Hallo lieve HP'ers,
Maar weer eens een topic van mij, met daarin een vraag die ik dacht nooit te hoeven stellen. Zelf ben ik namelijk geen voorstander van sterilisatie (tenzij daar een medische noodzaak aan verbonden is), maar ik ben de overweging nu toch aan het maken en wil jullie graag om ervaringen vragen.
Yuna is tijdens haar loopsheid absoluut niet zichzelf. Ze is down, voelt zich duidelijk niet lekker, zondert zich veel meer af en is ook al enkele keren (in lichte mate) schijndrachtig geweest.Ze plast 's nachts in huis, is tijdens de wandelingen minder enthousiast en moet absoluut niks hebben van opdringerige reuen.
Zelfs op haar hoogtepunt komt het zelden voor dat ze gewillig is, haar loopsheid lijkt eerder een straf voor haar te zijn. Het is echt heel naar om haar zo te zien en na overleg met meerdere (ervarings)deskundigen op dit gebied, denk ik er nu toch over om haar te laten helpen.
Een sterilisatie heeft voordelen, maar natuurlijk ook zeker nadelen. Zo ben ik bang geweest dat Yuna's gedrag in negatieve zin zou gaan veranderen. Vaak zie je toch dat een teef heftiger wordt, soms zelf agressiever. Nu heeft onze trainster me daarin wel flink gerustgesteld; zij heeft eenzelfde situatie meegemaakt en haar hond (welke last had van angstagressie) is er enkel beter van geworden. Gezien Yuna's uitvallen aan de lijn ook enkel uit onzekerheid voortkomen, hoop ik dan ook dat het bij haar op eenzelfde manier zal werken en het haar tot een wat wat meer zelfverzekerde hond zal maken.
Andere nadelen, zeker bij een ras als de Newfoundlander, zijn de verandering van vachtstructuur en een mogelijke gewichtstoename. Nu ben ik van mening dat deze laatste factor vooral optreedt, wanneer eigenaren dezelfde hoeveelheid aan voer blijven geven. Bij Yuna zou het enkel positief zijn als ze wat zou aankomen; ze is behoorlijk dun en een grotere hoeveelheid voeding geven, heeft tot nog toe nooit resultaat gehad. Yuna heeft daarbuiten ook niet de standaard vachtstructuur, zoals bij de meeste Newfoundlanders het geval is. Haar vacht is behoorlijk dun, dus ook hiermee verwacht ik na een sterilisatie weinig problemen.
Al met al, zijn er de afgelopen tijd flink wat hersenspinsels bijeen geraapt over dit onderwerp en sta ik er (in Yuna's geval) nu eigenlijk behoorlijk positief tegenover. Maar toch blijft de angst om een verkeerde keuze te maken, juist ook omdat ik er altijd zo op tegen ben geweest.
Wat denken jullie, maak ik de juiste beslissing door haar te laten steriliseren? En wat zijn jullie ervaringen met sterilisatie bij een onzekere hond?
Alvast heel erg bedankt voor jullie reacties!



Reageren







). 


















