Wat ben ik vandaag weer trots op de hondjes!.
Vanochtend tegen 9 uur begonnen met uitlaten, 3 wandelingen voor de boeg, 3 honden die ik allen hun individuele steun wou geven indien nodig. Dus alles apart eruit.
Met de eerste, hond van me vriend de rustigste wandeling gehad, hij ging eerst en het was nog heerlijk rustig in de wijk!
.
Meneer was heerlijk onverschokken en stampte gewoon flink door.
Hij is wat onrustiger dan anders, wat alerter, maar dat mag ook best. Vuurwerk zo dichtbij is voor hem ook niet gewoon, hij woont op een boerderij waar je amper vuurwerk hoort en ziet.
Toen kwam Kayla, degene waar ik me zorgen om maakte, eerste oud en nieuw en soms heeft ze even een onzeker momentje. Vuurwerk begon inmiddels ook al wat meer te knallen, dus ja, wat dan.
Maar het hondje die normaal wel is onzeker op honden wil reageren liep de hele route trots met haar staart omhoog alles een beetje te bekijken. Haar aandacht werd wel getrokken door het vuurwerk, maar ze leek er geen problemen mee te hebben. Precies toen ik op een punt stond waar ik nog maar 1 kant op kon verzonnen ze het om een duizendklapper aan te steken. Dus toen had ik echt zoiets van shit, hier kan het wel is fout gaan. Zelf zo ontspannen mogelijk proberen te blijven. Mevrouwtje kijkt is die kant op, oortjes gespitst maar na een paar knallen werd het ook alweer saai en keek ze weer lekker om zich heen. Geen 1 keer heeft ze bevestiging gezocht, ze was ontzettend zeker van zichzelf!. Echt een trots momentje.
Andor, tja die ken ik al van de afgelopen jaren natuurlijk, dus wist dat hij niet bang is, maar natuurlijk moeten we ook voorkomen dat hij wel bang word. Dus gewoon lekker relax gewandeld, op de terugweg wat meer vrijheid gegeven, langere riem, beetje om zich heen kijken. Net als andere jaren geen schrikreacties maar gewoon een heerlijk opgewekt hondje die het maar wat leuk vind al dat leven in de wijk.
Ik hoop dat oud en nieuw voor de doggies goed blijft verlopen. Ze liggen nu nog in hun eigen hokjes en zo gaan we maar is even aan de wandel, kunnen ze daarna lekker binnen liggen.
Wat mij wel weer enorm verbaast is dat ze hetzelfde geintje als vorig jaar uithalen. Precies bij de ingang van het bos carbid schieten. Ik vind het belachelijk, de enige plek waar hondenbaasjes en honden even kunnen ontspannen, kun je niet zomaar heen want je moet dan eerst op een 3 á 4 meter langs het carbid schieten.
Helaas heb ik hier binnen een kitten die steeds bij elke knal het hele huis doorscheurt met een opgezette staart etc. Hij lijkt nu wat tot rust te komen, maar de ramen komt het ventje niet meer in de buurt, veel te eng vind ie.
Voor jullie allen de beste wensen voor 2014 en ik hoop dat ook jullie doggies oud en nieuw goed doorkomen!.


Reageren





