haaaa,
Gisteren is Donna lekker met mij aan het wandelen, lekker los en beetje met mij rennen, zie ik in mijn ooghoek een ree over het pad oversteken...... Oeps, gelukkig, ze heeft hem niet gezien (of haar natuurlijk
) Echter, ze kreeg het spoor te pakken en verdween in de bossen, pppffft , hoor ik plotseling op de boerderij in het bos een enorme knal en nog eentje.... ooooohhhh, wat eng, als je hond uit beeld is. Gelukkig, ze kwam terug en ik heb haar niet horen blaffen, dus ik denk dat ze de ree niet gevonden h eeft, zucht gelukkig, maar op de Veluwe ging ze er ook nooit achteraan.
gisterenmiddag is mijn man met haar naar het bos gegaan Donna trok ontzettend aan delijn, hij werd er gek van. Heeft haar later losgelaten en ze zijn daarna langs de weiden gaan lopen, daar stuift ze dus de wei in, onder prikkeldraad door, (ik ken het wel, doet ze altijd, lekker in de koeienpoep)
toen was ze plotseling blind en heel ver in een andere wiede, liep ze tegen SCHRIKDRAAD aan. kaikaikai......
wilde niet dichtbij mijn man komen en deed best raar, alsof . Hij ervoer het alsof hij haar op de kop had gegeven en zij boos op hem was. Hij Heeft haar rustig gelokt, en rusig aangelijnt, waarna ze niet meer trok aan de lijn en zeer meegaand was.
Ik vond het een eng verhaal, wie heeft er ervaring mee? zou ze nu nooit meer zo ver weg gaan>?????



3 doggies
















