" Als je ze stelling zou maken; met honden die ziek zijn moet niet gefokt worden, dit zal ertoe leiden dat er van bepaalde bestaande rassen geen nieuwe honden meer bij komen, zou de emotie al heel anders zijn "
Mogelijk hoewel dit nog altijd niets af zou doen aan het feit dat het nog altijd symptoom bestrijding is. Het probleem is niet dat er rassen zijn met een genetische risicovolle fundering. Het probleem ligt bij de fokkers, die risico's accepteren veelal om maar krampachtig te voldoen aan de rasbeschrijving en het oog van de keurmeesters.
Niet fokken (lees laten uitsterven) met bepaalde rassen levert daarom ook geen oplossing op. Het probleem wordt slechts verschoven naar het volgende ras dat in populariteit stijgt. Zonder het probleem bij de oorsprong aan te pakken is elke andere vorm van handelen, inclusief niet fokken met bepaalde rassen, bij voorbaat volslagen kansloos. Het is een vorm van kortzichtigheid waarmee gedacht wordt snel iets te kunnen oplossen maar waarbij feitelijk geen klap gebeurt.
Daarom ben ik ook geen voorstander hiervan. Pak het probleem aan, niet het gevolg. En blijken er als gevolg van de structurele oplossing (lees fokkerij en keuringen) dan rassen onhoudbaar zijn, dan is dat zo. Maar dat moet als gevolg zijn van de oplossing, en niet als oplossing worden aangedragen.
Edit: Ik wil trouwens geen eenzijdige beschuldiging aan de voeten van de rasfokkers leggen, waar talloze zeer gedegen en bevlogen mensen in actief zijn. Ik denk alleen wel dat de fokkerij als geheel in z'n huidige vorm bijdraagt aan de staat van sommige rassen op dit moment.