 'even' op schoot kruipt, of naast me in bed komt liggen.
In mijn beleving waren de katten er ook als eerst, dus die hadden het 'recht' op mijn bed.
Wil hier dus niemand mee aanvallen, maar als er mensen zijn die een pup gaan aanschaffen is het zeker wel fijn om een stukje van het nest mee te nemen, of om van te voren te vragen of ze een handdoekje bij de andere honden willen leggen, zodat de geur van hen hierin komt, en deze mee naar huis te nemen. Is voor de pup gewoon fijn.
Excuus voor 'scherpe tong', zo is het niet bedoeld.