Hoi Lisa,
Wat fijn dat je zo een vader hebt die zo lief voor je hondjes wilt zorgen.
Ik kan hier zo 10 adressen op zoeken die met alle liefde van de wereld op Chica zouden willen passen. Helaas pindakaas, ik doe dat niet. Dat is niet omdat ik ze niet met mijn kindje vertrouw, zeker wel! Alleen ik kan gewoon niet zonder Chica. Zij is als een ledemaat van mij. Die kan of wil je ook liever niet missen. Ze gaat mee op vakantie met de auto en anders niet op vakantie. Gelukkig kunnen mij vriend en ik wel een middagje weg of een avondje of nachtje als we dat willen. Chica kan zeker 8/9 uur alleen zijn en zelfs nog langer. Ze maakt niets kapot en weet zich zelf heel goed bezig te houden. Al probeer ik haar niet langer dan 5/6 uur alleen thuis te laten , ik weet dat ze langer kan maar gewoon voor haar en voor me eigen gevoel wil ik dat niet.
Tijdens de crematie van een dierbare dit jaar moest Chica wel een dagje alleen blijven. De dag daarvoor was Chica gesteriliseerd en dus kon ik haar niet bij iemand brengen. Het was voor haar het beste dat ze in haar eigen vertrouwde omgeving zou blijven . Dus toen heb ik een lieve kennis gevraagd of ze om de zoveel uur even bij Chica wilde gaan kijken. Ik had haar de sleutel gegeven. Ook laat ik zelfs de trimsalon aan huiskomen omdat ik Chica gewoon niet daar achter wil laten. Chica is een heel gevoelig hondje en erg gesteld op haar rust en veiligheid. En ik idem dito.
Als het echt niet anders kan dan zou ik haar naar goede vrienden van ons brengen die hebben zelf ook een hondje en dat is tevens een van Chica haar beste maatjes.
Maar liever niet, ik wil altijd zelf bij Chica zijn. Als ik haar af moet geven dan tja... dan voel ik me incompleet, alleen. Chica en ik zijn 24 uur per dag bij elkaar , non-stop. Behalve 's nachts dan slaapt ze natuurlijk in de woonkamer en ik op m'n eigen slaapkamer.
Niet zo heel lang geleden nam ik Chica mee naar mijn oude middelbare school. Ik wilde gaan kijken bij mijn broertjes die daar nu op school zitten en eens kijken na 5 jaar bij mijn oude leraren. Na ongeveer 8 x de school heen en weer gekachelt te hebben MET Chica ( ze is gewoon mijn aller beste vriendin, we doen alles met elkaar ). toen kwam er een van de schoonmaaksters naar mij toe om mijn even te commanderen dat ik met die hond naar buiten moest. Sorry? Die hond heeft een naam. En ik had afgesproken om met mijn engelse leraar wat te gaan drinken in de kantine voor de leraren. En zelfs de leraren vonden Chica leuk!
Maar ik moest dus blijkbaar naar buiten , althans Chica want die mocht daar blijkbaar niet naar binnen. ( Ahum ). Dus ik heb gezegd, Chica er uit, ik ook eruit. Met teleurstelling van mijn engelse leraar van destijds wilde ik weggaan totdat mijn moeder mij er van overtuigde om Chica mee te geven en mijn jongere broer en die zou wel even op haar letten. Ik voelde me zo vreselijk onbehagelijk op het moment dat ik mijn kindje, mijn beste vriendin af gaf. En dat terwijl ik wist! dat mijn broer er compleet te vertrouwen is dat weet ik gewoon, maar toch. Ik wil zien wat ze doet, wie aan haar zit, wie tegen haar praat, ik wilde bij haar zijn. Na nog geen vijf minuten had ik het niet meer en ben zelfs een beetje in paniek door de school gerend op zoek naar mijn broer. Ik wilde dol en dol graag naar Chica. Hemel wat miste ik haar. En als ze alleen thuis is en ik ga weg en ik zeg dat ze op het huisje moet passen dan vind ik het niet erg. Dan is ze in haar en mijn vertrouwde omgeving. Snap je? Dan durf ik wel weg te gaan zonder haar want dan kan er niks gebeuren. Maar als ik buitenshuis zonder haar weg ben, dan voelt het alsof ik haar niet meer kan beschermen.
Dus , sorry voor het lange verhaal maar conclusie is , ik laat niemand op Chica passen zolang het niet nodig is. Zolang ik er zelf de mogelijkheid toe heb doe ik het. En dat is niet omdat ik de mensen niet vertrouw want vaak hebben de mensen wel dat gevoel. Maar dat probeer ik ze dan goed uit te leggen waarom.
Gisteren moest ik naar de dokter en ik nam Chica mee , maar ze moest natuurlijk even in de auto blijven , bij mijn broertjes en moeder. ( die waren mee ). Vind ik niet erg, maar op zo een moment! ... oeh dan zou ik haar het liefste halen. Als ik naar de supermarkt ben, of de stad in dan kan ik nooit wachten om haar weer te zien. Als was het maar voor 5 minuten dat ik weg ben geweest. Ik ben zo weg van haar 
Net zoals andere mensen, zoals ik al zei ik weet zo 10 / 11 adressen waar ze altijd welkom is
Groetjes Denise en Chica