Hier nog een enorme katten-jager. Hij hoeft ze niet eens te zien, hij ruikt ze wel. Maar goed, daar staat de foxterriër ook wel om bekend. Ze kunnen wel met katten opschieten, maar dan moet het een eigen kat zijn...en dan nog blijft het moeilijk. Op plaatsen waar altijd katten zitten, is hij al zo aandachtig op aan het letten of hij er niet toevallig eentje de stuipen op het lijf kan jagen! Zelfs bij huizen waar altijd katten voor de raam liggen, dan springt hij (als ik even niet oplet) daar even tegen de raam aan om te kijken of de kat er weer zit. Hij heeft al een paar keer echt een flinke opdonder gehad van een kat, maar dat doet hem heel weinig. Aandachtsoefeningen zijn het beste om dit allemaal te voorkomen, maar helaas zal dit bij ons niet snel werken...Zijn jachtinstinct is sterker...Daar kun je niets tegenover zetten, zelfs geen frikandel! Aangezien hij iedere keer succes heeft, de kat rent immers voor hem weg, beloont hij zich zelf nu al constant. Als de kat weg is, is zijn spel afgelopen en loopt hij weer netjes mee. Ik neem dit dus voortaan maar voor lief....