Ik ben opgegroeid met Cavaliertjes. Ik heb echt jankend zitten kijken. Ik denk dat een van onze Cavaliers een lichte vorm van Syringomyelia had. Ze bleef maar krabben.
Er stond eens een interview met een heel belangrijke Cavalier fokker in Onze Hond, een hoge pief in de rasvereniging. Wat een kastanje zeg, die man was tegen testen , want dat is onnatuurlijk en alleen een manier voor DA's om snel wat geld te verdienen. Ja, honden met zo'n uiterlijk da's natuurlijk! Die cavalier van ons met ws. syringomyelia kwam bij die vent vandaan. Ik moet die man niet tegenkomen. Cavaliers zijn zulke lieve honden. Echt de allerliefste, en dan wordt er zo met hen omgegaan

De rasvereniging heeft testen op Syringomyelia geeneens verplicht gesteld. Gelukkig zijn er wel fokkers die testen.
Als ik ooit veel geld heb ga ik cavaliers fokken.
Ik heb idd. het gevoel dat het in Nederland een stuk beter is dan in GB.
Ik moet zeggen dat ik mij wel aan de retoriek, "playing God with dogs" etc, van het programma erger. Alsof het fokken van rashonden per definitie slecht is, en alsof het hebben van rashonden alleen om uiterlijk en status gaat.
Zoals de hoofddierenarts van de dierenbescherming die het volgende zegt: " When I watch what I see in front of me is a parade of mutants. It's a Freakish garish beauty pageant which has nothing, frankly, to do with health and welfare. (...) Best in breed ... takes no account of temperament your fitness for purpose potentially as a pet animal" Jeetje, wat een manipulatief, gekleurd taalgebruik. Er staat een stukje over temperament in de rasstandaard. Ik heb een rashond die vrij goed aan de rasstandaard voldoet. En hij is geen mutant of garish freak, hartelijk dank, maar een zorgvuldig gefokte hond van een ras met bijna geen gezondheidsproblemen en een geweldig, voorspelbaar temperament. Daarnaast zijn veel van de uiterlijk kenmerken verbonden met het gebruik (purpose) van het ras.
En dan de link met Eugenics movement. Die vind ik wel erg ver gezocht. En "controling who breeds to whom" om een soort te verbeteren, dat vind ik helemaal niet zo vreemd. Stel ik heb een gen voor CF het lijkt mij voor mijn nageslacht beter dat ik mij voortplant met iemand zonder dat gen. Als een Sheltie een gemuteerd MDR1 allel heeft is het goed voor het nageslacht om haar voort te laten planten met een hond die dat gemuteerde allel niet heeft. Het is gebleken dat als je Cavaliers zonder syrinxes in hun hersenen met elkaar kruist dat hun nageslacht geen syringomyelia ontwikkeld, en veel van die ellende van deze docu dus voorkomen kan worden door zorgvuldig uit te kiezen wie met wie voortplant. Dus, yay for controlled breeding!
Het is goed dat ze dit onder de aandacht hebben gebracht. Maar ik vind dat ze vrij gekleurd zijn en helemaal voorbij gaan aan de positieve kanten van rashonden. Ook laten ze geen alternatief zien. Wat kan jij doen als hondenkoper om dit leed te verminderen?