Net met Loek lekker door de polder gewandeld en op de terugweg krijgt ze even de dolle 5 minuten. Ze rent een stuk het akker op, doet ze opzich vaker maar nu ging ze verder. Ze scheurt echt laag over het veld als een dolle rond. Ik liep ondertussen langzaam door en omdat ze nog niet zelf terug kwam riep ik haar. Ze reageert gelijk en wilde zo snel mogelijk komen. Ze dacht slim te zijn door de bocht af te snijden en over de sloot heen te springen (nog steeds als een dolle). Hier schrok ik alleen van want die sloot is erg diep (en breed) en pas na 1,5-2 meter komt er (erg vuil) water. Dus ik riep heel geschrokken "NEE". Loek komt abrupt tot stilstand en kijkt me aan, ik gebaar haar om te lopen en ze neemt een spurt en rent (nou ja vliegt is een beter woord) ook om de sloot heen en komt naast me zitten!!
Ik was echt blij, ten eerste omdat ze super luisterde en ten tweede als ze dat niet had gedaan ik nu wrsl op weg had gekunnen naar de DA ipv mijn werk.
Ze zal het vast nog wel eens gaan presteren om in een sloot te springen en dat vind ik ook niet erg maar was/ben toch blij dat het deze niet is geworden.
groetjes Elvira en een pootje van Loekie



3 doggies





